Od 1 sierpnia inne zasady dokumentowania chorób zawodowych

Obecnie podejrzenie choroby zawodowej zgłasza się właściwemu państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu oraz właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy. Od 1 sierpnia 2012 r. krąg tych podmiotów będzie szerszy o właściwego: państwowego granicznego inspektora sanitarnego, państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, państwowego inspektora sanitarnego, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 212, poz. 1265 z późn. zm.), komendanta wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej albo inspektora wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej. Tak wynika z rozporządzenia Rady Ministrów z 8 maja 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych. Dla wszystkich dodanych podmiotów, a także właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego wprowadzono w znowelizowanym rozporządzeniu w sprawie chorób zawodowych wspólną nazwę "właściwy państwowy inspektor sanitarny".

Tryb postępowania

W myśl znowelizowanych przepisów właściwy państwowy inspektor sanitarny (a więc m.in. wojewódzki inspektor sanitarny), który otrzyma zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej, wszczyna postępowanie, a w szczególności kieruje pracownika lub byłego pracownika na badanie w celu wydania orzeczenia o rozpoznaniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej rozpoznania, do jednostki orzeczniczej I stopnia. Przy czym w spisie tych jednostek nastąpiła zmiana. Dotychczas jako jednostki orzecznicze I stopnia (określone w par. 5 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia) uznawano jednostki organizacyjne zakładów opieki zdrowotnej, w których nastąpiła hospitalizacja - w zakresie rozpoznawania chorób zawodowych u pracowników hospitalizowanych z powodu wystąpienia ostrych objawów choroby. Od 1 sierpnia jednostkami orzeczniczymi I stopnia, o których mowa w tym przepisie, są podmioty lecznicze, w których nastąpiła hospitalizacja - w zakresie rozpoznawania chorób zawodowych u pracowników hospitalizowanych z powodu wystąpienia ostrych objawów choroby.

Zmiana dotyczy także jednostek orzeczniczych II stopnia. Dotychczas były nimi jednostki badawczo-rozwojowe w dziedzinie medycyny pracy. Natomiast po zmianie jednostkami orzeczniczymi II stopnia od orzeczeń wydanych przez lekarzy zatrudnionych w jednostkach orzeczniczych I stopnia będą instytuty badawcze w dziedzinie medycyny pracy.

Przesłanie orzeczenia

Po nowelizacji orzeczenie lekarskie przesyła się właściwemu państwowemu inspektorowi sanitarnemu (należy pamiętać o wszystkich podmiotach objętych tą nazwą), zainteresowanemu pracownikowi lub byłemu pracownikowi oraz lekarzowi kierującemu na badania, a w przypadku gdy orzeczenie lekarskie zostało wydane przez lekarza zatrudnionego w jednostce orzeczniczej II stopnia - również jednostce orzeczniczej I stopnia. Przed zmianą dotyczyło to właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego.

Sporządzenie karty

Z rozporządzenia przed zmianą wynika, że kartę stwierdzenia choroby zawodowej sporządza państwowy powiatowy inspektor sanitarny albo państwowy wojewódzki inspektor sanitarny. Wskutek nowelizacji od 1 sierpnia 2012 r. obowiązek ten ciąży na właściwym państwowym inspektorze sanitarnym, głównym inspektorze sanitarnym, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, albo Głównym Inspektorze Sanitarnym Wojska Polskiego. Nie zmienia się termin sporządzenia karty - nadal wynosi on 14 dni od dnia, w którym decyzja o stwierdzeniu choroby zawodowej stała się ostateczna. Również podmiot, do którego przesyła się kartę stwierdzenia choroby zawodowej jest ten sam - Centralny Rejestr Chorób Zawodowych prowadzony przez Instytut Medycyny Pracy im. prof. dr med. Jerzego Nofera w Łodzi.

Obecnie państwowy wojewódzki inspektor sanitarny ma obowiązek przesłania karty stwierdzenia choroby zawodowej także do państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, przy czym nie określono w przepisach terminu wykonania tego obowiązku. Z nowego brzmienia par. 9 ust. 2 rozporządzenia wynika, że organ wydający decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej w postępowaniu odwoławczym przesyła kartę stwierdzenia choroby zawodowej w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, także do organu, który wydał decyzję w I instancji.

Nowe formularze

Od 1 sierpnia 2012 r. zmianie ulega także drugi akt wykonawczy związany z chorobami zawodowymi - rozporządzenie ministra zdrowia z 1 sierpnia 2002 r. w sprawie sposobu dokumentowania chorób zawodowych i skutków tych chorób (Dz.U. nr 132, poz. 1121). Nowelizacja wprowadza nowe formularze, m.in. wzór zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej, skierowania na badania w związku z podejrzeniem choroby zawodowej, decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej, karty stwierdzenia choroby zawodowej. Jednak dokumentacja medyczna dotycząca chorób zawodowych wystawiona według wzorów określonych w przepisach dotychczasowych zachowuje ważność.

Ważne

Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed 1 sierpnia, dotyczących zgłoszenia podejrzenia, rozpoznania i stwierdzania chorób zawodowych stosuje się przepisy dotychczasowe

Aneta Maj

dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Rozporządzenie Rady Ministrów z 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 105, poz. 869 z późn. zm.). Rozporządzenie Rady Ministrów z 8 maja 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. poz. 662). Rozporządzenie ministra zdrowia z 24 maja 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu dokumentowania chorób zawodowych i skutków tych chorób (Dz.U. z 2012 r. poz. 663)