Trasy i wyciągi narciarskie podlegają opodatkowaniu

Podatkiem od nieruchomości opodatkowane są grunty, budynki lub ich części oraz budowle. Podatnikami są właściciele nieruchomości oraz ich posiadacze samoistni, a także użytkownicy wieczyści gruntów i posiadacze nieruchomości lub ich części stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Oznacza to, że poza określonymi wyjątkami wszystkie grunty, budynki i budowle są opodatkowane podatkiem od nieruchomości. Dotyczy to również gruntów zajętych na prowadzenie tras i wyciągów narciarskich oraz budynków i budowli związanych z tą działalnością.

O tym, że nieruchomości związane z wyciągami narciarskim są opodatkowane, orzekają również sądy administracyjne. W sprawie rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (sygn. akt 1182/07, prawomocny) spór dotyczył opodatkowania należących do skarżącego budynków, budowli w postaci wyciągów narciarskich oraz gruntów położonych bezpośrednio pod nimi, podatkiem od nieruchomości za okres pełnego roku podatkowego. Wyjaśnijmy, że mimo iż wyrok zapadł w 2008 r., jest on aktualny również w obecnym stanie prawnym.

Jak wyjaśnił sąd, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2006 r. nr 121, poz. 844, obecnie obowiązuje t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jednocześnie ustawodawca w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy wyjaśnił, że pod pojęciem gruntów, budowli i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej należy rozumieć grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych, gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b (czyli gruntów pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych), chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych. Jak uzasadniał sąd, należy więc zgodzić się z dominującym w orzecznictwie oraz literaturze poglądem, że podstawowym kryterium decydującym o uznaniu przedmiotów opodatkowania podatkiem od nieruchomości, jako związanych z działalnością gospodarczą, jest sam fakt ich posiadania przez przedsiębiorcę, przy czym bez znaczenia pozostaje okoliczność, czy przedsiębiorca grunty te, budynki bądź budowle faktycznie wykorzystuje dla celów działalności gospodarczej, czy też nie. Taki wniosek - kontynuował sąd - wynika również z dalszej części art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, który braku faktycznego wykorzystania przedmiotów opodatkowania wpływającego na kwestie związane z ich opodatkowaniem upatruje jedynie w sytuacji zaistnienia bieżącej, permanentnej przeszkody spowodowanej względami technicznymi. WSA w Krakowie stwierdził więc, że w każdym przypadku, gdy przedsiębiorca nie wykorzystuje gospodarczo posiadanych gruntów, budynków czy budowli, ale z przyczyn innych aniżeli techniczne, należy uznać, że przedmioty te w dalszym ciągu pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W kolejnym wyroku (z 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 163/10) WSA w Krakowie potwierdził, że budynki, budowle oraz grunty pod wyciągami narciarskimi są opodatkowane stawką przewidzianą dla obiektów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Jak wynika z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, przeszkodą do opodatkowania gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej mogą być występujące względy techniczne. Jak wynika z ostatniej części przepisu, grunty, budynki i budowle nie są związane z działalnością gospodarczą, jeśli przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwrócił jednak uwagę, że nie sposób uznać, by okoliczność braku możliwości wykorzystania posiadanych nieruchomości ze względu na brak śniegu stanowiła owe względy techniczne, o jakich mowa w omawianym przepisie. Sąd przyznał, że ustawodawca nigdzie nie wyjaśnił, co na kanwie obowiązującej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych należy rozumieć pod pojęciem względów technicznych. Jednak nie sposób przyjąć, by jako względy techniczne można było uznać występujące przez część roku niesprzyjające warunki atmosferyczne.

Wyjaśnijmy, że podatek od nieruchomości należy płacić przez cały rok, bez względu na to, czy działalność jest prowadzona sezonowo, czy przez cały rok.

Opodatkowane podatkiem od nieruchomości są również słupy oraz urządzenia techniczne wyciągu narciarskiego. Zgodnie bowiem z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych za budowlę uważa się obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Dla rozstrzygnięcia, które urządzenia związane z wyciągiem narciarskim są opodatkowane podatkiem od nieruchomości, pomocny jest wyrok WSA w Krakowie z 24 lutego 2010 r. (sygn. akt I SA/Kr 1474/09, nieprawomocny).

Skarżącym była spółka z o.o., która jest leasingodawcą kolei linowej. Jak wyjaśniła, kolej linowa stanowi jej własność. Nie jest ona przedmiotem jednorodnym, zatem skarżący podzielił jej elementy na dwie grupy:

1) konstrukcje nośne i podporowe kolei linowej (słupy) wraz z fundamentami i osprzętem (liny napinające, odciągi) wyciągu orczykowego i krzesełkowego,

2) urządzenia mające zastosowanie w wyciągach orczykowym i krzesełkowym, tj. dźwigi, silniki, koła napędowe, liny napędzające, orczyki, krzesełka zainstalowane na fundamentach/podporach.

Spółka chciała się dowiedzieć, czy przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowle są wyłącznie obiekty budowlane w postaci konstrukcji nośnych i podporowych kolei linowej wraz z fundamentami i osprzętem, zaś urządzenia techniczne zainstalowane na fundamentach nie stanowią budowli w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, i jako takie nie podlegają opodatkowaniu. Zdaniem spółki elementy kolejki zaliczone do pierwszej z grup należy uznać za budowlę i jako takie opodatkować podatkiem od nieruchomości w wysokości 2 proc. wartości. Natomiast urządzenia techniczne zaliczone do drugiej grupy (dźwigi, silniki, koła napędowe, liny napędzające, orczyki, krzesełka) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, ponieważ nie są budowlami.

Jak wyjaśnił sąd, definicja budowli w rozumieniu prawa budowlanego jest tożsama z definicją budowli w rozumieniu ustawy o podatku od nieruchomości. Jednak w rozumieniu tej ostatniej zakres pojęciowy jest szerszy o urządzenia budowlane związane z obiektem budowlanym, które zapewniają możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.

Budowlą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od nieruchomości jest więc obiekt budowlany stanowiący całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, jak również urządzenia budowlane związane z danym obiektem, zapewniające możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.

Sąd nie zgodził się więc ze skarżącym, że instalacje i urządzenia tworzą wraz z budowlą całość techniczno-użytkową, o ile stanowią fizyczną całość z resztą budowli. Nie znajduje też uzasadnienia pogląd, że charakter ruchomy urządzeń, tj. możliwość ich zdemontowania czy przeniesienia w inne miejsce, powoduje, że budowla nie stanowi całości techniczno-użytkowej z instalacjami i urządzeniami.

Sąd stwierdził też, że poszczególne elementy kolejki zaliczone przez skarżącego do dwóch grup mogą spełniać swój cel tylko w zespoleniu. A zatem poszczególne elementy zostały ze sobą połączone w jeden obiekt. Należy więc uznać, że kolej linową trzeba traktować jako jedną budowlę.

W efekcie, jak orzekł sąd, obiekt budowlany, jakim jest kolej linowa, a więc stanowiący jedną, techniczno-użytkową całość zespół urządzeń przeznaczonych do przewozu osób przy użyciu pojazdów lub urządzeń wyciągowych, w których przemieszczanie odbywa się za pomocą lin usytuowanych wzdłuż toru jazdy, nie ma z pewnością cech budynku ani obiektu małej architektury. Jest zatem budowlą w rozumieniu prawa budowlanego, a tym samym w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Budowlę opodatkowaną podatkiem od nieruchomości stanowią jako całość konstrukcje nośne i podporowe kolei linowej (słupy) wraz z fundamentami i osprzętem (liny napinające, odciągi) wyciągu orczykowego i krzesełkowego, urządzenia mające zastosowanie w wyciągach orczykowym i krzesełkowym, tj. dźwigi, silniki, koła napędowe, liny napędzające, orczyki, krzesełka

Łukasz Zalewski

lukasz.zalewski@infor.pl