Montaż mebli jest opodatkowany 23-proc. stawką VAT

Podatnik wykonujący usługę montażu mebli kuchennych w lokalu mieszkalnym nie musi uzyskać od zamawiającego oświadczenia, że lokal jest objęty społecznym programem mieszkaniowym.

Skarżący prowadzi działalność w zakresie projektowania i wykonywania (złożenie i zamontowanie) zabudowy trwałej wnętrz, w tym m.in. szaf wnękowych, zabudowy kuchni i łazienek. W większości usługi te realizowane są w obiektach budowlanych (lub częściach) zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. nr 177, poz. 1054, z późn. zm.).

Podatnik wyjaśnił też, że zamawiający usługę składa oświadczenie, w którym informuje, że obiekt jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz z którego wynika powierzchnia użytkowa budynku lub lokalu. Chciał wiedzieć, czy jest to dokument wystarczający do opodatkowania 8-proc. stawką VAT tej części robót, która ma związek z budownictwem objętym społecznym programem mieszkaniowym.

Sąd w pierwszej kolejności przytoczył przepisy regulujące kwestie budownictwa społecznego, stawek podatku oraz klasyfikacji statystycznych. Stwierdził następnie, iż nie można uznać, że zabudowa wnękowa, kuchenna czy łazienkowa będąca jedynie tzw. zabudową meblową jest instalacją lub urządzeniem technicznym budynku. Sąd uzasadniał, że montaż mebli nie wymaga pozwolenia na budowę, a ich elementy mogą być w każdym czasie zdemontowane lub wymienione. Montażu mebli kuchennych nie można więc uznać za roboty budowlane lub przebudowę w rozumieniu prawa budowlanego. Zabudowa meblowa (wnękowa, kuchenna, łazienkowa) nie jest więc objęta prawem budowlanym.

Sąd przypomniał, że takie czynności były opodatkowane niższą stawką VAT wyłącznie do 31 grudnia 2010 r., i to nie z mocy art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, ale na podstawie par. 37 rozporządzenia ministra finansów z 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 224, poz. 1799 z późn. zm.) - jako roboty budowlano-montażowe. Zdaniem sądu czynności polegające na montażu trwałej zabudowy w lokalach mieszczą się w pojęciu robót budowlano-montażowych, ponieważ jest to zabudowa trwała o ściśle indywidualnym charakterze. Tego rodzaju czynności polegające na montażu m.in. parapetów, rolet, blatów, schodów, balustrad, bram wjazdowych, markiz itp. stanowią roboty budowlano-montażowe.

Sąd wyjaśnił następnie, że od 1 stycznia 2011 r. zakres stosowania obniżonej stawki VAT na powyższe roboty zmniejszył się. Zgodnie z par. 7 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów z 22 grudnia 2010 r. (Dz.U. nr 246, poz. 1649) obowiązującego od 1 stycznia do 5 kwietnia 2011 r. oraz par. 7 ust. 1 rozporządzenia z 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 73, poz. 392) obowiązującego od 6 kwietnia 2011 r. stawkę podatku obniża się do wysokości 8 proc. dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia w określonym zakresie. Analiza tych przepisów prowadzi do wniosku, że z listy usług objętych preferencyjną stawką usunięto roboty budowlano-montażowe dotyczące obiektów budownictwa mieszkaniowego.

W efekcie czynności wykonywane przez podatnika polegające na montażu stałej zabudowy meblowej (w tym wnękowej, łazienkowej, kuchennej), trwale montowanej w budynku mieszkalnym, od 1 stycznia 2011 r. są opodatkowane stawką 23-proc.

Odpowiadając na pytania skarżącego sąd wskazał, że w zakresie sposobu dokumentowania powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz lokali mieszkalnych objętych społecznym programem, ustawa o VAT ani rozporządzenia nie nakładają obowiązku na świadczącego usługę uzyskania od nabywcy jakiegokolwiek oświadczenia potwierdzającego, że czynności te związane są z obiektami objętymi społecznym programem mieszkaniowym. Sąd przyznał, że oświadczenie takie może być jednak dowodem w postępowaniu podatkowym.

Oprac. Łukasz Zalewski

z 14 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 1289/11, nieprawomocny.