Opłata klimatyczna czyli podatek od wypoczynku
Wyjeżdżając na wakacje nad morze lub w góry, nie mówiąc już o pobycie w sanatorium, za każdym razem muszę uiścić opłatę klimatyczną. Jaki jest jej cel i czy każdy musi ją wnosić? - pyta pan Michał.
Opłata klimatyczna to potoczna nazwa dwóch opłat: miejscowej i uzdrowiskowej. Miejscową płacą turyści przyjeżdżający na dłużej niż dobę w celach rekreacyjnych. Podzielona jest na dwa rodzaje. Pierwsza - podstawowa - jest wymierzana i pobierana w gminach, w których miejscowości charakteryzują się szczególnymi walorami wypoczynkowymi, krajobrazowymi, klimatycznymi lub turystycznymi. Druga - podwyższona - w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status obszaru ochrony uzdrowiskowej, czyli spełniających specjalne warunki określone przepisami.
Druga z opłat - uzdrowiskowa - jest pobierana od osób, które przyjechały do miejscowości uzdrowiskowej, czyli takiej, która spełnia warunki określone w przepisach o lecznictwie uzdrowiskowym. Pobierana jest za każdy dzień pobytu od osób przebywających dłużej niż dobę w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych.
Opłata klimatyczna to podatek lokalny, zasilający budżety gmin lub miast. Jest rekompensatą m.in. za to, że na tych terenach nie można przeprowadzać niektórych inwestycji. Płacimy ją w hotelu, w sanatorium lub na polu namiotowym, ale nie jest wliczana w cenę noclegu i nie stanowi dochodu osób świadczących usługi hotelarskie. Ich obowiązkiem jest tylko pobór tych danin.
Szczegółowe zasady poboru opłat, terminy płatności i wysokość stawek określa corocznie rada gminy w drodze uchwały, ale stawki nie mogą przekroczyć górnej granicy określonej w ustawie. W 2013 r. opłata miejscowa w miejscowościach o korzystnych właściwościach klimatycznych i walorach krajobrazowych nie może być wyższa niż 2,17 zł za dzień, z kolei w znajdujących się na terenie, któremu nadano status obszaru ochrony uzdrowiskowej - 3,08 zł dziennie, zaś opłata uzdrowiskowa nie może przekroczyć 4,26 zł za dzień. Jeśli w gminie lub w mieście obowiązują dwie opłaty, pobiera się tylko jedną - wyższą, z tytułu położenia jej na obszarze ochrony uzdrowiskowej.
Uwaga! W różnych miejscowościach na terenie tej samej gminy opłata miejscowa może mieć różną wysokość z uwagi na ich odmienne walory.
Opłaty klimatycznej nie wnoszą osoby przebywające w szpitalach, niewidomi i ich przewodnicy, zorganizowane grupy dzieci i młodzieży szkolnej. Taka sama zasada dotyczy m.in. członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych, jeżeli nie są oni obywatelami Polski i nie mają miejsca pobytu stałego na jej terytorium. Z opłat zwolnieni są również letnicy płacący podatek od nieruchomości. Rada gminy może na swoim terenie wprowadzić również dodatkowe zwolnienia.
Renata Żaczek
Podstawa prawna
Art. 17, art. 19, art. 20 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu