O wersjach językowych dyrektywy o VAT

O CO TOCZYŁ SIĘ SPÓR

Spór sprowadzał się do rozstrzygnięcia, czy można odstąpić od wykładni literalnej ustawy o VAT na rzecz wykładni celowościowej w sytuacji, gdy różne wersje dyrektywy, na której opiera się ustawa o VAT, posługują się różnymi zwrotami, o różnym znaczeniu.

W sprawie chodziło o firmę, która kupiła automaty do gier. Nie odliczyła od nich podatku. Nie wykorzystywała ich też do działalności gospodarczej, bo zmieniły się przepisy dotyczące automatów. Spółka chciała je więc sprzedać. Uważała, że może skorzystać ze zwolnienia z VAT (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT), skoro przy ich zakupie nie odliczyła podatku naliczonego.

Organy podatkowe uważały jednak, że spółka nie spełniła zasadniczego warunku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, bo nie wykorzystywała automatów na cele działalności zwolnionej od podatku.

ROZSTRZYGNIĘCIE

NSA uznał, że ustawa o VAT w zakresie zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, jest niespójna z unijną dyrektywą 112. NSA wskazał, że na skutek m.in. wykładni dyrektywy dokonywanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zmieniły się również metody wykładni polskiej ustawy o VAT. W miejsce dominującej w poprzednim stanie prawnym wykładni językowej obecnie prymat należy przyznać dyrektywie wykładni celowościowej. Terminy dotyczące VAT należy rozumieć w oderwaniu od ich rozumienia cywilistycznego w ujęciu prawodawstwa krajowego. Wynika to z harmonizacji tego podatku na terytorium Unii Europejskiej, czego konsekwencją jest konieczność jednolitego rozumienia pojęć podatku od wartości dodanej na całym obszarze państw członkowskich.

Odnosząc się do spornego przepisu zwolnienia z VAT (art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT) NSA wyjaśnił, że krajowy ustawodawca posługuje się terminem "wykorzystywanych wyłącznie". Przepis w polskiej wersji językowej jest odwzorowaniem wersji angielskiej. Ale np. w wersji francuskiej mowa jest o "przeznaczonych wyłącznie do" (tak samo w wersji hiszpańskojęzycznej, włoskiej oraz portugalskiej). Zdaniem NSA właśnie tym terminem należy się posługiwać również w Polsce. Oznacza to, że zwolnieniem przewidzianym w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT objęte jest zbycie towarów, które wcześniej zostały nabyte, importowane lub wytworzone z przeznaczeniem na cele działalności zwolnionej od podatku, bez prawa do odliczenia, niezależnie od tego, czy do faktycznego wykorzystywania tych towarów doszło.

PODSUMOWANIE

Bardzo ważny wyrok dotyczący wykładni przepisów o VAT. W tej konkretnej sprawie spowodował, że spółka mogła skorzystać ze zwolnienia podatkowego, mimo że wykładnia gramatyczna, literalna spornego przepisu prowadziła do odmiennego wniosku (braku możliwości zastosowania zwolnienia). Wyrok jest cenną wskazówką zarówno dla podatników, jak i innych sądów administracyjnych.

@RY1@i02/2018/005/i02.2018.005.07100090c.801.jpg@RY2@