Fizjoterapeuta jak pielęgniarka
Ta grupa długo walczyła o uregulowanie statusu zawodowego, podobnie jak to jest już w przypadku innych zawodów medycznych. W 2015 roku profesja została uznana za samodzielny zawód medyczny. Ale dopiero teraz fizjoterapeuci będą mogli korzystać z pełni praw z tego wynikających
Profesja fizjoterapeuty należy do zawodów regulowanych. Istnieją bardzo konkretne wymagania co do wykształcenia i doświadczenia zawodowego, a osoby, które prowadzą praktykę zawodową fizjoterapeuty, muszą zostać wpisane do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Rejestr taki w odniesieniu do tej profesji prowadzi samorząd zawodowy, jakim jest Krajowa Rada Fizjoterapeutów. W rejestrze widnieje już ok. 56 tys. osób mających prawo do wykonywania zawodu, ponad tysiąc czeka na rozpatrzenie wniosku o wpis. Ci, którzy jeszcze nie wystąpili o zarejestrowanie, by nie stracić prawa do praktyki, muszą zadbać o dopełnienie formalności do końca października przyszłego roku.
Fizjoterapeuci mogą teraz prowadzić praktykę zawodową jako osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę w zakładach leczniczych, ale też mogą uprawiać zawód w postaci jednoosobowej działalności gospodarczej. Mogą ją prowadzić w formie praktyki gabinetowej, wyłącznie w miejscu wezwania (np. w domu pacjenta), w zakładzie leczniczym na podstawie umowy z podmiotem leczniczym prowadzącym ten zakład, w spółce cywilnej, jawnej albo partnerskiej jako grupowa praktyka fizjoterapeutyczna.
Zmienił się także status fizjoterapeutów pracujących w firmach i instytucjach niewykonujących działalności leczniczej. Fachowcy tej branży zatrudnieni są nie tylko w placówkach medycznych, ale też w domach pomocy społecznej, placówkach oświatowych (szkoły, przedszkola), klubach sportowych i centrach fitness oraz podmiotach świadczących usługi typu spa. Do tej pory, choć wykonywali często czynności identyczne z tymi, jakie wykonują fizjoterapeuci zatrudnieni w podmiotach leczniczych, po pięciu latach zatrudnienia poza służbą zdrowia tracili prawo do udzielania świadczeń zdrowotnych. A to dlatego, że ich praca nie była uznawana za świadczenia zdrowotne w rozumieniu ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, ponieważ nie miała ona na celu zachowania, ratowania, przywracania lub poprawy stanu zdrowia, czyli nie wypełniała definicji opisanej w ustawie. Teraz fizjoterapeuci pracujący w placówkach niemedycznych albo działający na własny rachunek będą mieli takie same uprawnienia jak ci pracujący w placówkach leczniczych.
Ta nowelizacja była bardzo wyczekiwana przez nasze środowisko
dr hab. Maciej Krawczyk, prezes Krajowej Izby Fizjoterapeutów
Najistotniejszą zmianą jest zniesienie obowiązku wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą wyłącznie jako podmiot leczniczy przez fizjoterapeutów wykonujących zawód w ramach działalności gospodarczej. A to oznacza możliwość wykonywania zawodu fizjoterapeuty w ramach działalności gospodarczej także w formie praktyki zawodowej.
Forma udzielania świadczeń zdrowotnych w ramach praktyk zawodowych jest przystosowana zarówno do potrzeb pacjentów wymagających świadczeń z zakresu fizjoterapii, np. w domu, jak i fizjoterapeutów, których znaczna część udziela świadczeń zdrowotnych osobiście, często wyłącznie w miejscu wezwania lub w jednym zakładzie leczniczym. Zmiany umożliwiają w takich przypadkach ograniczenie – zależnie od zakresu i rozmiaru działalności – wymogów organizacyjnych w porównaniu z podmiotami wykonującymi działalność leczniczą w formie podmiotu leczniczego, chociażby w zakresie pomieszczeń służących do jej prowadzenia. Należy również zwrócić uwagę na znacznie niższe koszty wpisu praktyk zawodowych do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą i dokonywania w nich zmian. Wpis do rejestru praktyki zawodowej podlega opłacie w wysokości 2 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, podczas gdy wpis podmiotu leczniczego 10 proc.
Zmiany są bardzo pozytywne: wiele podmiotów nie ma potrzeby przekształcania się w pomioty lecznicze. Obowiązek taki, jaki przewidywał uprzedni stan prawny, byłby bardzo drogim i niepotrzebnym przedsięwzięciem, które wyeliminowałoby z rynku co najmniej kilkanaście tysięcy podmiotów. Forma praktyki indywidualnej czy grupowej jest równie bezpieczna, a łatwiejsza operacyjnie do prowadzenia.
Podstawa prawna
• Ustawa z 9 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o działalności leczniczej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2219).
• Ustawa z 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (Dz.U. z 2018 r. poz. 505)
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu