Mały podatnik może korzystać z preferencji w VAT

Przez małego podatnika należy rozumieć podmiot, u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro (art. 2 pkt 25 ustawy o VAT). I tu uwaga - nie należy mylić pojęcia małego podatnika z małym przedsiębiorcą. Między tymi pojęciami nie ma bezpośredniej relacji. Artykuł 105 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przewiduje, iż małym przedsiębiorcą jest ten, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych zatrudniał średniorocznie mniej niż 50 pracowników oraz osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych kwoty 10 mln euro (względnie suma jego aktywów według bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyła równowartości w złotych 10 mln euro).

Przeliczenia kwoty euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP na pierwszy roboczy dzień października poprzedniego roku podatkowego, przy czym kwotę w tym przypadku zaokrągla się do 1000 zł. Jeżeli zatem 1 października przypada w sobotę, do wyliczenia należy przyjąć kurs euro z 3 października.

To, że ustawodawca odnosi się wyłącznie do poprzedniego roku podatkowego, oznacza, iż podatnik ma status małego podatnika, nawet w przypadku gdy we wcześniejszych latach podatkowych wartość sprzedaży, o której mowa w omawianej regulacji, przekraczała nawet znacząco kwotę graniczną. Od tej zasady ogólnej ustawodawca wprowadził istotny wyjątek. W przypadku podatników prowadzących przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzających funduszami inwestycyjnymi, będących agentami, zleceniobiorcami lub innymi osobami świadczącymi usługi o podobnym charakterze (z wyjątkiem komisu) limit ten stanowi wartość nieprzekraczającą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej 45 000 euro (czyli w 2012 roku po zaokrągleniu limit ten wynosi 200 000 zł).

Wzrost kursu euro może spowodować, że wzrośnie limit obrotów uprawniających do korzystania ze statusu małego podatnika. Powstaje zatem pytanie, czy w tej sytuacji mały podatnik, który w danym roku przekroczy limit obrotów na ten rok, nie przekraczając jednak limitu w kolejnym roku, będzie mógł korzystać ze statusu małego podatnika, czy też nie? [przykład 1]

Wybór metody kasowej ma zalety...

Mały podatnik może wybrać do rozliczania VAT tzw. metodę kasową, która umożliwia mu zadeklarowanie obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania zapłaty. W takiej sytuacji podatnik ma obowiązek stosowania szczególnych przepisów dotyczących zasad powstawania obowiązku podatkowego oraz sposobu rozliczania podatku naliczonego. W uproszczeniu, rozlicza VAT należny od sprzedaży w kwartale, w którym uzyskał zapłatę należności, a VAT naliczony od dokonanych zakupów - w kwartale, w którym zapłacił za nabyte towary i usługi. Wybór kasowej metody rozliczania VAT wiąże się z obowiązkiem kwartalnego rozliczania tego podatku na podstawie deklaracji VAT-7K, tj. w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale.

Za dzień uregulowania należności trzeba przyjąć dzień, w którym roszczenie małego podatnika z tytułu opisanego w wystawionej fakturze zostało zaspokojone. Oznacza to, iż w tych wszystkich przypadkach, gdzie nie ma w ogóle należności (np. darowizna towarów, świadczenie usług na potrzeby osobiste) obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych. Jednocześnie ustawodawca wprowadza niezbędne ograniczenia. I tak obowiązek podatkowy nie może powstać później niż 90. dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, niemniej należy zaznaczyć, że w przypadku otrzymania zapłaty przed wydaniem towarów lub wykonaniem usługi obowiązek ten również powstanie.

Uregulowanie należności w części powoduje powstanie obowiązku podatkowego tylko w odniesieniu do tej części (art. 20 ust. 1 ustawy o VAT). Oznacza to, iż jeśli podatnik otrzymał przed upływem 90 dni tylko część należności, to obowiązek podatkowy powstaje w dniu uregulowania tej części, w odniesieniu zaś do pozostałej kwoty - w 90. dniu od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Należy zaznaczyć, że na określenie momentu powstania obowiązku podatkowego nie mają wpływu terminy płatności określane przez podatnika. Jeżeli zatem mały podatnik ustali 120-dniowy termin płatności (i należność zostanie zapłacona z upływem tego terminu), wówczas obowiązek podatkowy powstanie w 90. dniu od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Warunkiem zastosowania metody kasowej jest zawiadomienie przez małego podatnika urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce wykonywania czynności, a w przypadku gdy czynności wykonywane są na terenie więcej niż jednego urzędu - właściwego ze względu na miejsce siedziby lub zamieszkania podatnika o zamiarze stosowania metody kasowej. Forma tego zawiadomienia nie została określona. Należy więc przyjąć, iż wymagana jest forma pisemna zawierająca wyraźną i jednoznaczną informację o dokonanym przez podatnika wyborze metody kasowej.

Zawiadomienia należy dokonać w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, za który podatnik będzie stosował metodę kasową. Należy przyjąć, iż metoda kasowa stosowana jest od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano przedmiotowego zawiadomienia. [przykład 2]

W przypadku czynności, wobec których obowiązek podatkowy powstał przed okresem, za który podatnik ten rozlicza się metodą kasową, obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych (art. 21 ust. 2 ustawy o VAT). [przykład 3]

Oprócz szczególnych zasad rozliczania podatku należnego, mali podatnicy rozliczający się metodą kasową w sposób szczególny dokonują również rozliczenia podatku naliczonego. Mogą oni bowiem obniżyć kwotę podatku należnego o podatek naliczony dopiero w rozliczeniu za kwartał, w którym:

● uregulowali całą należność wynikającą z otrzymanej od kontrahenta faktury;

● dokonali zapłaty podatku wynikającego z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji celnych.

Należy podkreślić, iż konieczne jest uregulowanie całej należności. Oznacza to, że jeżeli podatnik uregulował część należności w jednym kwartale, a pozostałą część w kolejnym, wówczas odliczenie może być dokonane w rozliczeniu za kwartał, w którym została uregulowana ostatnia część należności. Podatnik taki nie może odliczyć podatku naliczonego wcześniej niż z dniem otrzymania faktury. Nie jest przy tym wymagane, aby faktura została przez podatnika otrzymana przed uregulowaniem należności. Istotne jest jedynie, aby podatnik posiadał fakturę w chwili składania rozliczenia podatkowego.

Oznacza to, iż tak jak w przypadku podatku należnego, gdzie obowiązek podatkowy został związany z uregulowaniem należności przez kontrahenta, tak przy podatku naliczonym możliwość jego odliczenia została związana z uregulowaniem należności przez podatnika. Należy zwrócić uwagę, iż zarówno w odniesieniu do podatku należnego, jak i podatku naliczonego nie ma mowy o otrzymaniu lub uiszczeniu zapłaty, lecz o uregulowaniu należności, co wskazuje, iż chodzi tu o wszystkie sposoby wygaśnięcia należności, w tym np. o potrącenie. Przy czym o ile obowiązek podatkowy w podatku należnym na pewno powstanie (choć odsunięty w czasie), nawet gdy kontrahent nie ureguluje swojej należności, o tyle brak uregulowania należności przez podatnika uniemożliwia mu dokonanie odliczenia.

Od powyższej zasady wprowadzono jednak kilka wyjątków. Dotyczą one np.: importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a także przypadków, w których podatnikiem z tytułu dostawy towarów jest ich nabywca. Ponadto odnoszą się do nabycia tzw. usług powszechnych i stosowania w imporcie towarów procedury uproszczonej.

W sytuacji gdy podatnik długo zwleka z uregulowaniem należności, odliczenie będzie miało miejsce nawet po upływie znacznego okresu.

...ale czasem warto z niej zrezygnować

Mały podatnik może zrezygnować ze stosowania metody kasowej, ale dopiero po upływie 12 miesięcy, za które rozliczał się tą metodą (art. 21 ust. 3 ustawy o VAT). Warunkiem skutecznej rezygnacji jest pisemne zawiadomienie naczelnika urzędu skarbowego o tym zamiarze. Zawiadomienia należy dokonać w terminie do końca kwartału, w którym podatnik stosował tę metodę, i powinno być dokonane na piśmie.

Podatnicy rezygnujący z metody kasowej mają prawo, na podstawie art. 86 ust. 18 ustawy o VAT, do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktur lub dokumentów celnych otrzymanych w okresie, kiedy stosowali metodę kasową, lecz nieodliczony od podatku należnego do końca tego okresu w okresie rozliczeniowym, w którym:

uregulowali kontrahentowi całą należność wynikającą z otrzymanych faktur - w przypadku podatku wynikającego z faktur,

dokonali zapłaty podatku - w przypadku podatku wynikającego z dokumentów celnych i decyzji celnych.

Zawiadomienie naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z metody kasowej nie oznacza, iż podatnik automatycznie przechodzi na miesięczny cykl składania deklaracji. Podatnik może więc nadal rozliczać się kwartalnie na formularzu VAT-7K lub też zrezygnować z tej formy składania deklaracji, ale w takim przypadku powinien powiadomić urząd skarbowy o tym, iż zamierza składać miesięczne deklaracje. Dokonuje tego składając aktualizacyjny formularz VAT-R. [przykład 4]

Mały podatnik może także utracić prawo do stosowania metody kasowej. Możliwość wyboru metody kasowej zależy od limitu obrotów osiągniętych w poprzednim roku podatkowym. Dlatego też utrata prawa do stosowania metody kasowej została związana z przekroczeniem tego limitu. Prawo do stosowania metody kasowej traci się począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym kwota ta została przekroczona (art. 21 ust. 4 ustawy o VAT). Nie ma przy tym znaczenia, w którym momencie kwartału mały podatnik kwotę graniczną przekroczył. Jeżeli więc przekroczył ją już w pierwszym miesiącu kwartału, to i tak aż do końca tego kwartału ma on prawo rozliczać się metodą kasową. Przepis ten nakłada na małego podatnika obowiązek bieżącego monitorowania obrotu, ponieważ jeśli kwota została przekroczona, podatnik ten, rozliczający się mimo to metodą kasową, może z łatwością znaleźć się w sytuacji istnienia poważnych zaległości podatkowych.

Podatnik nie musi zawiadamiać naczelnika urzędu skarbowego o przekroczeniu kwoty granicznej, jednak może to zrobić. Ustawodawca stosuje w tym przypadku standardowy mechanizm samokontroli - mały podatnik, który nie przestanie stosować metody kasowej, naraża się bowiem na powstanie zaległości podatkowych, co skutkuje odsetkami za zwłokę oraz możliwą sankcją.

Podatnicy, którzy utracili prawo do stosowania metody kasowej, składają deklaracje podatkowe za okresy miesięczne począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym nastąpiło przekroczenie obrotu powodujące utratę prawa do rozliczania się metodą kasową (art. 99 ust. 5 ustawy o VAT). Mimo utraty prawa do stosowania metody kasowej, podatnicy ci mogą również składać deklaracje kwartalne po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa VAT-7D.

W przypadku utraty prawa do metody kasowej przewidziano przepisy przejściowe dla rozliczeń podatku należnego i podatku naliczonego, związanych z okresem, kiedy była stosowana ta metoda.

Aby uniknąć wątpliwości, w art. 21 ust. 5 ustawy o VAT sprecyzowano, iż u podatnika, który zrezygnował z metody kasowej lub utracił prawo do jej stosowania, obowiązek podatkowy w stosunku do czynności wykonanych w okresie, kiedy stosowana była metoda kasowa, powstawać będzie tak jak przy tej metodzie, czyli z dniem uregulowania całości lub części należności, nie później jednak niż 90. dnia, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. [przykład 5]

Rozliczenie kwartalne opóźnia zapłatę podatku

W przypadku małych podatników, którzy wybrali kasową metodę rozliczeń VAT, kwartalny cykl rozliczeń jest obligatoryjny. Natomiast to, że mały podatnik nie wybrał metody kasowej, nie przesądza o tym, iż nie może on składać kwartalnych deklaracji VAT.

Mali podatnicy mogą wybrać kwartalną metodę rozliczeń (art. 99 ust. 3 ustawy o VAT). Kwartałem jest, w rozumieniu tego przepisu "kwartał kalendarzowy", tj. nie dowolnie wybrane 3 miesiące, ale okres styczeń-marzec, kwiecień-czerwiec, lipiec-wrzesień oraz październik-grudzień. Podatnicy ci muszą zadecydować sami, czy przyjmą kwartalny, czy też utrzymają standardowy, miesięczny termin rozliczania.

Jeżeli wybiorą okres kwartalny, wówczas o dokonanym wyborze mają obowiązek zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w formie pisemnej. Terminowe zawiadomienie jest warunkiem zastosowania rozliczenia kwartalnego. Podatnik musi tego dokonać najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa. Termin ten pokrywa się więc z upływem terminu do złożenia deklaracji miesięcznej za pierwszy miesiąc kwartału - jest to niewątpliwie dobrze przez ustawodawcę wybrany, ostatni możliwy termin do złożenia takiego zawiadomienia. Ustawa nie wymaga natomiast w tym przypadku zgody naczelnika urzędu skarbowego. Zmiana okresu rozliczeniowego na kwartalny może zostać dokonana w ciągu roku - nie musi odbywać się na początku roku.

Należy także zaznaczyć, iż ustawa wprowadza analogicznie określony termin w przypadku podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu - podatnik taki ma obowiązek dokonania przedmiotowego zawiadomienia w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął wykonywanie tych czynności.

Metoda ta w żaden sposób nie modyfikuje zasad powstawania obowiązku podatkowego w VAT. Oznacza to, że moment powstania obowiązku podatkowego przypada na określony miesiąc. Mimo że deklaracja składana jest co trzy miesiące, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po zakończeniu kwartału, to skutkuje to jedynie przesunięciem obowiązku zapłaty zobowiązania podatkowego, nie ma natomiast wpływu na powstanie obowiązku podatkowego. [przykład 6]

Reasumując, metoda rozliczeń za okresy kwartalne jest niewątpliwie korzystna dla małych podatników, w znaczący sposób upraszcza bowiem obowiązki administracyjne związane z ich działalnością. Jest szczególnie korzystna dla tych podatników, u których występuje stała nadwyżka podatku należnego - wybierając rozliczenie kwartalne, de facto opóźniają konieczność wpłaty podatku do urzędu skarbowego.

Natomiast formuła ta jest niewątpliwie niekorzystna dla tych małych podatników, u których występuje stała nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, o zwrot której podatnik może wystąpić do urzędu, jak również dla tych, którzy dokonują zakupów inwestycyjnych i w związku z tymi zakupami tworzy im się poważna (jednak czasowa) nadwyżka podatku naliczonego nad należnym. W tych przypadkach otrzymanie zwrotu owej nadwyżki z urzędu skarbowego jest znacząco opóźnione. [przykład 7]

Ważne

Metoda kasowa polega na tym, że obowiązek podatkowy w VAT powstaje nie według zasad ogólnych, ale z dniem uregulowania całości lub części należności

Ważne

Wybór metody kasowej jest prawem, a nie obowiązkiem małego podatnika

Ważne

Wybór kasowej metody rozliczeń wiąże się z rozliczaniem za okresy kwartalne na formularzu VAT-7K

5 324 000 zł wynosi w 2012 roku limit uprawniający do korzystania ze statusu małego podatnika

PRZYKŁAD 1

Skutki przekroczenia limitu

Podatnik rozlicza się metodą kasową. W październiku 2011 r. jego obrót przekroczył kwotę 4 736 000 zł (tyle wynosił limit dla 2011 roku). Pytanie, czy jeśli jego obrót do końca 2011 r. nie przekroczy 5 324 000 zł będzie mógł nadal w 2012 r. korzystać ze statusu małego podatnika?

Gdy na przełomie lat 2008/2009 znacząco wzrósł limit dla małych podatników, wprowadzony został przepis przejściowy - art. 9 ustawy z 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 209, poz. 1320). Stanowił on, iż podatnicy, u których wartość obrotów brutto w 2008 roku nie przekroczyła kwoty 4 053 000 zł (tj. kwoty limitu dla 2008 roku), a w przypadku podatników rozliczających się prowizyjnie - kwoty 152 000 zł, mogli wybrać kasową metodę rozliczeń począwszy od rozliczenia za I kwartał 2009 r. po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego w terminie do 31 grudnia 2008 r.

Jak wspomniałam, przepis ten miał jednak wyłącznie charakter przejściowy. W ustawie o VAT brak zatem stałego unormowania regulującego sytuację, w której zmieniają się kwoty limitów związanych z kursem euro. Teoretycznie oznacza to, że w sytuacji takiej, jak przedstawiona w przykładzie, mały podatnik, który przekroczył limit w wysokości 4 736 000 zł w październiku 2011 r., od stycznia 2012 r. powinien utracić status małego podatnika.

Ponieważ jednak w styczniu 2012 r. obowiązywał już znacznie wyższy limit obrotów dla małych podatników i w tym nowym, wyższym limicie podatnik się zmieścił, to z perspektywy obowiązujących przepisów przyjmuje się, że podatnik w 2012 roku nadal posiada status małego podatnika w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

PRZYKŁAD 2

Zawiadomienie urzędu

Podatnik 10 października 2011 r. zawiadomił naczelnika urzędu skarbowego o wyborze kasowej metody rozliczeń VAT. W związku z tym będzie mógł rozpocząć rozliczanie metodą kasową począwszy od I kwartału 2012 r., czyli od 1 stycznia 2012 r.

PRZYKŁAD 3

Prawidłowy sposób

Podatnik od 1 stycznia 2012 r. będzie rozliczać się metodą kasową, więc w grudniu 2011 r. złożył stosowne zawiadomienie. Zatem w przypadku sprzedaży dokonanej w grudniu, gdy towar został wydany np. 15 grudnia, obowiązek podatkowy powstał na zasadach ogólnych, czyli 22 grudnia. Oznacza to, iż mimo że płatność nastąpiła w styczniu 2012 r. i od stycznia podatnik rozlicza się metodą kasową, transakcja musi zostać rozliczona na zasadach ogólnych, obowiązujących w czasie, w którym powstał obowiązek podatkowy w stosunku do wykonanej czynności. Wspomniana regulacja odnosi się do powstania obowiązku podatkowego, a nie wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu. Jeżeli więc mały podatnik, który będzie rozliczał się metodą kasową od stycznia, dokonał sprzedaży 30 grudnia, a fakturę wystawił już 4 stycznia, to obowiązek podatkowy powstanie na zasadach kasowych, gdyż wobec tej transakcji nie powstał obowiązek podatkowy przed momentem rozpoczęcia stosowania przez małego podatnika metody kasowej - a sam fakt wykonania czynności opodatkowanej w tym okresie pozostaje bez znaczenia.

PRZYKŁAD 4

Odliczenie VAT

Podatnik z dniem 31 grudnia 2011 r. zrezygnował z kasowej metody rozliczeń. Na koniec grudnia 2011 r. nie rozliczył jeszcze VAT należnego od sprzedaży dokonanej 25 listopada - z uwagi na brak zapłaty. Nie rozliczył także podatku naliczonego z dwóch faktur otrzymanych w październiku i listopadzie 2011 r., również z uwagi na brak zapłaty. Zapłata za dostawę dokonaną 25 listopada wpłynie do podatnika 10 stycznia 2012 r. i dopiero wówczas powstanie z tego tytułu obowiązek podatkowy, mimo że co do zasady podatnik będzie rozliczał się już na zasadach ogólnych. Podatek należny z tego tytułu wykaże więc w deklaracji za styczeń 2012 r.

Podatek naliczony z nieopłaconych faktur zakupowych zostanie odliczony dopiero w momencie zapłaty. Zakładając, iż zapłata należności zostanie dokonana w marcu 2012 r., prawo do odliczenia VAT powstanie w rozliczeniu za miesiąc, w którym zapłata nastąpi.

PRZYKŁAD 5

Po utracie

Mały podatnik utracił prawo do stosowania metody kasowej w grudniu 2011 r. 28 grudnia wystawił fakturę na kwotę 12 200 zł brutto (10 000 zł + 2200 zł VAT). W związku z tym musi rozliczać tę fakturę według metody kasowej. Częściowa zapłata należności nastąpiła 14 stycznia (6100 zł), a kolejna 12 lutego (6100 zł). W związku z tym obowiązek podatkowy powstał co do kwoty 1100 zł 14 stycznia oraz 12 lutego co do kwoty 1100 zł.

PRZYKŁAD 6

Przesunięcie terminu

Mały podatnik nierozliczający się kasowo zdecydował się na rozliczanie VAT za okresy kwartalne od 1 października 2011 r. Załóżmy, że 27 października 2011 r. dokonał sprzedaży towarów i usług opodatkowanych według stawki 23 proc. na łączną kwotę netto 10 000 zł plus VAT w kwocie 2300 zł. Faktura dokumentująca sprzedaż została wystawiona 3 listopada 2011 r. Obowiązek podatkowy od tej sprzedaży powstanie w listopadzie 2011 r., jednak kwartalny cykl rozliczeń pozwala na przesunięcie zapłaty zobowiązania podatkowego na 25 stycznia 2012 r.

PRZYKŁAD 7

Opóźniony zwrot

Rozliczający się kwartalnie mały podatnik w styczniu dokonał poważnych zakupów inwestycyjnych, skutkujących powstaniem nadwyżki podatku naliczonego. Gdyby rozliczał się miesięcznie, mógłby wystąpić o zwrot tej nadwyżki w rozliczeniu za styczeń (do 25 lutego) i otrzymać zwrot kwoty nadwyżki w ciągu 60 lub nawet 25 dni od złożenia deklaracji (art. 87 ust. 2 i 6 ustawy o VAT), a w przypadku, o którym mowa w art. 87 ust. 5a - w terminie 180 dni. Jeżeli jednak podatnik rozlicza się kwartalnie, wówczas o zwrot będzie mógł wystąpić dopiero w deklaracji za kwartał (składanej do 25 kwietnia), a zwrot otrzyma w ciągu 60, 25 lub 180 dni od złożenia deklaracji. Na skutek wyboru rozliczenia kwartalnego podatnik opóźni uzyskanie zwrotu o 60 dni (a w przypadku określonym w art. 87 ust. 5a - nawet o ponad 180 dni).

Kiedy to się opłaca

Najczęściej stosowanie metody kasowej nie przynosi korzyści, kiedy podatnik ma problemy z płynnością finansową i nie płaci swoich zobowiązań wobec dostawców towarów i usług. Jeśli bowiem nie może obniżyć podatku o kwotę podatku naliczonego z niezapłaconych faktur zakupu, odroczenie terminu jego płatności nie ma dla podatnika żadnego znaczenia.

Jeszcze gorsza sytuacja wystąpi w przypadku, gdy stosujący metodę kasową podatnik nie otrzymuje należności za swoje towary i usługi. Wtedy - tak jak w poprzedniej sytuacji - nie ma pieniędzy na opłacenie zakupów. Nie może zatem odliczać podatku naliczonego z faktur zakupowych. Jeśli podatnik często ma do czynienia z tego typu sytuacjami, powinien on rozważyć rezygnację z metody kasowej.

Katarzyna Czajkowska-Matosiuk

dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm., dalej: ustawy o VAT).