Dyrektor szpitala ustali opłaty

Podmiot leczniczy niebędący przedsiębiorcą (czyli SPZOZ) udziela świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych osobom ubezpieczonym oraz innym do nich uprawnionym na podstawie odrębnych przepisów, nieodpłatnie, za częściową odpłatnością lub całkowitą odpłatnością.

Za przepisy odrębne uznane zostały w tym przypadku przepisy ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 164, poz. 1027 z późn. zm.), które tylko w ściśle określonych przypadkach zezwalają na pobranie opłaty od pacjentów. Natomiast wysokość opłat za świadczenia zdrowotne udzielane osobom nieuprawnionym ustala kierownik SPZOZ, kierując się przepisami rozporządzenia ministra zdrowia z 27 stycznia 2000 r. w sprawie sposobu ustalania opłat za świadczenia zdrowotne udzielane przez publiczne zakłady opieki zdrowotnej osobom nieuprawnionym do świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych. Robi to w oparciu o rzeczywisty koszt udzielanych świadczeń.

Kierownik ma więc jedynie prawo ustalać opłaty za świadczenia udzielane osobom nieuprawnionym. To oznacza, że nie ma on takich uprawnień w stosunku do ubezpieczonych. Nie ma on również możliwości ustalania cennika na świadczenia finansowane ze środków publicznych. SPZOZ będzie mógł jednakże udzielać odpłatnie świadczeń zdrowotnych każdemu pacjentowi, o ile nie są to świadczenia gwarantowane.

Ustawa o działalności leczniczej daje jednak prawo pobierania opłat również od osób ubezpieczonych w NFZ przez placówki działające w formie spółki. Podmiot taki, funkcjonując na podstawie kodeksu spółek handlowych, ma bowiem większą swobodę działania także w zakresie wykonywania odpłatnych świadczeń.

Ustawa o działalności leczniczej została podpisana przez prezydenta.

dominika.sikora@infor.pl

Art. 45, 55 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.