W jaki sposób rozliczać usługę przetworzenia towaru
specjalista ds. podatkowych w Kancelarii Prawnej BSO Prawo & Podatki
Analizę powyższego problemu należy rozpocząć od ustalenia, czy wykonywane przez spółkę czynności są faktycznie świadczeniem usług czy dostawą towarów. Świadczenie usług na majątku rzeczowym nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT, ale zgodnie z przeważającym stanowiskiem organów podatkowych przez to pojęcie można rozumieć: usługi, w wyniku których następuje wytworzenie nowego produktu z powierzonych materiałów, jego przerobienie lub ulepszenie, przy czym podatnik świadczący usługę nie jest właścicielem towaru powierzonego ani wyrobu gotowego. W analizowanej sytuacji możemy założyć, że spółka nie dokonała wewnątrzwspólnotowej dostawy, lecz świadczyła usługi na ruchomym majątku rzeczowym. Następnym etapem analizy będzie określenie miejsca świadczenia tych usług.
W art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. d) ustawy o VAT wprowadzona została zasada, zgodnie z którą miejscem świadczenia usług na ruchomym majątku rzeczowym jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone. Od powyższej zasady wprowadzono wyjątek w art. 28 ust. 7 ustawy o VAT. W świetle powyższego przepisu, jeśli nabywca usług podał wykonującemu te usługi numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby VAT na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Polski, to miejscem świadczenia usług będzie terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy usługi ten numer. Warunkiem zastosowania powyższego przepisu jest wywiezienie towarów po wykonaniu na nich usług z terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi wykonano (w tym przypadku Polski), nie później niż w terminie 90 dni. Przymnijmy, że do 30 listopada 2008 r. podatników obowiązywał termin 30-dniowy.
Z przedstawionego w pytaniu stanu faktycznego wynika, że spółka spełniła wymogi wskazane w ustawie o VAT. W konsekwencji miejsce świadczenia usług na ruchomym majątku rzeczowym znajduje się w Niemczech, więc nie ma obowiązku opodatkowania tych usług w Polsce. Spółka powinna zatem wystawić fakturę VAT, nie wykazując kwoty podatku oraz zamieszczając informację, że zobowiązanym do rozliczenia podatku jest nabywca usługi.
Stosowanie wskazanych powyżej przepisów może rodzić wątpliwości ze względu na fakt, iż kontrahent spółki jest zarejestrowany na terytorium Polski jako podatnik VAT oraz VAT UE. Przepisy ustawy o VAT nie zabraniają jednak kontrahentowi spółki, który jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT w Polsce, posługiwania się w analizowanej sytuacji niemieckim numerem NIP. Zatem, jeśli wskazany zostanie na fakturze niemiecki numer NIP, a towary opuszczą terytorium Polski w terminie 90 dni od dnia wykonania na nich usług, to nie powstanie obowiązek podatkowy w Polsce.
Powyższe stanowisko jest zgodne z podejściem wyrażanym przez dyrektorów izb skarbowych, w interpretacjach indywidualnych wydawanych z upoważnienia ministra finansów (np. sygn. IPPP1-443-1634/08-2/AK).
Podstawa prawna
● Art. 28 ust. 7–8a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.