Decyduje chwila doręczenia postanowienia inwestorowi

Upływ terminu wyznaczonego w postanowieniu o usunięciu braków zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych organ powinien uzależnić od daty doręczenia stronie postanowienia.

Do starosty K. wpłynęło zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu trzech miejsc postojowych dla samochodów osobowych. Inwestycja miała być wykonana na działce w G., stanowiącej własność J.T. Organ nałożył na inwestora dodatkowe obowiązki i wskazał termin ich wykonania na 6 maja 2011 r. Postanowienie w tej sprawie nadano w urzędzie pocztowym. Po czym zostało ono zwrócone organowi z dopiskiem "zwrot, nie podjęto w terminie" i z zaznaczeniem, że było dwukrotnie awizowane. 19 maja 2011 r. starosta K. na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 243 poz. 1623 z późn. zm.) wniósł sprzeciw. Twierdził, że we wskazanym w postanowieniu terminie inwestor nie usunął braków zgłoszenia. J.T. zarzuciła, że nie zostało jej doręczone postanowienie z dniem, o jakim mowa w decyzji. Wojewoda utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Wskazał, że w znajdującym się w aktach potwierdzeniu odbioru zostały zaświadczone wszystkie okoliczności warunkujące domniemanie doręczenie przesyłki, to jest, że doręczyciel nie zastał adresata w domu, że zawiadomienie o umieszczeniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostało umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej oraz że przesyłki nie podjęto pomimo dwukrotnego awizowania. J.T. wniosła skargę do WSA w Kielcach. Domagała się uchylenia zarówno decyzji wojewody, jak i decyzji starosty K.

WSA uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem sędziów zarówno decyzja wojewody, jak i decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa. Organ I instancji nie mógł wnieść 19 maja 2011 r. sprzeciwu, bowiem do 6 maja 2011 r. skarżąca nie otrzymała postanowienia. W sytuacji gdy organ nałoży na zgłaszającego zamiar podjęcia robót budowlanych obowiązek uzupełnienia brakujących dokumentów, termin do zgłoszenia sprzeciwu rozpoczyna bieg od dnia złożenia tych dokumentów. Natomiast w przypadku ich niezłożenia, od końcowego dnia wyznaczonego postanowieniem terminu. Trzydziestodniowy termin do wniesienia sprzeciwu nie może rozpocząć biegu zanim dojdzie do doręczenia inwestorowi wezwania, tak jak i nie można uznać, że inwestorowi upłynął termin do uzupełnienia braków zgłoszenia zanim otrzymał wezwanie do uzupełnienia. Według sądu organ I instancji w ogóle nie ustalił, czy, a jeśli tak, to kiedy doszło do doręczenia skarżącej wezwania do uzupełnienia braków. Poprzestał na ustaleniu, że upłynął określony w postanowieniu termin. Z kolei organ odwoławczy uznał, że prawidłowo organ I instancji wniósł sprzeciw. Natomiast organ I instancji w dacie wydawania decyzji w ogóle nie posiadał informacji, czy doszło do doręczenia postanowienia, poprzestając na ustaleniu, że do 6 maja 2011 r. inwestor nie uzupełnił braków zgłoszenia. Tego typu działanie narusza nie tylko art. 30 ust. 2 prawa budowlanego ale także wynikające z art. 6, 7, 8, 9 i 10 kodeksu postępowania administracyjnego zasady praworządności, prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania i udzielania informacji.

z 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt - II SA/Ke 55/12.

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/138/i02.2012.138.08800080a.802.jpg@RY2@

Karolina Frańczak, prawnik w Kancelarii Stopczyk & Mikulski

Z aprobatą przyjąć należy orzeczenie WSA w Kielcach, zgodnie z którym upływ terminu wyznaczonego w postanowieniu organu o usunięciu braków zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych powinien zostać uzależniony od daty doręczenia stronie postanowienia. Termin ten nie może natomiast zostać wskazany przez oznaczenie konkretnej daty, do której braki miałyby zostać uzupełnione. W razie bowiem doręczenia stronie takiego postanowienia po dniu upływu wyznaczonego terminu do uzupełnienia braków nie ma ona obowiązku dokonania żądanych przez organ czynności. Co więcej, prawo nie przewiduje, aby termin, który w chwili doręczenia już upłynął, ulegał automatycznemu przedłużeniu.

W omawianym wyroku WSA w Kielcach za błędne uznał również stanowisko, zgodnie z którym, gdy potwierdzenie odbioru pisma zaświadcza wszystkie niezbędne okoliczności warunkujące uznanie doręczenia za skuteczne, stronie nie wolno podważyć prawidłowości takiego doręczenia. Potwierdzenie odbioru jest bowiem dokumentem urzędowym, wobec którego nie została wyłączona możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko jego treści. Takie rozstrzygnięcie uznać należy za właściwe, zgodnie z kodeksem postępowania administracyjnego.