Jak ująć w księgach odpis z tytułu trwałej utraty wartości znaku towarowego

W potocznym rozumieniu znaki towarowe to oznaczenia służące wyróżnieniu produktów i usług konkretnego przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 120 prawa własności przemysłowej znakiem towarowym może być każde oznaczenie umożliwiające odróżnienie towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa oraz możliwe do przedstawienia w rejestrze znaków towarowych w sposób pozwalający na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu udzielonej ochrony. Może nim być w szczególności: wyraz, włącznie z nazwiskiem, rysunek, litera, cyfra, kolor, forma przestrzenna, w tym kształt towaru lub opakowania, a także dźwięk. Warto zauważyć, że sam znak towarowy nie stanowi wartości niematerialnej i prawnej ‒ status ten przysługuje tylko prawu ochronnemu do znaku towarowego. Jednak również znaki towarowe niezarejestrowane w Urzędzie Patentowym mogą być przedmiotem amortyzacji, o ile stanowią utwór (i tak jest najczęściej) w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z ustawą o rachunkowości (dalej: u.r.) znaki towarowe są zaliczane do wartości niematerialnych i prawnych, jeśli przewidywany okres ich użytkowania na potrzeby jednostki jest dłuższy niż 12 miesięcy. Dodatkowym warunkiem jest możliwość ustalenia w sposób wiarygodny wartości początkowej takiego znaku. Nie są zatem uznawane w rachunkowości za wartości niematerialne i prawne nakłady poniesione na wytworzenie znaku we własnym zakresie. Wyjątkiem od tego mogą być opłaty za rejestrację. W praktyce najczęściej znaki towarowe są nabywane w transakcjach pomiędzy przedsiębiorstwami lub jako część majątku zakupionego w wyniku fuzji przedsiębiorstw.