Zaniedbania doprowadziły do bezprawnej abolicji

Przewodniczący wydziału powinien zaglądać do "szafy sędziego" częściej niż od przypadku do przypadku - orzekł Sąd Najwyższy.

Sędzia sądu rejonowego, pełniąc przez trzy lata funkcję przewodniczącej Wydziału Wykonania Orzeczeń i Należności Sądowych, zaniedbała obowiązki związane z nadzorem nad przebiegiem postępowania wykonawczego, w szczególności w sprawach dotyczących zarządzenia wykonania kary pozbawienia bądź ograniczenia wolności. W efekcie nie wydano w porę decyzji dotyczących obligatoryjnego bądź fakultatywnego zarządzenia wykonania kary.

Sprawa trafiła do sądu dyscyplinarnego. Ten w I instancji uznał sędzię za winną popełnienia przewinienia służbowego z art. 107 par. 1 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2001 r. nr 98, poz. 1070 z późn. zm.) i wymierzył jej karę usunięcia z funkcji przewodniczącej wydziału. Sędzia wniosła odwołanie.

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy orzeczenie. Uznał, że wymierzona kara nie jest może karą łagodną, lecz w pełni adekwatną do charakteru i wagi popełnionego przewinienia. Zaniedbanie obowiązków służbowych polegające na niewykonywaniu czynności związanych z nadzorem nad sprawnym przebiegiem postępowania wykonawczego doprowadziło do rażącej przewlekłości postępowania. W efekcie w wielu sprawach spowodowało bezprawną abolicję.

SN wyjaśnił, że przez nierejestrowanie zawiadomień z Krajowego Rejestru Karnego (KRK) sędzia pozbawiła się możliwości wykonywania nadzoru nad tymi sprawami. Zawiadomienia z KRK wpływały bowiem do wydziału obwinionej, a nierejestrowane znikały z jej pola widzenia. Nie miała więc zupełnie kontroli nad tym, co się z nimi dzieje.

SN podkreślił, że wyrywkowa i od przypadku do przypadku kontrola "szafy sędziego sądu rejonowego" nie może być uznana za spełniającą wymagania funkcji nadzorczej przewodniczącej wydziału.

Co do kary SN wskazał, że skutki zaniechania nadzoru nad przebiegiem postępowania w sprawach dotyczących zawiadomień z KRK są dla dobra wymiaru sprawiedliwości wyjątkowo dotkliwe.

Dlatego SN zgodził się z sądem apelacyjnym, że wymierzona obwinionej kara usunięcia z funkcji przewodniczącej jest surowa, ale sprawiedliwa.

59 spraw dyscyplinarnych wobec sędziów sądów powszechnych wpłynęło w 2012 r. do Sądu Najwyższego

Ewa Maria Radlińska

 ewa.radlinska@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2013 r., sygn. akt SNO 7/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia