Kiedy składać informacje podsumowujące
Podmioty przemieszczające towary między krajami UE muszą nie tylko rozliczyć VAT od tych transakcji, ale też sporządzić odpowiednią dokumentację. Niezłożenie jej grozi grzywną
Obowiązek sporządzania informacji podsumowującej wynika z art. 100 ustawy o VAT. I tak podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT UE są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych:
wwewnątrzwspólnotowych dostawach towarów, do których ma zastosowanie art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
wwewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
wtransakcjach trójstronnych, w których drugim w łańcuchu dostaw jest polski podatnik (tj. dostawach towarów zgodnie z art. 136 ust. 1 lub 2 ustawy o VAT, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej),
wusługach, do których stosuje się art. 28b ustawy o VAT (zasada ogólna opodatkowania usługi przez usługobiorcę), na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0-proc., dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca. Chodzi tutaj o wszystkie usługi inne niż usługi:
- związane z nieruchomościami,
- transportu osób,
- wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych,
- restauracyjne i cateringowe,
- krótkoterminowego wynajmu środków transportu,
- turystyki,
- zwane informacjami podsumowującymi.
Zobowiązani
W art. 100 ust. 10 ustawy o VAT zdefiniowano podmiot zobowiązany do zapłaty podatku od wartości dodanej, o którym mowa powyżej (przypadek, gdy informację podsumowującą składa się w związku ze świadczeniem usług). Zgodnie z definicją zawartą w tym przepisie podmiotem zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego, na którym opodatkowana jest usługa, będzie usługobiorca. Warunkiem jest, aby usługodawca będący podatnikiem VAT nie posiadał na terytorium tego państwa członkowskiego:
1) siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności;
2) siedziby lub stałego miejsca zamieszkania, posiada natomiast na tym terytorium stałe miejsce prowadzenia działalności, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności lub inne miejsce prowadzenia działalności usługodawcy, jeżeli usługodawca posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności na tym terytorium, nie uczestniczy w tych transakcjach.
Co niezwykle istotne - obowiązek sporządzania informacji nie dotyczy eksportu i importu towarów. W informacji podsumowującej nie wykazuje się również sprzedaży wysyłkowej.
Zauważyć należy, że obowiązek złożenia informacji mają wyłącznie podmioty zarejestrowane jako podatnicy VAT UE.
Droga elektroniczna
Podatnicy mogą składać informacje podsumowujące w formie papierowej lub drogą elektroniczną. Wybór tej drugiej faktycznie wydłuża termin na ich złożenie. Taki skutek występuje niezależnie od tego, czy dany podmiot składa deklaracje w odstępach miesięcznych, czy kwartalnych.
Może się zdarzyć, że podatnik nie ma możliwości złożenia informacji podsumowujących w wersji elektronicznej osobiście i chciałby uczynić to przy pomocy pełnomocnika. Wówczas konieczne będzie poinformowanie urzędu skarbowego o takim zamiarze poprzez złożenie we właściwym urzędzie pełnomocnictwa w sprawie podpisywania deklaracji składanej za pomocą środków komunikacji elektronicznej (wzór UPL-1).
Kiedy podatnik będzie chciał zrezygnować z usług pełnomocnika, powinien złożyć dokument poświadczający odwołanie pełnomocnictwa (wzór OPL-1).
Uprawnienie do składania kwartalnych informacji podsumowujących uzależnione jest od wysokości obrotów podmiotów zobowiązanych do składania tych informacji oraz od tego, czego informacja dotyczy. Kwartalne informacje składać mogą podmioty, u których informacje dotyczą:
wdostaw wewnątrzwspólnotowych i transakcji trójstronnych, w których drugim w kolejności jest polski podatnik (o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o VAT), jeżeli całkowita wartość tych transakcji, bez podatku od wartości dodanej, nie przekracza w danym kwartale i w żadnym z czterech poprzednich kwartałów kwoty 250 000 zł,
wtransakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia (o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT), jeżeli całkowita wartość tych transakcji, bez podatku, nie przekracza w danym kwartale 50 000 zł,
wusług, które rozlicza usługobiorca (transakcji, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT).
Informacje podsumowujące za poszczególne miesiące, które upłynęły od rozpoczęcia danego kwartału, należy złożyć w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym przekroczono odpowiednio kwotę 250 000 zł lub 50 000 zł, z tym że jeżeli przekroczenie kwoty nastąpiło w trzecim miesiącu kwartału, należy złożyć jedną informację podsumowującą za ten kwartał.
Niezłożenie deklaracji w terminie
Na podstawie art. 80a par. 2 kodeksu karnego skarbowego niezłożenie w terminie informacji podsumowującej stanowi wykroczenie skarbowe, a więc czyn zabroniony, zagrożony karą grzywny określoną kwotowo. Grzywna może być wymierzona, co do zasady, w granicach od 1/10 do 20-krotności wysokości minimalnego wynagrodzenia (od 168 zł do 33 600 zł).
Aby uniknąć odpowiedzialności, należy złożyć tzw. czynny żal. Jest to zawiadomienie organu podatkowego o popełnieniu czynu zabronionego, takiego jak np. niezłożenie w terminie deklaracji. Prawidłowo złożony czynny żal uwalnia od odpowiedzialności karnej skarbowej.
Bez NIP UE
Nawet w sytuacji gdy kontrahent nie posiada NIP UE, a jest zarejestrowanym podatnikiem, transakcję należy wykazać w informacji podsumowującej.
Brak dokumentów
Dopóki podatnik nie otrzyma dokumentów potwierdzających wywóz towarów, nie powinien wykazywać dostawy w informacji podsumowującej. Organy uznają, że podatnik nie ma pewności, iż towary zostały przemieszczone, co jest warunkiem uznania dostawy za WDT.
Stanowisko takie potwierdził dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 31 grudnia 2008 r. (nr IBPP3/443-830/08/PK), w której stwierdził: (...) Skoro zatem podatnik w opisanym stanie faktycznym wykazuje daną transakcję w ewidencji sprzedaży oraz w deklaracji VAT-7 jako dostawę na terytorium kraju (z właściwą stawką VAT), to niedopuszczalne jest wykazanie tej samej transakcji w informacji podsumowującej jako WDT.
Dopiero wówczas (tj. po otrzymaniu stosownych dokumentów uprawniających do zastosowania stawki 0-proc. w WDT, czyli dowodów na zaistnienie WDT) wnioskodawca dokona korekty deklaracji VAT-7 oraz informacji podsumowującej, wykazując przedmiotową transakcję jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (...)".
Terminy składania
|
15. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy |
25. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy |
|
|
15. dzień miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy |
25. dzień miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy |
Rafał Styczyński
Podstawa prawna
Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.). Ustawa z 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 186 ze zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu