Sędzia od spraw trudnych

Członkiem rady jest od marcu 2012 r., ale do prezydium wybrano go z końcem maja tego roku. I jak sam podkreśla jest to dla niego wyróżnienie, ale przede wszystkim zobowiązanie. Sam o swojej nowej roli mówi krótko: - KRS jest organem kolegialnym, dlatego kluczowe znaczenie dla realizacji wyzwań, które przed nią stoją, ma wsparcie jej członków w pracach kolegialnych. I to właśnie zamierzam robić.

Na studia prawnicze zdecydował się dość przypadkowo, będąc w liceum. - Podczas jednej z lekcji języka polskiego nasza nauczycielka na kanwie dramatu "Niemcy" Leona Kruczkowskiego zorganizowała pokazowy proces, podczas którego wcieliłem się w rolę obrońcy Waltera Sonnenbrucha. Odnalazłem się w niej na tyle dobrze, że zacząłem na poważnie rozważać karierę prawniczą - wspomina Krzysztof Wojtaszek. Ostatecznie nie zdecydował się jednak na zawód adwokata. Po ukończeniu studiów prawniczych na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie odbył aplikację sędziowską i zdał egzamin zawodowy. A pierwszą pracę podjął w małym sądzie w Opolu Lubelskim. I jak sam podkreśla wyboru nie żałuje. - Zawsze postrzegałem zawód sędziego jako koronę profesji prawniczych - wyjaśnia Wojtaszek.

Od początku swojej kariery związany jest z Lubelszczyzną. W 2004 r. objął funkcję wiceprezesa, a od 2008 r. do lutego b.r. piastował urząd prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie. Czas ten wspomina jako okres ogromnych wyzwań i gigantycznej pracy. - Podczas aplikacji nie jesteśmy przygotowywani jak radzić sobie z zadaniami związanymi z kierowaniem takimi instytucjami jak sądy - podkreśla Krzysztof Wojtaszek. - W tym okresie musiałem zmierzyć się z problemami dalece odległymi od spraw orzeczniczych, takimi jak chociażby kwestie kadrowe czy organizacyjne - wyjaśnia. Jednak mimo nawału obowiązków okres prezesury wspomina pozytywnie. Na tyle, żeby po zakończeniu kadencji kontynuować współpracę z lubelskim sądem jako sędzia wizytator do spraw karnych i orzecznik w wydziale karnym odwoławczym. O żadnych zmianach na razie nie myśli. - Jestem bardzo silnie związany z Lubelszczyzną. Tu się urodziłem i chodziłem do szkoły. W tym regionie mieszka także moja rodzina. Lublin jest także bardzo silnym ośrodkiem prawniczym. Mogę się w tym miejscu realizować zawodowo, dlatego nie szukam odmiany - tłumaczy sędzia.

W swojej wieloletniej karierze rozpoznawał wiele spraw o najcięższe przestępstwa. Ale jedna szczególnie utkwiła mu w pamięci. - To była sprawa, która z powodzeniem nadawałaby się na scenariusz filmowy - wspomina sędzia Wojtaszek. - Był to proces o zabójstwo. Oskarżonym był chłopiec, który stanął w obronie swojej matki przed znęcającym się nad nią konkubentem. Po zajściu sam zgłosił się na policję i przyznał do zabójstwa. W momencie popełnienia czynu zabronionego miał ukończone 15 lat i odpowiadał jak dorosły. Ja go sądziłem - relacjonuje sędzia. - Pamiętam, że prokurator zażądał kary ośmiu lat pozbawienia wolności. Jako przewodniczący składu orzekającego uznałem jednak, że chłopiec działał w stanie silnego wzburzenia i wymierzyłem mu karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania - opowiada. - To była trudna sprawa. Nie ulega bowiem wątpliwości, że czyn, którego dopuścił się ten młody mężczyzna, był zbrodnią, jednak wymiar kary musiał zostać orzeczony w oparciu o całe spektrum okoliczności, które towarzyszyły temu zdarzeniu - tłumaczy sędzia Wojtaszek.

Jak sam mówi spraw o podobnym ciężarze gatunkowym rozpoznawał w swojej karierze bez liku. - Dlatego po odejściu w stan spoczynku zastanowię się nad spisaniem ich wszystkich w formie publikacji - uśmiecha się sędzia Wojtaszek. Jego doświadczenie i wiedzę zdobyte w procesach o najpoważniejsze zbrodnie doceniają także koledzy po fachu. - Jest znakomitym sędzią i fachowcem w swojej dziedzinie. Znamy się już od wielu lat zarówno z sali rozpraw, jak i w życiu prywatnym i mogę mówić o nim jedynie w samych superlatywach - mówi sędzia Jerzy Rodzik, prezes Sądu Okręgowego w Lublinie, który przejął schedę właśnie po Krzysztofie Wojtaszku.

Praca jest dla niego bardzo ważna, jednak hołduje również zasadzie równowagi pomiędzy życiem prywatnym a zawodowym. Dlatego stara się znajdować czas na hobby. - Lubię aktywność fizyczną, dlatego czerpię przyjemność z jazdy na rowerze, a zimą na nartach. Odpoczywam także żeglując po mazurskich jeziorach - mówi Wojtaszek. - Jestem również melomanem. Mam pokaźną kolekcję płyt jazzowych i bluesowych. Słuchanie muzyki mnie odpręża - dodaje.

@RY1@i02/2014/114/i02.2014.114.07000030c.802.jpg@RY2@

wojtek górski

Krzysztof Wojtaszek

Paulina Szewioła

paulina.szewiola@infor.pl