Rzecznik chce zmian w ustawie o rehabilitacji
Przepisy dotyczące uzyskiwania dofinansowań do wynagrodzeń pracowników z dysfunkcjami zdrowotnymi wywołują rozbieżności interpretacyjne i są niedostosowane do realiów funkcjonowania pracodawców. Dlatego Adam Abramowicz, rzecznik małych i średnich przedsiębiorców (RMiŚP) proponuje ich modyfikację.
Pierwszy z postulatów dotyczy określonej w art. 2 pkt. 4a ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1172 ze zm.) definicji kosztów płacy. Zalicza się do nich wynagrodzenie brutto oraz finansowane przez pracodawcę obowiązkowe składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Rzecznik chce doprecyzować, że koszty te odnoszą się wyłącznie do pracowników niepełnosprawnych.
Z tą zmianą powinna wiązać się modyfikacja art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy. Dziś przepis ten przewiduje, że dopłaty do pensji nie należą się pracodawcy, gdy ponosi on koszty płacy z opóźnieniem ponad 14 dni (wyjątek dotyczy składek odprowadzanych do ZUS, które mogą być dopłacone po terminie, jeśli nie przekraczają 2 proc. ich wysokości za dany miesiąc). Zdaniem RMiŚP tu też konieczne jest dodanie, że dotyczy to niepełnosprawnych pracowników.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.