Długa droga do wskazania miejsc, w których w przyszłości będzie można budować

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (dalej studium) należy do zadań samorządu. Jest realizowane przez radę gminy w drodze uchwały. W studium dokonuje się podstawowych ustaleń w zakresie polityki przestrzennej. W szczególności wskazuje się tam tereny przeznaczone pod zabudowę (takie, na których zamierza się sporządzić plany miejscowe), wstępną lokalizację infrastruktury technicznej, obszarów rozmieszczenia wielkopowierzchniowych obiektów handlowych, obszarów chronionych itd.

Procedura uchwalania studium to sekwencja czynności, jakie muszą podjąć organy gminy. Tryb ten jest skomplikowany. Zaniechanie którejś z czynności może stanowić istotne naruszenie procedury. To z kolei skutkuje nieważnością planu w części lub w całości. Jak duży to stanowi problem, świadczą liczne orzeczenia sądów. Pokazanie dziś najważniejszych z nich pomoże ustrzec się przed popełnianiem błędów, które w konsekwencji mogą spowodować unieważnienie uchwały.

To nie prawo miejscowe

Studium nie jest aktem prawa miejscowego w przeciwieństwie do planu zagospodarowania przestrzennego. Nie umniejsza to jednak jego rangi, wręcz przeciwnie, jest to jeden z najważniejszych dokumentów planistycznych. Art. 87 ustawy z 27 marca 2003 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r., poz 647 - dalej ustawa) przewiduje obowiązek jego wydania. Takiego obowiązku nie ma natomiast w stosunku do planów miejscowych. Tam gdzie nie ma planów, zagospodarowanie terenu realizowane jest za pomocą decyzji lokalizacyjnych, na podstawie których starosta wydaje pozwolenia na budowę. Ponadto w przypadku gdy gmina nie uchwali studium - dla terenu, na którym przewidziane są inwestycje celu publicznego o znaczeniu wojewódzkim i krajowym - wojewoda po bezskutecznym wezwaniu może wydać zarządzenie zastępcze. A kosztami jego sporządzenia obciąży gminę.

Studium pełni trzy podstawowe funkcje. Przede wszystkim jest aktem polityki przestrzennej gminy i stąd wynika jego funkcja polegająca na określaniu założeń polityki rozwoju przestrzennego, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego. Drugą istotną jego funkcją jest koordynacja ustaleń planów miejscowych. Studium obejmuje cały obszar gminy i zawiera wytyczne do planowania miejscowego dostosowane do potrzeb gminy jako całości. Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego wydaje się natomiast dla obszarów części gminy, ale przy ich sporządzaniu obowiązuje zasada zgodności planu ze studium.

Studium pełni również funkcję promocyjną poprzez wskazanie obszarów atrakcyjnych inwestycyjnie lub turystycznie. Informuje mieszkańców, przedsiębiorców i inwestorów zewnętrznych o zamierzeniach władz lokalnych.

W studium określa się w szczególności: kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy oraz w przeznaczeniu terenów, kierunki i wskaźniki dotyczące zagospodarowania oraz użytkowania terenów, w tym tereny wyłączone spod zabudowy, obszary, dla których gmina zamierza sporządzić plan miejscowy, w tym obszary wymagające zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. W studium dokonuje się zatem kwalifikacji poszczególnych obszarów gminy i ich przeznaczenia. I chociaż uchwała nie ma mocy aktu powszechnie obowiązującego, to jako akt planistyczny określa politykę przestrzenną gminy i bezwzględnie wiąże organy gminy przy sporządzeniu miejscowego planu. Określone obszary gminy mogą być zatem przeznaczone w planie miejscowym pod zabudowę danego rodzaju, jeśli wcześniej w studium gmina wskaże te obszary jako przewidziane pod taką zabudowę.

Ustalenia planu miejscowego są konsekwencją zapisów studium. W ramach uprawnień wynikających z władztwa planistycznego gmina może zmienić w nim dotychczasowe przeznaczenie określonych obszarów gminy, ale tylko w granicach zakreślonych ustaleniami studium (wyrok NSA z 30 maja 2012 r., II OSK 574/12, www.orzeczenia.gov.pl).

W sytuacji gdy w gminie obowiązuje uchwalone już studium, władze gminy mają obowiązek dokonywania okresowej oceny jego aktualności, zgodnie z art. 32 ustawy. Efektem weryfikacji obowiązującego studium jest podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie jego aktualności. Jeśli rada stwierdzi, że jest nieaktualne w całości lub w części, ustawa zobowiązuje ją do dokonania zmiany studium (por. wyrok WSA w Gdańsku z 28 września 2011 r., II SA/Gd 505/11).

Uchwała o uznaniu studium za nieaktualne nie jest niezbędną przesłanką do podjęcia uchwały o przystąpieniu do zmiany lub do uchwalenia nowego studium. Gmina może przystąpić do sporządzania zmiany studium lub do uchwalenia nowego z pominięciem procedury weryfikacyjnej.

Kolejne czynności

Uchwalenie studium poprzedza uchwała rady gminy o przystąpieniu do jego sporządzenia (tzw. uchwała intencyjna). Akt ten rada gminy podejmuje z własnej inicjatywy lub na wniosek wójta (burmistrza albo prezydenta miasta).

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje sformalizowaną procedurę sporządzenia i uchwalenia studium, która obejmuje:

wogłoszenie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium;

wmożliwość składania wniosków do studium i obowiązek rozpatrzenia ich przez organ sporządzający studium;

wuzgodnienie projektu z wymienionymi w ustawie organami;

wwystąpienie o opinie do wymienionych w ustawie organów;

wwyłożenie projektu studium do publicznego wglądu;

wdyskusję publiczną nad rozwiązaniami przyjętymi w studium;

wmożliwość zgłaszania uwag do projektu studium;

wrozstrzygnięcie przez radę gminy nieuwzględnionych przez organ wykonawczy uwag do projektu studium.

Organem właściwym do sporządzenia studium jest wójt (burmistrz albo prezydent miasta). Kompetencja ta nie oznacza obowiązku osobistego wykonywania prac planistycznych przez ten podmiot, a jedynie odpowiedzialność za jego prawidłowe sporządzenie. W praktyce czynności opracowania projektu powierza się osobie posiadającej odpowiednie uprawnienia zawodowe, gdyż zgodnie z art. 5 ustawy opracowanie projektu studium jest projektowaniem zagospodarowania przestrzennego w skali lokalnej i dlatego może go wykonać wyłącznie osoba wpisana na listę urbanistów uprawnionych do tego rodzaju czynności. Osoba ta może wykonać projekt w ramach zatrudnienia w urzędzie gminy lub w ramach zamówienia publicznego.

Wójt sporządza studium zawierające część tekstową i graficzną, uwzględniając zasady określone w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, ustalenia strategii rozwoju i planu zagospodarowania przestrzennego województwa [przykład 1] oraz strategii rozwoju gminy, o ile gmina dysponuje takim opracowaniem (art. 9 ust. 2 ustawy). Brak spójności w tym zakresie należy uznać za wadę dającą podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w sprawie studium przez organ nadzoru w trybie przepisów ustawy o samorządzie gminnym albo przez sąd administracyjny (por. wyrok NSA z 23 lutego 2012 r., II SA/Ol 964/11).

Informacja o inicjatywie

Wójt jest zobowiązany poinformować mieszkańców o podjęciu przez radę gminy uchwały dotyczącej sporządzania studium. Właściwą formą jest obwieszczenie oraz ogłoszenie w prasie miejscowej, czyli dostępnej na terenie całej gminy. Nie trzeba takiego ogłoszenia zamieszczać w prasie o zasięgu szerszym niż określona gmina. Ponadto niezbędne jest ogłoszenie w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. W praktyce może to być komunikat na stronie internetowej urzędu gminy oraz rozplakatowanie.

Ogłoszenie powinno zawierać - obok informacji o podjęciu uchwały lub jej tekstu - obligatoryjne elementy w postaci określenia formy, miejsca i terminu składania wniosków dotyczących studium.

Forma składania wniosków do studium może zostać określona dowolnie, jednak w taki sposób, aby wniosek został utrwalony i skierowany do rozpatrzenia oraz znalazł się w dokumentacji prac planistycznych przekazywanej wojewodzie w celu oceny zgodności z przepisami prawnymi. Zazwyczaj będzie to forma pisemna (złożenie pisma w oznaczonym miejscu albo wysłanie pocztą, także elektroniczną). Określenie miejsca składania wniosków wymaga podania adresu urzędu gminy oraz godzin przyjmowania pism składanych osobiście.

Następnie wójt pisemnie zawiadamia o podjęciu uchwały instytucje i organy odpowiednie do uzgadniania i opiniowania projektu studium. Listę urzędów, z którymi wójt musi uzgodnić projekt studium, określa art. 11 ust. 6 ustawy. Wśród tych organów wymienia się m.in. zarząd województwa, wojewodę, właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków, właściwe organy wojskowe, ochrony granic i bezpieczeństwa państwa, starostę powiatowego czy gminy sąsiednie.

Wzory ogłoszenia prasowego i obwieszczenia o przystąpieniu do sporządzania studium oraz pisemnych zawiadomień instytucji i organów właściwych do uzgadniania i opiniowania projektu studium określają załączniki 1 i 2 rozporządzenia ministra infrastruktury z 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz.U. z 2004 r. nr 118, poz. 1233).

Rozpatrzenie wniosków

Kolejną istotną czynnością jest obowiązek rozpatrywania wniosków, które zainteresowani mogli zgłaszać w terminie ustalonym w ogłoszeniu o przystąpieniu do sporządzania studium. Rozpatrzenia wniosków wójt powinien dokonać w terminie nie dłuższym niż 21 dni od końca terminu ich składania, wskazanego w ogłoszeniu.

Po tej czynności sporządzany jest projekt studium wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Procedurę ustalania tego dokumentu określa ustawa z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. nr 199, poz. 1227 z późn. zm.). Jest to postępowanie oceniające oddziaływanie na środowisko skutków realizacji studium, obejmujące w szczególności:

wuzgodnienie stopnia szczegółowości informacji zawartych w prognozie oddziaływania na środowisko;

wsporządzenie prognozy oddziaływania na środowisko;

wuzyskanie wymaganych ustawą opinii;

wzapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

Następnie wójt przystępuje do sporządzenia projektu studium, uwzględniając między innymi rozpatrywane wnioski, opinie właściwej komisji urbanistyczno-architektonicznej, gmin sąsiednich, starosty powiatowego i innych właściwych organów, oraz uzgodnienie z wojewodą i zarządem województwa (w zakresie jego zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego województwa).

Organ wykonawczy gminy zwraca się do wymienionych w ustawie podmiotów o uzgodnienie i zaopiniowanie projektu planu. Opinie pochodzą od odpowiednich organów gminnych, natomiast uzgodnienia zarówno od odpowiednich organów samorządowych, jak i organów administracji rządowej. Wójt musi przesłać im do analizy cały projekt, a nie tylko informację o przyjętych w nim rozwiązaniach.

Organ sporządzający projekt studium wyznacza termin na przedstawienie opinii, przy czym nieprzedstawienie stanowiska w tym terminie uważa się za równoznaczne z zaopiniowaniem projektu. W dokumentacji planistycznej powinny się znaleźć: zawiadomienia właściwych organów o przystąpieniu do sporządzania studium, wystąpienie o opinię, treść opinii, w razie jej nieudzielenia - oświadczenie organu sporządzającego studium o braku zajęcia stanowiska przez właściwy organ w wyznaczonym terminie.

Uzgodnienia z organami administracji dokonuje się w trybie art. 106 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) Kwestia związania organu prowadzącego postępowanie stanowiskiem wyrażonym przez inny organ zależy od formy współdziałania. I tak opinie, co do zasady, nie mają charakteru wiążącego. Natomiast jeśli według przepisów prawa rozstrzygnięcie ma być poprzedzone uzgodnieniem (zgodą) innego podmiotu lub też osiągnięciem innego rodzaju porozumienia z podmiotem do tego powołanym, to treść stanowiska zajętego w wymienionych formach wiąże organ prowadzący postępowanie główne. Oznacza to, że organy sprawujące władztwo planistyczne związane są treścią uzgodnień poczynionych przez właściwe podmioty, które to uzgodnienie następuje w formie zaskarżalnego zażaleniem i ewentualnie skargą do sądu administracyjnego postanowienia. W razie niewyrażenia zgody brak jest możliwości uchwalenia studium (por. wyrok WSA w Gdańsku z 3 marca 2011 r., II SA/Gd 812/10).

Jak zauważył bydgoski sąd w wyroku z 12 kwietnia 2012 r. (II SA/Bd 166/12), nie zawsze zaniechanie uzgodnienia projektu studium z określonymi organami państwa stanowi istotne naruszenie procedury, które daje podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie studium. To bowiem zależy od określonego stanu faktycznego sprawy. [przykład 2]

Konsultacje dla wszystkich

Po uwzględnieniu opinii i uzgodnień w projekcie studium wójt zapewnia wyłożenie go wraz z załączoną do niego prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu. Następuje to na co najmniej 21 dni. O wyłożeniu projektu studium oraz o dniu i miejscu odbycia publicznej dyskusji nad rozwiązaniami projektu wójt ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenia na co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia projektu.

W ogłoszeniu (obwieszczeniu) powinna być m.in. zamieszczona informacja o możliwości wniesienia uwag dotyczących tego projektu. Uwagi powinny być wnoszone na piśmie do wójta, w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia projektu. Mogą je wnosić zarówno osoby fizyczne, jak i prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej (np. komitety społeczne, wspólnoty mieszkaniowe).

Wójt rozpatruje uwagi po zakończeniu okresu wyłożenia projektu studium do publicznego wglądu. Uwagi powinny być rozpatrywane w terminie nie dłuższym niż 21 dni od upływu terminu ich składania.

W tym czasie wójt organizuje dyskusję publiczną. Ustawa nie zawiera definicji ani też bliższego określenia zasad jej przeprowadzania. Jak wskazał gdański sąd w wyroku z 25 maja 2011 r. (II SA/Gd 903/10) na pojęcie to składają się następujące elementy:

wdyskusję organizuje wójt (burmistrz lub prezydent miasta);

wodbywa się ona w czasie wyłożenia projektu do publicznego wglądu;

wprzedmiotem dyskusji są w szerokim zakresie rozwiązania przyjęte w projekcie studium;

wnie ma ograniczeń podmiotowych do udziału w dyskusji.

Wypowiadać się mogą zatem zarówno mieszkańcy gminy, jak i osoby w niej niezamieszkałe, przedstawiciele środowisk, osoby prawne przez swych przedstawicieli oraz organy administracji publicznej i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej przez swych przedstawicieli.

Ustawa nie określa jednak formy, w jakiej powinna być prowadzona dyskusja publiczna. Dlatego należy uznać, że zależy to od swobodnego wyboru wójta. Musi on jednak zachować warunek, aby dyskusja była publiczna, czyli nie ograniczała możliwości wypowiedzi zainteresowanym podmiotom. Mogą to być zatem otwarte spotkania i publikacja wypowiedzi w prasie. Ocena wojewody prawidłowości organizacji dyskusji następuje w zakresie całościowej oceny zgodności z prawem procedury sporządzania studium, w granicach nadzoru prawnego nad uchwałą przyjmującą studium.

Wniesione uwagi podlegają rozpatrzeniu przez wójta i mogą zostać przez niego uwzględnione. W tym przypadku dokonuje on zmiany projektu studium. Jeżeli charakter zmiany będzie to uzasadniał, to konieczne może być także ponowne wyłożenie zmienionego projektu studium.

Gliwicki sąd administracyjny w wyroku z 14 kwietnia 2011 r. (II SA/Gl 1329/10) wskazał, że obowiązek ponownego wyłożenia projektu studium występuje jedynie w sytuacji, gdy wprowadzone zmiany mają istotny i ogólny charakter, nie dotyczą interesu konkretnego czy też konkretnych osób, ale różnych grup podmiotów, których interesy mogą być sprzeczne. W takim przypadku nieponowienie procedury w zakresie wyłożenia projektu studium do publicznego wglądu (z możliwością ponownego składania uwag do zmienionego projektu) spowodowałoby, że podmioty niechętne wprowadzonym zmianom utraciłyby możliwość ich kwestionowania i w konsekwencji rozpoznania ich uwag przez radę gminy. Sąd jednak podkreślił, że nie chodzi o sprzeczność faktyczną np. biznesową czy ekonomiczną. [przykład 3]

Ten etap procedury kończy się przedstawieniem przez wójta radzie gminy projektu planu miejscowego wraz z listą nieuwzględnionych uwag. Rozstrzygnięcia organu sporządzającego projekt nie wymagają uzasadnienia. Wójt musi zachować wniesione uwagi dla celów dokumentacji prac planistycznych.

Uchwała z załącznikiem

Rada gminy jako organ stanowiący podejmuje uchwałę, która sankcjonuje dotychczasowe czynności wójta unormowane w art. 11 ustawy, kończąc równocześnie merytoryczne prace nad treścią studium.

Według art. 12 ust. 1 ustawy uchwała w sprawie studium charakteryzuje się sformalizowaną i równocześnie rozbudowaną strukturą. Właściwa treść studium jest zawarta w załącznikach do uchwały. Składają się na nią tekst postanowień studium oraz jego dopełnienie - część graficzna, czyli rysunek.

Ponadto integralnym elementem uchwały w sprawie studium są rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag. Rozstrzygnięcie to musi mieć charakter merytoryczny, a więc rada gminy zmuszona jest ocenić zasadność wniesionej uwagi, czego efektem będzie jej uwzględnienie lub odrzucenie (nieuwzględnienie). Rozstrzygając co do sposobu rozpatrzenia uwag - niezależnie od tego, czy nastąpi to w jednym głosowaniu dotyczącym również studium, czy też w odrębnej uchwale podjętej przed uchwałą w sprawie studium - rada musi opowiedzieć się, czy uwagi uwzględnia czy też nie. Brak rozstrzygnięcia rady co do sposobu rozpatrzenia uwag stanowi istotne naruszenie art. 20 ust. 1 ustawy i w konsekwencji prowadzi do wadliwości uchwały w sprawie studium (wyrok WSA w Olsztynie z 5 kwietnia 2012 r., II  SA/Ol 149/12). [przykład 4]

Ważne

Brak studium uniemożliwia uchwalanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze całej gminy

Ważne

Studium sporządza się dla obszaru w granicach administracyjnych gminy. Natomiast plan miejscowy może obejmować określony jej obszar

Ważne

Termin składania wniosków do studium nie może być krótszy niż 21 dni

PRZYKŁAD 1

Zgodnie z planem województwa

Wojewoda zaskarżył do sądu uchwałę w sprawie studium, zarzucając jej m.in. nieuwzględnienie przebiegu inwestycji o charakterze ponadlokalnym (obwodnicy) ujętej w planie zagospodarowania przestrzennego województwa. Zdaniem organu nadzoru niedochowanie tego wymogu powoduje nieważność podjętej uchwały. Jak się okazało podczas postępowania sądowego, przebieg obwodnicy nie był ujęty w planie województwa, lecz w materiałach analitycznych. Zatem sąd uznał zarzut wojewody za nieuzasadniony.

PRZYKŁAD 2

Granice uzgodnień

Wojewoda zarzucił radzie miasta nieprzedstawienie organowi ochrony granic projektu studium celem uzyskania stosownej opinii dotyczącej rozwiązań przyjętych w tym dokumencie. Z tego powodu stwierdził nieważność uchwały w sprawie studium. Zdaniem wojewody stanowiło to istotne naruszenie trybu sporządzania studium. Rada miasta w odpowiedzi na skargę do sądu administracyjnego broniła się, że brak jest właściwego miejscowo organu ochrony granic dla obszaru objętego studium. Brak właściwości wynika z tego, że ani przez teren gminy, ani nawet w jego pobliżu nie przebiega granica państwa. Nie ma także planów zlokalizowania międzynarodowych lotnisk. Zdaniem rady nie było powodu zainteresowania służb ochrony granic lokalizacją zabudowy na terenie gminy. Sąd podzielił pogląd wojewody, że ustawa formułuje wymóg zawiadomienia o przystąpieniu do sporządzenia studium oraz uzyskania stosownej opinii właściwego organu ochrony granic, nie uzależniając go np. od położenia gminy w pasie granicznym bądź też wystąpienia jakichkolwiek przejść granicznych. Ustawa wprowadza jednak konieczność bezwarunkowego dokonania wyżej wymienionych czynności. Naruszenie wskazanego przepisu jest oczywiste. Zdaniem sądu nie jest jednak na tyle istotne, aby stwierdzić nieważność uchwały.

PRZYKŁAD 3

Kiedy trzeba powtórzyć wyłożenie

Wójt poinformował o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu zmiany studium, zakreślając termin do złożenia uwag oraz podając termin i miejsce dyskusji publicznej nad przyjętymi rozwiązaniami. Przeprowadzono dyskusję publiczną oraz rozpatrzono złożone uwagi do projektu zmiany studium, z których część została uwzględniona, tworząc ostateczny kształt przygotowywanego dokumentu. Na etapie wyłożenia do publicznego wglądu projekt uchwały (na mapie) dla znacznej części miejscowości przewidywał jedną strefę rozwoju osadnictwa - zespoły zabudowy mieszkaniowej. Natomiast w wersji studium ostatecznie uchwalonego na mapie zostały ustalone trzy strefy rozwoju osadnictwa: zespoły zabudowy mieszkaniowej, zespoły zabudowy mieszkaniowo-usługowej oraz zespoły zabudowy usługowej, produkcyjnej i składowej. Oznacza to, że inna mapa została wyłożona do publicznego wglądu, a inna została uznana za załącznik do uchwały. Przy tym zmiany wprowadzone w treści mapy nie zostały wprowadzone w wyniku uwag wniesionych przez mieszkańców. Zmiana treści rysunku projektu studium (zakres i rodzaj tych zmian) pozostała w tej sprawie poza wiedzą zainteresowanej społeczności lokalnej i poza jej kontrolą. Zaniechano więc jednego z najważniejszych elementów w procedurze tworzenia studium.

PRZYKŁAD 4

Rozstrzygnięcie uwag

Rada gminy podjęła uchwałę o zmianie studium. Wojewoda zaskarżył ją do sądu, wnosząc o stwierdzenie nieważności uchwały. Jako powód podał, że załącznik do niej dotyczący rozstrzygnięcia uwag został podpisany przez wójta, co zdaniem wojewody oznacza, że rada gminy nie podjęła w tej kwestii stosowanej uchwały. Sąd uznał zarzuty wojewody za uzasadnione i stwierdził, że poza uwagami rozpatrzonymi przez wójta nie doszło do osobnego rozpatrzenia uwag do studium przez radę gminy. Tym samym rada nie wykonała ciążącego na niej w myśl przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obowiązku ponownego rozpatrzenia uwag do studium (wyrok NSA z 20 kwietnia 2010 r., II OSK 337/10).

Leszek Jaworski

dgp@infor.pl

Podstawa prawna:

Art. 9 - 12 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 647). Rozporządzenie ministra infrastruktury z 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz.U. z 2004 r. nr 118, poz. 1233).