Doradca podatkowy może udzielić dalszego pełnomocnictwa

Urzędy skarbowe nie uznają uprawnień doradców podatkowych do udzielania pełnomocnictw substytucyjnych w postępowaniu podatkowym. Ostatnio stanowisko takie potwierdził naczelnika, urzędu skarbowego Kraków Śródmieście w odpowiedzi na list Stowarzyszenia Podatników w Polsce. Stowarzyszenie twierdzi, że stanowisko naczelnika urzędu nie znajduje poparcia w przepisach. Problem w tym, że ustawa o doradztwie podatkowym nie zawiera regulacji dotyczących udzielania substytucji przez doradców.

Jak tłumaczy Marcelina Boruch, radca prawny ze Stowarzyszenia Podatników w Polsce, milczenie przepisów ustawy o doradztwie podatkowym oznacza, że nie jest zabronione udzielanie dalszych pełnomocnictw przez doradców podatkowych, a możliwość taką można wywieść z przepisów kodeksu cywilnego.

Stowarzyszenie twierdzi, że zgodnie z art. 137 Ordynacji podatkowej pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna, która ma pełną zdolność do czynności prawnych. Przepis art. 137 par. 4 Ordynacji stanowi z kolei, że w zakresie w niej nieuregulowanym (a więc np. w zakresie substytucji) należy stosować przepisy prawa cywilnego. Kodeks cywilny nie ogranicza jednak kręgu podmiotów, które mogą udzielać substytucji. Co więcej, art. 106 tego kodeksu pozwala ustanowić dalszego pełnomocnika, pod warunkiem że umocowanie takie wynika z treści pełnomocnictwa.

Ze stanowiskiem takim zgadza się również Dominik Szczygieł, doradca podatkowy z MSDS.

- Moim zdaniem art. 137 Ordynacji podatkowej w zwią-zku z art. 106 kodeksu cywilnego nie ogranicza w żaden sposób (ani podmiotowo, ani przedmiotowo) zakresu uprawnienia do ustanawiania substytutów przez doradcę podatkowego - stwierdza ekspert.

Naczelnik, uzasadniając swoje stanowisko, uznał jednak, że zasada swobody umów nie może zastępować przepisów, które wprost zostały zawarte w ustawach korporacyjnych np. adwokatów i radców prawnych, w których przewidziana jest instytucja substytucji.

Marcelina Boruch podkreśla jednak, że z unormowań obu ustaw korporacyjnych wynika, że przepisy, które ustanawiają substytucję, mają na celu uszczegółowienie przepisów kodeksu postępowania cywilnego, które zawierają instytucję pełnomocnictwa procesowego.

- Jest to jednak nieco inna regulacja niż ta, którą określono w Ordynacji podatkowej - stwierdza Marcelina Boruch.

Różnica polega na tym, że kodeks postępowania cywilnego zawęża krąg podmiotów, które mogą udzielać substytucji. Takiego ograniczenia nie zawiera jednak Ordynacja podatkowa, co oznacza, że doradcy mogą w postępowaniu podatkowym udzielać substytucji.