Przepisy o petycjach pilnie potrzebne

Samorządy narzekają na bierność mieszkańców, którzy nie przejawiają chęci do wywierania wpływu na sprawy publiczne. Z kolei obywatele twierdzą, że nie mają odpowiednich narzędzi umożliwiających im zgłaszanie problemów w interesie dobra publicznego i społecznego. Gdy domagają się załatwienia konkretnej sprawy, to wówczas składają wnioski, a gdy wzywają do naprawienia szkody, to wnoszą skargi. Natomiast mogliby zwracać uwagę samorządom na zaniedbania, nienależyte wykonywanie zadań przez ich organy albo pracowników, naruszenie praworządności, a także interesów skarżących oraz przewlekłe załatwianie problemów regionu, powiatu czy gminy. W takich sprawach składane bywają petycje. Polacy wnoszą najwięcej petycji do Parlamentu Europejskiego spośród 27 państw Unii Europejskiej. Ale w kraju jest to instytucja mało rozpowszechniona. Jedna z przyczyn to brak konkretnych przepisów. Prawo do wnoszenia petycji w Polsce zapewnia jedynie konstytucja w art. 63, natomiast ustawa z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w sposób ogólny określa procedurę ich wnoszenia. Przypomina jedynie o tym, że każdy obywatel ma prawo składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów samorządu terytorialnego, samorządowych jednostek organizacyjnych oraz organizacji i instytucji społecznych. Petycje wnoszone do organizacji i instytucji społecznych mogą być składane w związku z wykonywanymi przez nich zadaniami z zakresu administracji publicznej. Obywatel może je składać w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą.