Mała zmiana, a poważne konsekwencje dla świadczących usługi przez internet
Od początku roku państwo nabywcy jest miejscem opodatkowania realizowanych online przez polskich podatników niektórych usług dla konsumentów, np. korepetycji czy w zakresie rozrywki. Ich właściwe rozliczenie może być sporym wyzwaniem szczególnie dla podmiotów wykonujących działalność w niewielkim zakresie
Wiele mówi się o tym, że początek 2025 r. to – zwłaszcza w porównaniu z poprzednimi latami (w szczególności z 2022 r.) – czas spokojny, w którym podatnicy nie są bombardowani nowymi regulacjami. W istocie tak jest. Sęk w tym, by w takiej błogiej stagnacji legislacyjnej nie przegapić tego, co jednak zostało poddane modyfikacjom, a co jest istotne z naszej lub naszych klientów perspektywy fiskalnej. Praktyka zaś pokazuje, że na szczególną uwagę zasługują drobne – jak mogłoby się wydawać – zmiany. Także te dotyczące zasad identyfikacji miejsca opodatkowania niektórych usług. Tym razem chodzi o regulacje w kwestii identyfikacji miejsca świadczenia (opodatkowania) usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów usług w tych dziedzinach.
Szczególne przepisy dotyczące takich usług są od lat w art. 28g ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361; ost.zm. Dz.U. z 2025 r. poz. 222; dalej: ustawa o VAT). Oczywiście, część regulacji w nim zapisanych dotyczy przypadków, w których świadczenia są realizowane w relacji B2B (a dokładniej między podatnikami), natomiast pozostałe dotyczą usług wykonywanych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami (nazwijmy ich „konsumentami”, chociaż nie tylko o konsumentów sensu stricto chodzi).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.