Komentarze

1 maja 2014 r. wejdzie w życie nowa ustawa o cudzoziemcach. Zastąpi dotychczas obowiązującą ustawę z 13 czerwca 2003 r. oraz wprowadzi zmiany w wielu innych ustawach dotyczących pobytu i funkcjonowania cudzoziemców w Polsce.

W praktyce nowa ustawa nie wprowadza rewolucji w procedurze legalizacji zatrudnienia cudzoziemców. Najważniejszą nowością jest możliwość uzyskania prawa pobytu i prawa zatrudnienia w jednym postępowaniu administracyjnym (do tej pory były to zawsze dwa odrębne postępowania). Jednak wniosek o tzw. zezwolenie na pobyt czasowy i pracę cudzoziemiec musi złożyć osobiście w Polsce. Oznacza to, że cudzoziemiec przebywający za granicą nie ma możliwości wystąpienia o takie połączone zezwolenie przed przyjazdem do Polski. Zatem w jego przypadku procedura legalizacji zatrudnienia i pobytu w Polsce będzie przebiegała jak dotychczas, tj. przyszły pracodawca występuje w Polsce z wnioskiem o zezwolenie na pracę, cudzoziemiec zaś przed przyjazdem uzyskuje polską wizę w polskim konsulacie za granicą.

Intencją niniejszego komentarza było przedstawienie i wyjaśnienie czytelnikowi w przystępny i praktyczny sposób tych przepisów nowej ustawy o cudzoziemcach oraz ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, które dotyczą zatrudniania cudzoziemców w Polsce. Ze względu na objętość komentarza najpełniej omówione zostały kwestie podstawowe i kluczowe dla nowych regulacji.

W pierwszej części komentarza, poświęconej nowej ustawie o cudzoziemcach, przybliżyliśmy zasady, na jakich cudzoziemcy wykonujący lub mający wykonywać pracę w Polsce powinni uregulować swoje prawo pobytu w kraju. Jakkolwiek regulujące te kwestie przepisy są adresowane głównie do samych cudzoziemców, to jednak ich znajomość jest cenna również dla polskich pracodawców, chcących uniknąć ryzyka odpowiedzialności za zatrudnianie cudzoziemca przebywającego w Polsce wbrew przepisom ustawy. W tej części omawiamy m.in. różne rodzaje zezwoleń na pobyt, a także wymogi, jakie musi spełniać pracodawca cudzoziemca, aby cudzoziemiec mógł w związku z wykonywaniem u niego pracy uzyskać zezwolenie na pobyt.

Druga część komentarza - poświęcona ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - dotyczy prawa wykonywania przez cudzoziemców pracy w Polsce. Wyjaśniamy w niej m.in. to, kiedy cudzoziemiec może pracować w Polsce bez zezwolenia na pracę, jakiego rodzaju zezwolenie należy uzyskać w danej sytuacji, a także jakie są obowiązki podmiotu, który ubiega się lub już uzyskał zezwolenie na pracę, oraz sankcje za ich naruszanie.

Dotychczas w dodatku Kadry i Płace komentowaliśmy ustawy:

● z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

● z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców

● z 13 marca 2006 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników

● z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

● z 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych

● z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy

● z 4 marca 1994 r. o Zakładowym Funduszu Świadczeń Socjalnych

● z 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

● Ponadto:

● rozporządzenie w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej z 29 stycznia 2013 r. (Dz.U. poz. 167)

Przeoczyłeś tygodnik? Znajdziesz go w dotychczasowych wydaniach na

@RY1@i02/2014/075/i02.2014.075.217000100.803.jpg@RY2@

Łukasz Chruściel radca prawny, kieruje biurem kancelarii Raczkowski i Wspólnicy w Katowicach

Łukasz Chruściel

radca prawny, kieruje biurem kancelarii Raczkowski i Wspólnicy w Katowicach

@RY1@i02/2014/075/i02.2014.075.217000100.804.jpg@RY2@

Karolina Schiffter adwokat, wspólnik w kancelarii Raczkowski i Wspólnicy

Karolina Schiffter

adwokat, wspólnik w kancelarii Raczkowski i Wspólnicy