Kto powinien wystawić świadectwo

Podatnik chce sprowadzić towar i skorzystać z preferencji taryfowej ze względu na kraj pochodzenia.

- Skąd mam wziąć świadectwo pochodzenia towaru - pyta Pan Jan z Kielc.

Rozporządzenie Komisji UE nr 1063/ 2010 nakłada na kraje korzystające z preferencji taryfowej obowiązek stworzenia systemu rejestracji eksporterów. Jednak do czasu sporządzenia odpowiednich rejestrów - czyli do 2017 r. - stosowane będą przepisy przejściowe, które znalazły się w sekcji 1a rozporządzenia.

Kraj korzystający z preferencji wystawia świadectwo pochodzenia na formularzu (jego wzór określono z załączniku 17) na pisemny wniosek złożony przez eksportera lub jego upoważnionego przedstawiciela. W przypadku przesyłki składającej się z jednego opakowania lub większej ich liczby, zawierającej produkty o całkowitej wartości nieprzekraczającej 6 tys. euro, eksporter może sporządzić deklaracje pochodzenia na fakturze. Deklaracja na fakturze musi być: sporządzona w języku angielskim lub francuskim, napisana na maszynie, opieczętowana lub wydrukowana na fakturze lub innym dokumencie deklaracji, której treść zawarta jest w załączniku 18. Ponadto deklaracja na fakturze powinna być opatrzona własnoręcznym podpisem eksportera. Świadectwo pochodzenia na formularzu A lub deklaracji na fakturze przekłada się organom celnym państw członkowskim zgodnie z procedurą dopuszczenia do obrotu. Dowód pochodzenia wystawiony po 1 stycznia 2011 r. będzie ważny przez dziesięć miesięcy od daty jego wystawienia w kraju wywozu. Są dwa przypadki, kiedy ten termin może zostać przekroczony. Organy przyjmą przeterminowane dowody, gdy dokumentów nie przedłożono terminowo z powodu wyjątkowych okoliczności albo gdy produkty zostały fizycznie przedłożone celnikom przed upływem terminu ważności świadectw pochodzenia.

paulina.bak@infor.pl

Rozporządzenie Komisji UE nr 1063/2010 z 18 listopada 2010 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 254/93 ustanawiające przepisy w celu wykonywania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE nr L 307).