Niesamodzielność musi być stwierdzona orzeczeniem
Osoby z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności nie będą mogły otrzymać na jego podstawie świadczenia uzupełniającego
Zgodnie z ustawą z 31 lipca 2019 r. świadczenie uzupełniające będzie przysługiwać osobom, które skończyły 18 lat i stwierdzono u nich niezdolność do samodzielnej egzystencji. Oznacza to, że sprawność ich organizmu jest naruszona w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Potwierdzeniem tego będzie posiadanie i dołączenie do wniosku jednego z wymienionych w ustawie orzeczeń. Są to orzeczenia:
- o niezdolności do samodzielnej egzystencji,
- o całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji,
- o zaliczeniu do I grupy inwalidów – wydane przed 1 września 1997 r. przez komisję lekarską do spraw inwalidztwa i zatrudnienia,
- o całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i niezdolności do samodzielnej egzystencji,
- o całkowitej niezdolności do służby i niezdolności do samodzielnej egzystencji.
Orzeczenia te są wydawane przez lekarzy orzeczników ZUS, KRUS i zakładów emerytalnych służb mundurowych.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.