Skazani na uznaniową ocenę sędziego

Po co walczyć z zatorami w rozstrzyganiu skarg, skoro to syzyfowa praca. Naczelny Sąd Administracyjny musi prowadzić coraz to nowe postępowania, a więc końca nie widać. Średnio trwa to dwa lata, przy ciągłym napływie nowych spraw.

Co by zrobił pomysłowy Dobromir? Wpadłby na pomysł, że należy zlikwidować przyczynę, to i skutku nie będzie. Taki Dobromir pojawił się w NSA i wymyślił: niech sądy niższej instancji decydują, czy skarga na ich działania zasługuje na uwzględnienie. Same będą weryfikować, czy wydane przez nie orzeczenia są dobre, czy złe. I jest to genialne w swojej prostocie.

Sędziowie WSA będą zainteresowani filtrowaniem skarg, aby nie podlegać ocenie sądu wyższej instancji i po to, żeby nie przysparzać pracy kolegom. Ci z kolei będą mieli więcej czasu, a przez to powinny się zmniejszyć zatory w rozstrzyganiu skarg kasacyjnych.

Cała ta konstrukcja istotnie misternie obmyślona pomija tylko to, że istnieje prawo do dwuinstancyjnego sądu, które obywatel ma zagwarantowane w konstytucji. W sprawach karnych nie do pomyślenia byłoby takie upraszczanie przepisów. Przestępca swoje prawa zna, a jak nie będą przestrzegane, to odwoła się do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu.

W tym momencie podatnik będzie skazany, ale na uznaniową ocenę sędziego, który zdecyduje o zasadności złożonej skargi. A sprawiedliwości będzie musiał szukać też w ETPC.

@RY1@i02/2012/125/i02.2012.125.00000020a.802.jpg@RY2@

Bogdan Świąder, kierownik działu podatki

Bogdan Świąder

kierownik działu podatki