Wyższa stawka dla budowli wykorzystywanych w działalności

Aby grunt, budynek czy budowla mogły być opodatkowane stawką właściwą dla obiektów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, muszą być zajęte na taką działalność.

W lutym 2011 r. wójt gminy ustalił małżonkom podatek od nieruchomości na 2011 rok od budynku hotelowego o powierzchni 208 mkw. wraz z działką o powierzchni 2149 mkw. W decyzji przyjął stawkę podatku od nieruchomości jak za budynki i grunty związane z działalnością gospodarczą. Skarżący odwołali się od tej decyzji. Małżonkowie uzasadniali, że kupili nieruchomość do swojego majątku osobistego, a nie firmowego. Nie wprowadzili też nieruchomości do ewidencji środków trwałych. Nie jest ona amortyzowana, a koszty jej nabycia i utrzymania nie obciążają kosztów działalności gospodarczej prowadzonej przez męża.

Zdaniem sądu wójt gminy naruszył przepis art. 1a ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.). Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, rada gminy określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, m.in. dla budynków lub ich części: a) mieszkalnych, b) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Artykuł 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych określa natomiast, że za grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności należy rozumieć grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.

Wójt gminy wyjaśnił, że z wpisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego wynika, że może on prowadzić działalność organizatora turystyki. Uznał więc, że kupiony od gminy hotel wraz z gruntem powinien być opodatkowany jak budynek i grunt związane z działalnością gospodarczą. Zdaniem skarżącego nieruchomość powinna być opodatkowana stawką dla budynków pozostałych. Budynek i grunt nie są bowiem wykorzystywane do prowadzonej działalności.

Sąd wyjaśnił, że problemem nie jest określenie, kto jest podatnikiem, bo zawsze jest nim właściciel. Problem polega na ustaleniu, kto jest posiadaczem nieruchomości: osoba fizyczna czy też osoba fizyczna występująca jako przedsiębiorca.

Zdaniem sądu budynki i grunty stanowiące własność osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie zawsze będą opodatkowane stawkami podwyższonymi. Stawki takie nie będą stosowane, gdy nieruchomości nie są wykorzystywane do działalności gospodarczej, a przez to nie wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

Sąd wskazał, że organy podatkowe muszą zbadać, czy budynek wchodzi w skład przedsiębiorstwa. Jeśli nie, to organ podatkowy, czyli wójt, musi prowadzić dalsze postępowanie dowodowe i ustalić, czy nabyty grunt i budynek są (czy też nie są) potrzebne i przydatne z punktu widzenia prowadzonej przez skarżącego - jako przedsiębiorcę - działalności gospodarczej. Jeśli okaże się, że nabyty grunt i budynek nie służą realizacji określonych zadań gospodarczych oraz nie wchodzą w skład przedsiębiorstwa, to nie będą mogły zostać uznane za znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy. Posiadaczem będzie wtedy osoba fizyczna, która nie musi wykorzystywać budynku w ramach działalności.

w Gdańsku z 10 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 932/11.

Oprac. Łukasz Zalewski

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/020/i02.2012.020.07100030a.802.jpg@RY2@

Małgorzata Boguszewska, starszy konsultant, dział podatków i opłat, Alma Consulting Group Polska

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie pierwszy raz prezentuje interpretację przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w sposób jasny dla podatników.

Nie ulega wątpliwości w ocenie zarówno organów administracyjnych, jak i podatników, że grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy, związane są z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i w konsekwencji opodatkowane najwyższą stawką podatku od nieruchomości.

Problemy z interpretacją przepisów wspomnianej ustawy powstają natomiast w przypadku, gdy w rolę przedsiębiorcy wstępuje osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Organy podatkowe chętnie traktują takich podatników wobec całości ich majątku jako przedsiębiorców. Natomiast grunty, budynki, budowle stanowiące własność osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie zawsze będą opodatkowane najwyższymi stawkami podatku od nieruchomości.

W takim przypadku do właściwego opodatkowania podatkiem od nieruchomości potrzebne jest rozróżnienie, czy dany grunt, budynek, budowla znajdują się w posiadaniu osoby fizycznej jako przedsiębiorcy i - co najważniejsze - czy są wykorzystywane przez niego do prowadzonej działalności gospodarczej, czy znajdują się wyłącznie w posiadaniu tej osoby fizycznej i nie są wykorzystywane w jakiejkolwiek działalności gospodarczej.