Wewnętrzny podział poddasza nie zwiększa wysokości budynku

Wewnętrzny podział poddasza użytkowego antresolą, nawet częściowo zabudowaną, nie powoduje zwiększenia wysokości budynku o dodatkową kondygnację.

Spółka będąca inwestorem zamierzała zmienić zatwierdzony projekt budowlany, wydzielając stałymi przegrodami z przestrzeni antresoli pomieszczenia łazienek. Prezydent miasta nie uwzględnił wniosku spółki o zmianę decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z podziemnym parkingiem. Wskazał, że wcześniej zobowiązał inwestora do uzupełnienia projektu budowlanego poprzez doprowadzenie projektu antresoli budynku do zgodności z definicją zawartą w rozporządzeniu ministra infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej: rozporządzenie). Pomimo upływu terminu czynności te nie zostały wykonane. Spółka odwołała się od decyzji prezydenta miasta. Jednak Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wyjaśnił, że na terenie, gdzie planowana jest inwestycja, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, dopuszczający zabudowę wielorodzinną niską, do 4 kondygnacji. Następnie stwierdził, że projekt zamienny antresoli jest niezgodny z treścią planu miejscowego i par. 3 pkt 19 rozporządzenia. Miejsca, w których zaprojektowano pomieszczenia sanitarne (w obrębie przestrzeni antresoli), nie spełniają definicji antresoli. Oznacza to, że zamiast antresoli budynek będzie miał dodatkową, piątą kondygnację. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł inwestor.

Wojewódzki sąd administracyjny uznał, że skarga jest uzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem. Sędziowie wskazali, że organ rozstrzygający wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę zobowiązany jest do zbadania, czy przedstawiony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz przepisami prawa budowlanego. Z akt sprawy wynikało, że prezydent miasta uznał, że inwestor nie wypełnił obowiązku uzupełnienia projektu budowlanego o projekt antresoli budynku zgodnej z definicją zawartą w rozporządzeniu, gdyż rozwiązanie zaproponowane przez inwestora sprowadzało się do przekształcenia istniejącej antresoli w dodatkową, piąta kondygnację.

Sąd przyznał rację skarżącej spółce, że kwestia niezgodności projektu budowlanego z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oraz kwestia liczby kondygnacji nie została poddana szczegółowej analizie. Sąd uznał za wadliwe przyjęcie przez organy obu instancji, iż zachodzi niezgodność z planem miejscowym oraz że częściowo zabudowana antresola nie wypełnia definicji zawartej w rozporządzeniu. Sędziowie wskazali, że sytuacji, gdy projekt obiektu budowlanego nie jest prosty, lecz zawiera skomplikowane rozwiązania architektoniczne, takie jak na przykład antresole, wymaga on dokładniejszej analizy.

Sędziowie nie podzielili poglądu, że antresola znajdująca się w budynku nie odpowiada definicji z par. 3 pkt 19 rozporządzenia, wobec czego stanowi odrębną kondygnację, co sprzeczne jest z zapisami planu miejscowego. Co prawda część antresoli stanowiąca przestrzeń planowanej łazienki została zamknięta przegrodami budowlanymi, jakimi są niewątpliwie ściany, jednak należy wziąć pod uwagę także okoliczność, że znaczna część powierzchni antresoli nadal nie jest takimi przegrodami zamknięta. Wewnętrzny podział poddasza użytkowego antresolą, nawet częściowo zabudowaną, nie powoduje natomiast zwiększenia wysokości budynku. Sama antresola została bowiem umieszczona w obrębie istniejącej kondygnacji i zrealizowana zgodnie z treścią pozwolenia na budowę. Częściowe zamknięcie powierzchni antresoli ścianami działowymi tego faktu nie zmienia.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 25 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 284/11.

OPRACOWAŁA EWELINA STĘPIEŃ