O odmowie wydania interpretacji indywidualnej z powodu klauzuli przeciw unikaniu opodatkowania

O CO TOCZYŁ SIĘ SPÓR

Chodziło o to, czy organ interpretacyjny (dyrektor izby skarbowej) mógł odmówić wydania interpretacji indywidualnej w sprawie, do której mogła mieć zastosowanie mała klauzula przeciw unikaniu opodatkowania, zapisana w art. 10 ust. 4 ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem preferencji podatkowych związanych m.in. z połączeniem spółek nie stosuje się w przypadkach, gdy głównym lub jednym z głównych celów takiej transakcji jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

Sprawa, którą rozpatrzył NSA, dotyczyła spółki, która złożyła wniosek o wydanie interpretacji jeszcze przed 15 lipca 2016 r. (a więc przed wprowadzeniem klauzuli generalnej przeciw unikaniu opodatkowani). Spółka chciała, aby fiskus ocenił, czy art. 10 ust. 4 ustawy o CIT znajdzie zastosowanie w jej przypadku. Wyjaśniła, że zamierza połączyć się z inną spółką. Nie było jednak jeszcze pewne, która spółka przejmie którą, jaka będzie wartość nominalna udziałów wydanych wspólnikom spółki przejmowanej ani jaka będzie wartość majątku otrzymanego przez spółkę przejmującą. Spółka wskazała natomiast we wniosku o interpretację, że połączenie przyniesie obu firmom liczne korzyści, m.in. ułatwi kontakt z klientami i obniży koszty zatrudnienia. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie odmówił wydania interpretacji, bo doszedł do wniosku, że nie może ocenić, czy w tym wypadku korzyści ekonomiczne będą uzasadnione. Zwrócił uwagę na to, że spółka nie prosi o wykładnię przepisu, tylko o ocenę zdarzenia, która może nastąpić jedynie w trakcie postępowania podatkowego.

ROZSTRZYGNIĘCIE

NSA uznał, że dyrektor izby skarbowej nie miał prawa odmówić wydania interpretacji, powołując się na małą klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania. Sąd wskazał, że do momentu zmiany przepisów (a więc dodania art. 119a ordynacji podatkowej, czyli klauzuli generalnej przeciw unikaniu opodatkowania) fiskus nie miał podstaw prawnych do odmowy wydania interpretacji. NSA uznał też, że art. 10 ust. 4 ustawy o CIT wcale nie był na tyle jasny, aby nie trzeba było go wykładać. Dopiero dziś (po wprowadzeniu klauzuli generalnej przeciw unikaniu opodatkowania) wiadomo, co dokładnie rozumieć pod pojęciem unikania opodatkowania.

PODSUMOWANIE

To ważny wyrok dla podatników, którzy pytali o sytuacje objęte małą klauzulą przeciw unikaniu opodatkowana przed wprowadzeniem klauzuli generalnej. Podobne problemy podatnicy mają obecnie, przy czym chodzi o odmowy wydania interpretacji ze względu na klauzulę generalną. W takiej sprawie zapadł już precedensowy wyrok NSA. W orzeczeniu z 28 czerwca 2017 r., sygn. akt II FSK 935/17, sąd wyjaśnił, że podatnik, który otrzymał interpretację podatkową, nie może się domagać potwierdzenia, iż chroni go ona przed zastosowaniem klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania. W tej sprawie chodziło o spółkę, która jeszcze przed wejściem w życie klauzuli generalnej przeciwko unikaniu opodatkowania uzyskała korzystną dla siebie interpretację indywidualną. Nie skorzystała z niej od razu. Natomiast po 15 lipca 2016 r., gdy weszła w życie klauzula, spółka chciała uzyskać pewność, że otrzymana interpretacja będzie ją chronić przed klauzulą. Ponownie więc złożyła wniosek o interpretację, tym razem pytając, czy pierwsza wykładnia fiskusa daje jej ochronę. NSA uznał, że podatnik nie może się domagać takich wyjaśnień od fiskusa.

@RY1@i02/2018/005/i02.2018.005.07100100a.801.jpg@RY2@