Czy tylko akt notarialny uprawnia do odliczenia wydatków na remont

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. nr 177, poz. 1468) osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

Natomiast w myśl art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust.1 pkt 3 przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

Za tytuł prawny, o którym mowa wyżej, uważa się między innymi:

1. własność,

2. umowę użyczenia,

3. umowę najmu lub dzierżawy,

4. inny stosunek zobowiązaniowy, z którego wynika prawo do korzystania z lokalu mieszkalnego.

Z powyższego wynika, że tytułem prawnym może być własność i inne prawa rzeczowe oraz każdy stosunek zobowiązaniowy, z którego wynika prawo podatnika do korzystania z lokalu.

Zatem tytuł prawny do lokalu w tym przypadku może stanowić również:

● umowa przedwstępna zawarta z deweloperem, jeżeli przewiduje wcześniejsze udostępnienie lokalu,

● każda inna umowa zawarta z deweloperem, która zawiera klauzulę, że podatnik zobowiązany jest do ponoszenia kosztów związanych z eksploatacją danego lokalu (bez względu na to, że wcześniejsze udostępnienie lokalu nie jest przewidziane w umowie przedwstępnej).

Mając na względzie, iż nie wiadomo, jakiego rodzaju umowa wiąże podatnika z deweloperem, wskazać należy, że wystarczającym dokumentem poświadczającym tytuł prawny do lokalu, a jednocześnie prawo do zwrotu VAT naliczonego przy zakupie materiałów budowlanych koniecznych do jego remontu (wykończenia), jest jedna z wyżej wskazanych umów.

Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym daje prawo do zwrotu VAT naliczonego przy zakupie materiałów budowlanych. Takiego prawa nie daje jednak przy zakupie prac remontowych.

prawnik w Auxilium

Z opisanego stanu faktycznego wynika, że podatnik zawarł umowę przedwstępną z deweloperem, która zobowiązuje strony do przeniesienia własności lokalu mieszkalnego. W sensie prawnym podatnik nabędzie nieruchomość dopiero z momentem zawarcia umowy przenoszącej własność w formie aktu notarialnego.

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. nr 177, poz. 1468 z późn. zm.) prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przysługuje osobom fizycznym, w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego. Prawo otrzymania zwrotu części poniesionych wydatków związanych z zakupem materiałów budowlanych, o którym mowa powyżej, przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada tytuł prawny do remontowanego lokalu mieszkalnego. Za tytuł prawny uznać można m.in. własność, umowę użyczenia, umowę najmu, dzierżawy, podnajmu i poddzierżawy bądź też inny stosunek zobowiązaniowy, z którego wynika prawo podatnika do korzystania z lokalu lub budynku mieszkalnego.

Sam protokół odbioru lokalu mieszkalnego nie stanowi tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością, nie będzie zatem wystarczającym dokumentem uprawniającym do żądania zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych. Jeżeli jednak w umowie przedwstępnej zawartej z deweloperem została zamieszczona klauzula uprawniająca nabywcę do korzystania z lokalu mieszkalnego przed zawarciem umowy przenoszącej własność to podatnikowi przysługuje prawo do żądania zwrotu. Niezbędne jest jednak, aby umowa przedwstępna określała datę i warunki, przy spełnieniu których podatnik nabywa prawo do dysponowania lokalem i wykonywania w nim jakichkolwiek prac remontowych. Jeżeli umowa przedwstępna spełnia te warunki i z niej jednoznacznie wynika prawo podatnika do dysponowania lokalem przed zawarciem aktu notarialnego przenoszącego własność, lokalu mieszkalnego to podatnik ma prawo ubiegania się o zwrot części wydatków poniesionych na remont lokalu. Podobne stanowisko prezentował Pierwszy Urząd Skarbowy w Białymstoku w interpretacji z 27 marca 2006 r. (sygn. RO-XV/443/VAT-93, 94/165 /US/06).

Ustawa stanowi, że podatnik, który ubiega się o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, musi dysponować tytułem prawnym do nieruchomości. Takie brzmienie przepisu wskazuje, że tytuł ten musi ona posiadać w chwili składania wniosku, a nie w chwili ponoszenia wydatków. Nie ma zatem przeszkód, aby we wniosku o zwrot (składanym już w momencie posiadania tytułu prawnego do nieruchomości) uwzględnić również i te wydatki, które ponoszone były jeszcze przed formalnym nabyciem nieruchomości. Ustawa wprost określa, że istotne jest, aby były to wydatki ponoszone od 1 maja 2004 r., nie ma natomiast zastrzeżenia, że muszą to być wydatki ponoszone od dnia uzyskania tytułu prawnego do nieruchomości. W podobny sposób zagadnienie to rozstrzygnęła Izba Skarbowa w Poznaniu, Ośrodek Zamiejscowy w Pile, w decyzji z 12 września 2007 r., nr P1-D/415-0005/07.

Zwrot dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które od 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką VAT w wysokości 7 proc., a od 1 maja 2004 r. są opodatkowane 22-proc. stawką VAT. Towary uprawniające do zwrotu podatku zostały wymienione w załączniku do obwieszczenia ministra transportu i budownictwa z 30 grudnia 2005 r. w sprawie ogłoszenia wykazu materiałów budowlanych (Dz.Urz. MTiB nr 1, poz 1). Zgodnie z ustawą podatnikowi przysługuje zwrot VAT jedynie do określonego przepisami limitu.

Zwrot VAT przysługuje bezterminowo, a limit zwrotów obliczany jest za okresy pięcioletnie, liczone od daty złożenia pierwszego wniosku o zwrot.