Orzecznictwo jest podstawą oceny prawidłowości interpretacji

Orzecznictwo sądów stało się przesłanką do formułowania oceny poprawności funkcjonujących w obrocie prawnym indywidualnych interpretacji podatkowych. Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą nieodpłatne przekazanie towarów na cele związane z przedsiębiorstwem nie podlega VAT.

Spółka prowadzi hurtową sprzedaż części oraz akcesoriów do samochodów osobowych i motocykli. Sprzedaje również części samochodowe pod własną marką. Podatniczka wyjaśniła, że podejmuje różnorodne działania mające zwiększyć przychody ze sprzedaży i wzmocnić więzi z kontrahentami. W ramach działań reklamowych i reprezentacyjnych, pracownicy spółki przekazywali i przekazują nieodpłatnie gadżety reklamowe. Do maja 2009 r. od nieodpłatnych wydań towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem spółka naliczała VAT. Spółka wystawia też faktury wewnętrzne i ujmowała podatek w deklaracjach VAT-7.

Po opublikowaniu korzystnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z 23 marca 2009 r. (sygn. akt I FPS 6/08) w sprawie opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów podatniczka wystawiła faktury korygujące. W ramach dokonanych korekt pomniejszono podatek należny pierwotnie wykazany w fakturach wewnętrznych dotyczących nieodpłatnych wydań na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Faktury te zostały wystawione w maju 2009 r. i rozliczone za ten miesiąc.

Spółka zapytała, czy jej postępowanie było prawidłowe. Jednak organ podatkowy uznał, że w ogóle nie miała prawa korygować podatku. Zdaniem organów podatkowych korzystne wyroki zostały wydane w konkretnych sprawach i nie mają charakteru powszechnie obowiązującego prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę spółki. W jego ocenie przekazywane nieodpłatnie przez spółkę w ramach działań marketingowych towary niewątpliwie związane są z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Organ podatkowy błędnie uznał, że w związku z dostawą towarów powstał obowiązek podatkowy. W ocenie sądu zastosowanie reguł wykładni celowościowej w tym przypadku jest niedopuszczalne, bo przepisy są jasne. Przepisów ustawy podatkowej nie należy interpretować rozszerzająco.

Sąd zgodził się, że orzecznictwo sądowe, w tym sądów administracyjnych, nie ma w polskim systemie prawnym charakteru precedensowego. Jednak w zakresie interpretacji podatkowych zyskuje ono na szczególnym znaczeniu. Zgodnie z przepisami minister finansów dąży do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności jego interpretacji. Ma przy tym uwzględniać orzecznictwo sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (interpretacje ogólne).

Orzecznictwo ma więc normatywne przełożenie na tworzenie warunków jednolitego stosowania prawa podatkowego w płaszczyźnie ogólnej. Jeszcze większa jest jego rola w zakresie eliminowania wadliwych interpretacji. Minister może bowiem z urzędu zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Tym samym orzecznictwo sądów stało się przesłanką do formułowania oceny poprawności funkcjonujących w obrocie prawnym interpretacji, także interpretacji indywidualnych.

Wyrok WSA w Opolu z 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Op 33/10, niepublikowany.