Wykazanie niebezpieczeństwa szkody nie może być ogólnikowe

Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy.

Spółka zaskarżyła decyzję ministra finansów w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automatach. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, podnosząc, że spowodowałoby to trudne do odwrócenia skutki. Wskazała, że jej wykonanie wiąże się z likwidacją punktu gier. Podniosła, że dochód uzyskany z prowadzenia salonu gier stanowił istotną pozycję w jej działalności, pozwalając na bieżące regulowanie kosztów administracyjnych i pracowniczych, w tym ciężarów publicznoprawnych, niezbędnych dla jej utrzymania. Częściowo też przeznaczany był na spłatę zaległości podatkowych w podatku od gier. Wojewódzki sąd administracyjny odmówił jednak wstrzymania wykonania decyzji. Podniósł, że zgodnie z art. 61 par.  1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r. poz. 1270; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek skarżącego wydać takie postanowienie, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Musi to jednak zostać wykazane przez stronę. Spółka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Wyjaśnił, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony o zaistnieniu takich okoliczności. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających na uznanie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne. W ocenie NSA spółka nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Ograniczyła się bowiem do twierdzeń, że wobec charakteru sprawy oraz wysokości wymierzonej kary zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Za zasadnością wstrzymania wykonania decyzji miałyby przemawiać również sytuacja ekonomiczna oraz fakt, że dochód uzyskiwany w ośrodku gier stanowi istotne źródło środków finansowych, umożliwiających bieżące regulowanie kosztów administracyjnych i pracowniczych oraz związanych z tym ciężarów publicznoprawnych. Zdaniem NSA argumenty te są zbyt ogólnikowe, nie znajdują oparcia w materiałach sprawy i tym samym nie dawały podstaw do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej. W ocenie sądu ewentualna utrata przez spółkę prawa do organizowania gier oraz problemy logistyczne i wymagająca czasu procedura związana z ponownym uruchomieniem punktu nie mogą w oderwaniu od oceny sytuacji majątkowej i finansowej spółki stanowić samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania decyzji.

z 18 lutego 2014 r., sygn. akt II GZ 50/14

Oprac. Ewa Maria Radlińska