Paliwo lotnicze ze stawką 0 proc. na podstawie oświadczenia

Do 1 kwietnia 2011 r. dokumentem, który potwierdzał w sposób wystarczający prawo do stawki 0 proc. VAT od paliwa lotniczego, było oświadczenie przewoźnika.

Skarżącą była spółka sprzedająca paliwo przewoźnikom lotniczym. Dostawy paliwa miały miejsce na terenie lotniska. Podatnik, działając zgodnie z praktyką występującą w Unii Europejskiej, uzyskiwał od przewoźników oświadczenia, w których stwierdzali, że są podmiotami wykonującymi głównie loty o charakterze międzynarodowym.

Spór dotyczył rozstrzygnięcia, czy dokumentem potwierdzającym prawo do zastosowania zerowej stawki VAT od paliwa lotniczego jest oświadczenie przewoźnika. Sprawa dotyczyła jednak stanu prawnego obowiązującego przed 1 kwietnia 2011 r.

W sprawie zastosowanie miały art. 83 ust. 1 pkt 18 oraz ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Z art. 83 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT wynika bowiem, że do dostaw towarów służących zaopatrzeniu środków transportu lotniczego używanych przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym stosuje się zerową stawkę VAT.

Z kolei art. 83 ust. 2 ustawy o VAT wskazuje na obowiązek prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności, do których stosuje się zerową stawkę VAT, zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.

A zatem, zgodnie z przepisami, paliwo lotnicze może być sprzedawane ze stawką 0 proc. VAT, pod warunkiem że kupuje je linia lotnicza, która wykonuje głównie przewozy międzynarodowe, a sprzedawca posiada dokument, z którego w sposób jednoznaczny wynika, że spełniony jest powyższy warunek. Podatnik, działając zgodnie z praktyką występującą w UE oraz przedstawiając na to stosowne dowody, dokumentował stawkę 0 proc. VAT w ten sposób, że uzyskiwał od przewoźników oświadczenia, w których stwierdzali, że są podmiotami wykonującymi głównie loty o charakterze międzynarodowym. Organy podatkowe innych państw w pełni uznają taki dokument za wystarczający. Dokument ten bazujący na oświadczeniu kupującego paliwo potwierdzał w sposób bezpośredni, że jest to podmiot uprawniony do stosowania stawki 0 proc. VAT. Co istotne, minister finansów miał możliwość wydania rozporządzenia, w którym wskazałby precyzyjnie, jakie dokumenty są niezbędne do potwierdzenia stawki 0 proc. VAT. Nie skorzystał z tej możliwości. Organ podatkowy zakwestionował oświadczenie jako dowód na stosowanie stawki 0 proc. VAT jako zbyt lakoniczne. Żądał od podatnika danych o liczbie lotów, przychodach i liczbie godzin lotów związanych z transportem międzynarodowym. Organ nie zgadzał się z podatnikiem, który dowodził, że informacje te także musiałyby mieć formę oświadczenia. Podstawowym zarzutem formułowanym przez organy podatkowe w stosunku do oświadczeń było to, że jest to jedynie deklaracja podatnika. Organ uznał, że jest ona nieweryfikowalna, a więc może być nieprawdziwa. Podatnik z kolei zwracał uwagę, że nie jest zobowiązany do prowadzenia prywatnych śledztw w zakresie prawdziwości oświadczeń. Podnosił również, że praktyką w ruchu lotniczym jest wykonywanie wielu czynności na podstawie oświadczenia przewoźników. Praktyką - zwracała uwagę spółka - było potwierdzanie wielu kwestii, w tym podatkowych, przez kapitana statku powietrznego.

Sąd przyznał rację podatnikowi, wskazując, że wobec braku wskazówek ze strony ustawodawcy nie można odrzucić oświadczeń jako dowodu na stosowanie stawki 0 proc. VAT.

Opr. Łukasz Zalewski

w Warszawie z 1 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1674/11, nieprawomocny.

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/050/i02.2012.050.07100030a.802.jpg@RY2@

Ireneusz Krawczyk, radca prawny w Kancelarii Ożóg i Wspólnicy

Paliwo lotnicze w całej Europie jest sprzedawane tradycyjnie bez obciążeń podatkowych, w tym bez VAT. Prawo do tej stawki mają linie lotnicze, które wykonują głównie loty o charakterze międzynarodowym. Prawo to wynika wprost z dyrektywy. W całej Europie potwierdzanie prawa do stawki 0 proc. VAT odbywa się poprzez ogłaszanie list przewoźników, którzy mają prawo do stawki 0 proc. VAT lub oświadczeń przewoźników. Przed 1 kwietnia 2011 r. polskie władze nie stworzyły listy przewoźników lotniczych ani nie wskazały żadnych konkretnych dokumentów, które miały potwierdzać "międzynarodowość" przewoźników. Mimo to żądały bliżej nieokreślonych dokumentów, kwestionując przedstawiane przez przewoźników oświadczenia. WSA orzekając na korzyść podatnika, wprowadził zatem równowagę między obowiązkami podatników i państwa. Skoro bowiem państwo nie jest w stanie określić, jakich dokumentów wymaga w celu potwierdzenia prawa do stawki 0 proc. VAT, to działania podatnika zbierającego oświadczenia nie może być uznane za niewystarczające.