Kiedy i jak złożyć korektę zeznania

Podatnicy, płatnicy i inkasenci mają prawo składać korekty deklaracji podatkowych. Poprawione zeznanie może być złożone np. w przypadku popełnienia błędów formalnych czy rachunkowych. Również w przypadku gdy podatnik zapomniał uwzględnić jakichś danych - czy to uzyskanych dochodów, czy przysługującej mu ulgi podatkowej - może jeszcze raz wypełnić zeznanie i wysłać je do urzędu skarbowego. Co ważne, nawet brak podpisu na deklaracji podatkowej będzie powodował konieczność ponownego złożenia zeznania.

Skorygowanie zeznania podatkowego polega na ponownym jego wypełnieniu, tylko już poprawnym. Podatnik zaznacza w ponownie wypełnianym formularzu, że jest to korekta. To nie koniec obowiązków przy korekcie. Do poprawionego zeznania trzeba też dołączyć pisemne uzasadnienie przyczyn korekty. Oznacza to, że podatnik do poprawionego druku musi dołączyć pismo (nie ma urzędowych wzorów uzasadnień), w którym wyjaśni, dlaczego po raz kolejny składa to samo zeznanie podatkowe.

Przepisy podatkowe przewidują sytuacje, w których złożenie korekty będzie mogło być zawieszone.

Uprawnienie do skorygowania deklaracji:

1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;

2) przysługuje nadal po zakończeniu:

a) kontroli podatkowej,

b) postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.

Korekta złożona w przypadku zawieszenia do niej prawa nie wywołuje skutków prawnych. Jest bezskuteczna.

W praktyce mogą się zdarzyć sytuacje, że podatnik nie zauważy pomyłki w zeznaniu, a wykryje ją urząd. Wtedy możliwe są dwa rozwiązania. Po pierwsze, urząd może wezwać podatnika do poprawienia pomyłki. Po drugie, urzędnik samodzielnie skoryguje deklarację.

W razie stwierdzenia, że deklaracja zawiera błędy rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki bądź że wypełniono ją niezgodnie z ustalonymi wymaganiami, organ podatkowy w zależności od charakteru i zakresu uchybień:

1) koryguje deklarację, dokonując stosownych poprawek lub uzupełnień, jeżeli zmiana wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty, kwoty zwrotu podatku lub wysokości straty w wyniku tej korekty nie przekracza 1 tys. zł;

2) zwraca się do składającego deklarację o jej skorygowanie oraz złożenie niezbędnych wyjaśnień, wskazując przyczyny, z powodu których informacje zawarte w deklaracji podaje się w wątpliwość.

Jeśli urzędnik zdecyduje się dokonać korekty deklaracji za podatnika, w pierwszej kolejności uwierzytelni kopię skorygowanej deklaracji. Następnie doręczy ją podatnikowi wraz z informacją o związanej z korektą deklaracji zmianie wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku lub wysokości straty bądź informacji o braku takich zmian.

Gdy podatnik otrzyma korektę z urzędu, nie musi się z nią zgadzać. Może złożyć w urzędzie skarbowym sprzeciw. Ma na to czas 14 dni od dnia doręczenia uwierzytelnionej kopii skorygowanej deklaracji. Wniesienie sprzeciwu anuluje korektę urzędu.

W przypadku gdy podatnik nie zdecyduje się wnieść sprzeciwu na korektę z urzędu w ustawowym terminie, taka korekta deklaracji wywoła skutki prawne jak korekta złożona przez podatnika.

Te same zasady mają zastosowanie do deklaracji składanych przez płatników lub inkasentów oraz do załączników do deklaracji.

Organ podatkowy również ma prawo złożyć sprzeciw na korektę sporządzoną przez podatnika. Na ten aspekt zwrócił uwagę WSA w Warszawie w wyroku z 14 lutego 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 3851/06; niepublikowany), w którym wyjaśnił, że zobowiązanie wynikające z deklaracji jest zobowiązaniem do zapłaty, a w przypadku korekty - zobowiązaniem tym staje się zobowiązanie określone przez podatnika w deklaracji korygującej. Organ podatkowy, nie akceptując korekty, powinien wszcząć postępowanie w sprawie określenia tego zobowiązania, w toku którego zobowiązany jest rozważyć wszystkie okoliczności mające wpływ na ustalenie podstawy opodatkowania i wymiar zobowiązania za dany okres.

Sąd podkreślił, że w sytuacji braku przeciwwskazań do złożenia korekty samo jej odesłanie nie przekreśla prawnej skuteczności takiej korekty. Wywołuje ona nadal takie skutki, jak każda korekta przyjęta przez organ. Ten ostatni przestaje jedynie faktycznie dysponować dokumentem będącym wyrazem samoobliczenia zobowiązania przez określony w tej deklaracji podmiot, co nie jest w żadnym razie tożsame z możliwością zniszczenia takim odesłaniem uprawnień, jakie w ten sposób podatnik zrealizował.

To nie koniec skutków, jakie wywołuje złożenie skorygowanej deklaracji. Każde złożenie korekty wpływa na bieg terminów podatkowych. Przykładowo, jeśli podatnik złożył 2 marca 2009 r. zeznanie PIT- -37 za 2008 rok i wykazał w nim nadpłatę podatku, a następnie 30 marca 2009 r. złożył korektę tego zeznania - również wykazując nadpłatę PIT - to termin trzymiesięczny na zwrot pieniędzy podatnikowi będzie liczony od 30 marca, czyli od dnia złożenia korekty.

Dlaczego tak jest, wyjaśnił NSA w wyroku z 13 września 2007 r. (sygn. akt I FSK 1161/06; niepublikowany), w którym wskazał, że deklaracja podatkowa jest nie tylko formą oświadczenia wiedzy podatnika dotyczącego faktów mających znaczenie dla powstania i wysokości zobowiązania podatkowego, ale także wyrazem woli uiszczenia zaległości podatkowej, zwłaszcza gdy chodzi o deklarację korygującą, jeżeli w złożonej uprzednio deklaracji wykazał on zobowiązanie w wysokości mniejszej od należnej.

Zdaniem sądu, złożenie deklaracji czy też jej korekty jest niewątpliwie aktem stosowania prawa podatkowego, zaś skutkiem tego jest skonkretyzowanie zobowiązania podatkowego. W przypadku korekty nie jest to nowe w dosłownym tego słowa znaczeniu zdarzenie, a jedynie zmiana brzmienia uprzednio złożonego rozliczenia za dany okres. To nowe skonkretyzowanie nie może działać wstecz, tak jak nie może działać wstecz żadne oświadczenie wiedzy czy woli.

Złożenie korekty deklaracji, w istocie nowego skonkretyzowanego zobowiązania podatkowego, nie przerywa biegu terminu do dokonania przez organ podatkowy weryfikacji poprawności samoobliczenia przez podatnika tego zobowiązania. Skoro ustawodawca przewidział termin na zwrot różnicy podatku od złożenia rozliczenia przez podatnika, to znaczy, że termin ten został przez niego zastrzeżony dla każdego rozliczenia przedłożonego organowi podatkowemu za dany okres przez podatnika, a więc w tym również jego korekty. Korekta deklaracji podatkowej, jako że zmienia jej pierwotną treść, stanowi rozliczenie o nowym brzmieniu. Zatem termin na zwrot podatku musi biec od jej złożenia.