Nie ma VAT od przepływów należności pieniężnych

Wzajemne rozliczenia stron konsorcjum nie są świadczeniem usług i nie podlegają opodatkowaniu - stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny.

Sprawa dotyczyła konsorcjum zawartego między fundacją a muzeum w celu wspólnego zorganizowania wystawy pojazdów zabytkowych. W umowie strony rozdzieliły obowiązki. Muzeum wzięło na siebie promowanie wystawy, udostępniło infrastrukturę i część zbiorów, poniosło koszty zorganizowania sprzedaży biletów, mediów, ochrony, sprzątania itd.

Fundacja sprowadziła większość pojazdów, zapewniła ubezpieczenie, reklamę wystawy, catering, kontakt z mediami i poszukiwała sponsorów - poniosła zatem większość kosztów gotówkowych, które zostały pokryte z części dochodów ze sprzedaży biletów, przekazanej przez muzeum po odliczeniu jego kosztów.

Na tym tle doszło do sporu z organami podatkowymi. Fundacja uważała, że wzajemne rozliczenia organizatorów wystawy nie są świadczeniem usług i nie podlegają opodatkowaniu. Jej zdaniem sam tylko przepływ należności pieniężnych nie świadczy o wzajemnym i odpłatnym świadczeniu usług, nie ma bowiem bezpośredniego konsumenta. Czynności wynikające z umownego podziału ról należy traktować jako wkład każdej ze stron we wspólne przedsięwzięcie - twierdziła fundacja.

Dyrektor izby skarbowej się z tym nie zgodził. Wskazał, że konsorcjum nie może być uznane za podatnika VAT, natomiast podatnikami są przedsiębiorcy w nim działający. Powinni oni zatem stosować do wzajemnych rozliczeń ogólne reguły wynikające z przepisów o VAT.

Dyrektor zwrócił uwagę na to, że gdy wykonawca poniósł koszty sprowadzenia pojazdów, ich ubezpieczenia, reklamy wystawy, cateringu itd., to nie jest on jedynym podmiotem czerpiącym korzyści z tego tytułu - korzystało również muzeum. Zwrot kosztów poniesionych w związku z nabytymi usługami jest zatem wynagrodzeniem za świadczone czynności podlegające VAT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że organ błędnie się ograniczył do jednego tylko aspektu funkcjonowania konsorcjum - do rozliczania kosztów i będącego jego skutkiem przepływu pieniędzy. Stan faktyczny nie pozwalał bowiem przyjąć, że przepływ środków pieniężnych nastąpił w wykonaniu usług, świadczonych przez fundację na rzecz muzeum.

Również na rozprawie przed NSA pełnomocnik fundacji podkreślała, że z umowy konsorcjum nie wynika, aby fundacja świadczyła usługi na rzecz muzeum. - Istnieje świat poza VAT - powiedziała pełnomocnik, wyrażając nadzieję, że NSA to potwierdzi.

NSA utrzymał w mocy wyrok WSA, ale - jak stwierdził - nie dlatego, że istnieje świat poza VAT. Uznał, że między stronami konsorcjum nie było żadnej relacji zobowiązującej i nie mamy do czynienia z zakupem usług na rzecz muzeum, a następnie ich refakturowaniem.

Katarzyna Bajak

dgp@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 24 lutego 2015 r., sygn. akt I FSK 1954/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia