Drobne omyłki może sprostować urzędnik skarbowy

Błędy popełniane przez podatników np. w deklaracjach mogą być skorygowane przez nich samych lub poprawione przez urzędników, gdy są to oczywiste omyłki. Jak przypomniał, w kilku najnowszych wyrokach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (sygn. akt I SA/Sz 439-444/09) również nieistotne wadliwości w decyzji urząd może sprostować sam. Na możliwość sprostowania oczywistej omyłki zwracały uwagę w wyrokach również WSA w Kielcach (sygn. akt I SA/Ke 235/09) oraz WSA w Poznaniu (sygn. akt I SA/Po 596/09, SA/Po 553/08). Błędy dotyczyły: powołania błędnego numeru postanowienia naczelnika urzędu, podania błędnej daty oraz omyłki pisarskiej.

Sebastian Gumiela, doradca podatkowy z kancelarii Grynhoff Woźny Maliński, zwraca uwagę, że przepisy Ordynacji podatkowej przewidują możliwość prostowania oczywistych omyłek w decyzji wydanej przez organ podatkowy.

- Zgodnie z art. 215 par. 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji - wyjaśnia Artur Nowak, radca prawny z Kancelarii Artur Nowak. Sebastian Gumiela dodaje, że organ podatkowy dokonuje sprostowania zawsze w formie zaskarżalnego postanowienia.

Przepisy nie definiują jednak, na czym polega oczywista omyłka.

- Powszechnie przyjmuje się, że oczywistą omyłką mogą być w szczególności różnego rodzaju drobne błędy pisarskie, komputerowe, przeoczenia, zły dobór słów - wyjaśnia Sebastian Gumiela.

Sprostowanie oczywistych omyłek przez urząd polega na eliminacji z decyzji drobnych błędów, takich jak np. powołanie błędnego numeru postanowienia, podanie błędnej daty, omyłki pisarskiej

Dodaje, że istotą instytucji prostowania oczywistych omyłek jest wyeliminowanie z decyzji drobnych błędów. Artur Nowak dodaje, że tryb sprostowania decyzji służy zatem wyłącznie usuwaniu jej nieistotnych wadliwości o charakterze technicznym, nie może natomiast prowadzić w żaden sposób do merytorycznej zmiany decyzji, tj. nadania innego kształtu prawom i obowiązkom niż wynikający z wydanego rozstrzygnięcia.

Szczeciński sąd zwrócił z kolei uwagę, że sprostowane mogą zostać błędy rachunkowe. Za oczywisty błąd rachunkowy sąd uznał omyłkę w działaniu matematycznym, które zostało włączone do decyzji jako jego część składowa. Za taki błąd - zdaniem sądu - nie można natomiast uznać wadliwych wyliczeń zawartych w dokumentach przyjętych za podstawę decyzji.

W sprawie rozstrzygniętej przez WSA w Szczecinie (sygn. akt I SA/Sz 444/09) organ podatkowy dokonał sprostowania błędu w decyzji, który polegał na nieprawidłowym określeniu wysokości odsetek za zwłokę. Zdaniem Artura Nowaka sąd słusznie orzekł, że błąd w decyzji o odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, polegający na nieprawidłowym określeniu wysokości odsetek za zwłokę (wynikły z pominięcia dwóch okresów nienaliczania odsetek), nie może być usunięty w trybie sprostowania. W ocenie sądu sprostowanie tego rodzaju nieprawidłowości stanowiłoby rozstrzygnięcie o wysokości odsetek, a zatem byłoby rozstrzygnięciem, co do istoty sprawy, które powinno zapaść w formie decyzji.

Przepisy Ordynacji podatkowej przewidują także możliwość prostowania oczywistych omyłek w deklaracjach składanych przez podatników. Inną kategorią są oczywiste omyłki zawarte w deklaracjach podatkowych, takie jak np. błędy literowe, niezgodne ze stanem faktycznym informacje dotyczące podmiotu, którego deklaracja dotyczy, omyłkowe wypełnienie innych niż właściwe rubryk w formularzach. Jak tłumaczy Sebastian Gumiela, podatnik, któremu przytrafi się taki błąd, koryguje go sam poprzez złożenie deklaracji korygującej lub na żądanie organu podatkowego, który takie błędy stwierdzi w wyniku czynności sprawdzających.

Łukasz Zalewski

lukasz.zalewski@infor.pl