Opłata targowa jest niezależna od czynszu dzierżawnego

Z opisu przedstawionego przez czytelnika wynika, że nie ma podstaw, aby kwestionować decyzję o opłacie targowej. Podstawę prawną jej wydania stanowiły zapewne art. 21 par. 1 pkt 1 oraz art. 21 par. 3 ordynacji podatkowej. Z nich zaś wynika, że zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku (czy też nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, albo powstałego zobowiązania nie wykazano), organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Podstawą owej decyzji stanowił najpewniej art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i rzecz jasna lokalne przepisy miejscowe określające wysokość samej opłaty targowej, wydane na podstawie upoważnienia ustawowego z art. 19 pkt 1 lit. 1 wspomnianej ustawy. Z nich zaś m.in. wynika, że rada gminy może wprowadzić opłatę targową. Pobiera się ją od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach, z zastrzeżeniem ust. 2b.

Właśnie w kontekście powyższej regulacji ocenić należy trafność podnoszonych przez przedsiębiorcę zarzutów wobec decyzji wójta gminy. Pomocne w ocenie sytuacji czytelnika może okazać się stanowisko prawne wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 20 stycznia 2015 r. (sygn. akt I SA/Łd 954/14), które zachowuje pełną aktualność. W sprawie tej zwrócono uwagę na bardzo istotne kwestie w kontekście naliczania opłaty targowej. I tak, przede wszystkim wskazano, że: „(…) handlujący na targowisku, mimo uiszczania czynszu dzierżawnego, opłaty za wjazd na targowisku lub za zajęcie straganu, muszą również płacić opłatę targową na rzecz gminy”. Dalej zaakcentowano, że okoliczność opłacania w czynszu dzierżawnym elementu kosztowego w postaci części podatku od nieruchomości (który płaci podmiot wydzierżawiający) nie ma prawnego znaczenia dla istnienia opłaty targowej. Co przy tym istotne, opisana wyżej ocena prawa była dokonywana również w stosunku do sprzedaży z przyczepy handlowej. Warto przypomnieć, że stosunek dzierżawy to stosunek umowny, uregulowany pomiędzy stronami, w którym oczywiście są one władne ustalić stawki czynszowe, w tym ich kalkulację, lecz w żaden sposób nie może się to przekładać na obowiązek opłaty targowej dzierżawcy dla gminy.