O rozbiórce obiektu decyduje stan prawny z daty budowy

Przesłanka nakazu rozbiórki, jaką jest wybudowanie obiektu bez pozwolenia na budowę, badana jest według stanu prawnego z daty budowy.

Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego (dalej: PIND) nakazał skarżącym rozbiórkę obiektu rekreacji indywidualnej o konstrukcji drewnianej, trwale związanego z gruntem oraz z dobudowanym pomieszczeniem gospodarczym z wiatą usytuowanego na terenie dwóch działek. Obiekt wybudowany zostały w latach 1989 - 1991, a następnie rozbudowany w 1994 r. bez pozwolenia na budowę oraz rozbudowę. Zdaniem organu do obiektu, którego budowa została ukończona przez dniem 1 stycznia 1995 r., zastosowanie mają przepisy ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. Następnie powołał się na art. 37 ustawy - Prawo budowlane. Nakazuje on rozbiórkę obiektów samowolnie wzniesionych w razie ich niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego bądź w razie stwarzania przez wzniesione budynki niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia. Zdaniem PINB stan faktyczny co do przeznaczenia terenu należało ocenić według stanu prawnego z daty orzekania. Działk, na których wzniesiono budynek, objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że są to tereny turystyki i rekreacji. Z załącznika graficznego wynika ponadto, że budynki położone są w całości poza nieprzekraczalną linią zabudowy. Zdaniem PINB budynek narusza w całości postanowienia obecnie obowiązującego planu i brak jest możliwości doprowadzenia tego obiektu do zgodności z zapisami planu. Z decyzją nie zgodzili się skarżący, którzy w odwołaniu wnieśli o legalizację obiektu. Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego (dalej: WINB) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Sprawa ostatecznie trafiła do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

WSA skargę oddalił. Zadaniem sądu organy prawidłowo podjęły decyzję na podstawie ustawy z 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz.U. nr 38, poz. 229 z późn. zm.). Wynika to z art. 103 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem przejściowym do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne, stosuje się przepisy dotychczasowe. Chodzi o przepisy ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. Sędziowie wskazali, że przesłankami nakazu rozbiórki jest naruszenie przepisów obowiązujących w okresie budowy i znajdowanie się obiektu budowlanego na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo jest przeznaczony pod innego rodzaju zabudowę. Zdaniem sądu przy rozbiórce (tak jak i legalizacji) ocenia się, czy taki obiekt budowlany znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę. Oceny tej dokonuje się według stanu prawnego aktualnego w chwili decyzji o rozbiórce, a nie w chwili wybudowania obiektu budowlanego. Sąd wskazał, iż aktualnie legalizacja samowoli budowlanej jest możliwa, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z uwagi na to, że zabudowa pozostaje w sprzeczności z treścią planu miejscowego obowiązującego w dacie skarżonego rozstrzygnięcia, nie można dokonać legalizacji samowoli budowlanej. Uzasadnia to nakaz rozbiórki.

oprac. Ewelina Stępień