Czy sprzedaż węgla w 10-kg workach w sklepie jest opodatkowana akcyzą

Ministerstwo Finansów wyjaśniło "DGP"

Zgodnie z art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 108, poz. 626 z późn. zm.) w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania jest sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju. Stosownie natomiast do art. 10 ust. 1a tej ustawy obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju powstaje z dniem wydania tych wyrobów. Jeżeli sprzedaż wyrobów węglowych jest potwierdzona fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z dniem wystawienia faktury, nie później niż w siódmym dniu od dnia wydania wyrobów węglowych.

Zatem sprzedaż węgla w workach 10-kg w sklepie spożywczym podlega akcyzie, a podatnikiem tego podatku jest sprzedawca. Może on jednak zarejestrować się jako pośredniczący podmiot węglowy i dokonywać sprzedaży wyrobów węglowych korzystając ze zwolnienia, jakie przysługuje podmiotowi węglowemu lub podmiotom, o których mowa w art. 31a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym. W art. 31a ust. 2 pkt 3 jest mowa o zwolnieniu od akcyzy wyrobów węglowych zużywanych m.in. przez gospodarstwa domowe.

Warunkiem przedmiotowego zwolnienia jest:

pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a ustawy;

posiadanie przez pośredniczący podmiot węglowy pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3b ustawy;

dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy.

W konsekwencji sklep, który sprzeda węgiel podmiotowi w celu jego użycia w gospodarstwie domowym, nie zapłaci akcyzy, o ile spełni ustawowe warunki dla zastosowania zwolnienia.

Warto wyjaśnić, że zgodnie z art. 16 ust. 3a ustawy akcyzowej podmiot zamierzający prowadzić działalność jako pośredniczący podmiot węglowy jest zobowiązany przed dniem rozpoczęcia tej działalności powiadomić pisemnie o tym właściwego naczelnika urzędu celnego. Powiadomienie powinno zawierać dane dotyczące tego podmiotu i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, w szczególności imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, adres jego siedziby lub zamieszkania, NIP lub REGON oraz określenie rodzaju prowadzonej działalności.

Z kolei z art. 16 ust. 3b ustawy o podatku akcyzowym wynika, że właściwy naczelnik urzędu celnego bez zbędnej zwłoki pisemnie potwierdza przyjęcie powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy. Potwierdzenie to powinno zawierać dane, o których mowa w ust. 3a, oraz oznaczenie organu potwierdzającego.

Omawiana ustawa stanowi, że przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2 ustawy. Jednocześnie stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy akcyzowej obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą.

Oznacza to, że podmiot zobowiązany jest do zapłaty akcyzy z tytułu użycia węgla na potrzeby prowadzonej działalności (w tym do ogrzewania pomieszczeń sklepowych).

W przypadku obowiązku podatkowego powstającego z tytułu użycia wyrobów węglowych nie jest istotne, kiedy przedmiotowe wyroby zostały kupione, gdyż o powstaniu tego obowiązku decyduje użycie wyrobów.

@RY1@i02/2012/010/i02.2012.010.07100150b.804.jpg@RY2@

Wojciech Krok, doradca podatkowy w Parulski & Wspólnicy Doradcy Podatkowi

Zasady opodatkowania akcyzą węgla nabytego przed 2 stycznia 2012 r. wzbudzają wiele kontrowersji wśród podatników. Moim zdaniem brak jednak uzasadnienia, aby uiszczać od niego akcyzę.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na szeroki katalog zwolnień od akcyzy, przewidziany w przepisach dla węgla i koksu. Ogromna większość podmiotów wykorzystujących te surowce, a w szczególności gospodarstwa domowe, będzie wykorzystywała węgiel w celach zwolnionych. Nie ma w związku z tym większego znaczenia, czy węgiel został przez nich nabyty przed, czy po 2 stycznia 2012 r.

Jednak nawet te osoby, które zużywają węgiel do celów opodatkowanych akcyzą (np. do ogrzewania lokalu wykorzystywanego na potrzeby działalności gospodarczej), nie powinny jej uiszczać od węgla nabytego przed 2 stycznia 2012 r. Nie można bowiem zapominać, że przed 2 stycznia 2012 r. węgiel podlegał już opodatkowaniu akcyzą, tyle tylko, że był bezwarunkowo zwolniony z tego podatku. Skoro podatnik kupił węgiel, który ustawodawca zwolnił, to nie ma uzasadnienia, żeby wstecznie, w wyniku zmiany katalogu czynności opodatkowanych oraz zwolnień, obejmować ten węgiel opodatkowaniem.

Zgodnie z art. 9a ust. 3 ustawy akcyzowej, jeżeli wobec węgla powstał obowiązek podatkowy w związku z dokonaniem jednej czynności, to nie powstaje kolejny raz. Przed 2 stycznia 2012 r. węgiel był już opodatkowany akcyzą, mimo bezwarunkowego zwolnienia, a zatem przepis ten zakazuje - w myśl zasady jednokrotności opodatkowania akcyzą - obłożenia węgla opodatkowaniem po raz kolejny.

Gdyby ustawodawca zamierzał opodatkować akcyzą zapasy węgla, wprowadziłby w tym celu stosowny przepis. Takie regulacje istniały, np. w branży tytoniowej.

Oczywiście, przedstawiona interpretacja może być kwestionowana przez niektóre organy podatkowe. Dlatego jeżeli nasze zapasy węgla są istotne, warto tę kwestię wyjaśnić w drodze interpretacji indywidualnej ministra finansów.

Jeżeli chodzi o sprzedaż węgla w sklepach, to ustawodawca nie rozróżnia, w jakiej skali jest ona dokonywana. Dlatego też nawet sprzedaż w małej skali i w małych ilościach powoduje konieczność naliczenia akcyzy bądź też zastosowania zwolnienia z akcyzy, łącznie ze wszystkimi formalnościami, takimi jak dołączenie do sprzedawanych wyrobów dokumentu dostawy. Nie da się ukryć, że regulacje akcyzowe dotyczące węgla nie zostały dostosowane do obrotu detalicznego. Niemniej wydaje się, że sprzedaż węgla nabytego przed 2 stycznia 2012 r. również nie powinna rodzić obowiązku zapłaty akcyzy.

Ważne

Dokument dostawy należy przechowywać do kontroli przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym został on potwierdzony przez odbiorcę

Podstawa prawna

Ustawa z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 108, poz. 626 z późn. zm.).

Oprac. Ewa Matyszewska