O tym, czy firmy, które chroniły brzegi morskie, muszą dopłacić VAT z własnej kieszeni

O CO TOCZYŁ SIĘ SPÓR

Spór toczył się o to, czy realizowany w latach 2008-2012 Program Ochrony Brzegów Morskich miał związek z ochroną środowiska morskiego i jako taki był objęty zerową stawką podatku VAT (zgodnie z art. 83 ust.1 pkt 11 ustawy o VAT).

Problem miały firmy z branży hydrotechnicznej, które nie dostały podatku od inwestora (którym był Skarb Państwa), a po latach fiskus domagał się, by dopłaciły go z własnej kieszeni wraz z odsetkami. Wszystko wzięło się z tego, że ogłaszające przetargi urzędy morskie były przekonane, iż ochrona brzegów morskich to ochrona środowiska, i kazały firmom składać oferty bez VAT. Te ze skalkulowanym podatkiem po prostu odrzucały. Po zakończeniu inwestycji urząd kontroli skarbowej doszedł jednak do wniosku, że urzędy morskie nie miały kompetencji, by decydować o tym, czy VAT jest, czy nie jest należny, i zażądały go od wykonawców. UKS tłumaczył to tym, że umacnianie brzegów morskich nie tylko nie chroni środowiska morskiego, ale wręcz może mu szkodzić.

ROZSTRZYGNIĘCIE

NSA orzekł w uchwale, że skoro ochrona środowiska morskiego nie została zdefiniowana w żadnej ustawie ani w dyrektywie o VAT, to nie można przyjąć, iż brzeg morski jest poza środowiskiem morskim. Tym samym przyjąć należy, że budowa ostróg, progów morskich i regulacja plaż to również ochrona środowiska morskiego. Firmy, które wykonywały prace w tym zakresie, miały więc prawo do stosowania zerowej stawki VAT i nie muszą dopłacać daniny.

PODSUMOWANIE

Po latach walki z fiskusem firmy mogą odetchnąć z ulgą. Okazało się, że nie muszą dopłacać VAT z własnej kieszeni. Wiele z nich jednak i tak na tym ucierpiało. Te, które uregulowały podatek, ryzykowały płynność finansową, a te, które toczyły o niego boje, nie mogły startować w przetargach ze względu na to, że fiskus nie chciał im wydawać zaświadczeń o niezaleganiu w podatkach.

@RY1@i02/2018/005/i02.2018.005.07100070d.801.jpg@RY2@