Interpretacja podatkowa nie może wprowadzać dodatkowych warunków

Jeżeli stanowisko wnioskodawcy nie było skonstruowane warunkowo, a organ uznał je za prawidłowe, to niedopuszczalne jest wprowadzanie dodatkowych warunków w uzasadnieniu prawnym interpretacji podatkowej.

Podatnik rozważa przystąpienie do spółki komandytowej. Przewiduje, że spółka komandytowa może stać się właścicielem akcji spółki akcyjnej. Wnioskodawca wyjaśnił, że wspólnik lub wspólnicy spółki komandytowej wniosą do niej akcje w charakterze wkładu. Możliwe jest też, że spółka komandytowa kupi akcje. Spółka komandytowa może dokonać odpłatnego zbycia (w tym sprzedaży) akcji zarówno nabytych przez spółkę komandytową w charakterze wkładu, jak i później zakupionych. Podatnik zapytał, czy przychody spółki komandytowej z odpłatnego zbycia akcji oraz koszty uzyskania tych przychodów będą dla podatnika, w przypadającej na niego części wynikającej z umowy, przychodami i kosztami z działalności gospodarczej.

Zdaniem organów podatkowych kwestią istotną dla zakwalifikowania spornych przychodów do odpowiedniego źródła przychodów jest ocena, czy obrót akcjami będzie nosił znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej. W ich ocenie działalność w zakresie obrotu akcjami może być kwalifikowana do działalności gospodarczej, ale po spełnieniu określonych warunków. Musi spełniać wszystkie przesłanki określone w art. 5a pkt 6 oraz art. 5b ust. 1 ustawy o PIT. Ponadto musi istnieć zapis w umowie spółki komandytowej oraz wpis do Krajowego Rejestru Sądowego, potwierdzające prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu akcjami. I wreszcie muszą być spełnione wymogi wynikające z ustawy o obrocie instrumentami finansowymi uprawniające podatnika do obrotu akcjami jako przedmiotu pozarolniczej działalności gospodarczej.

Choć interpretacja była korzystna dla podatnika, złożył on skargę do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach ją uwzględnił. Sąd zauważył, że spór między stronami sprowadza się do zasadności obwarowania przez organ prawidłowości wyrażonego przez wnioskodawcę stanowiska od spełnienia dodatkowych warunków. W ocenie sądu, skoro stanowisko wnioskodawcy nie było skonstruowane warunkowo, a organ uznał je za prawidłowe, to niedopuszczalne było w uzasadnieniu prawnym oceny tego stanowiska wprowadzanie warunków. Organ wskazał, że dodatkowe ograniczenia bądź warunki, jakie musi spełniać podatnik, aby móc prowadzić pozarolniczą działalność gospodarczą w danym zakresie, mogą wynikać także z innych przepisów prawa, niebędących przepisami prawa podatkowego.

Zdaniem WSA taka konstrukcja interpretacji po pierwsze doprowadza do jej wewnętrznej sprzeczności. Po drugie, skoro interpretacja nadaje podatnikowi określone uprawnienia, to korzystanie z nich staje się iluzoryczne, jeśli uzależnione jest od spełnienia warunków, których znaczenia dla sytuacji prawno-podatkowej organ nie wyjaśnia. Jeżeli więc zdaniem organu przepisy ustawy o obrocie instrumentami finansowymi mają wpływ na uznanie, czy obrót akcjami jest zaliczony do działalności gospodarczej, powinien on dokonać ich wykładni. W ocenie sądu dokonana warunkowo interpretacja nie daje pełnej odpowiedzi na pytanie, nie wyjaśnia ewentualnej, przyszłej sytuacji podatkowej pytającego i nie daje możliwości polemiki z wyrażonym stanowiskiem. Stanowisko organu ma zawierać uzasadnienie prawne. Organ nie może w tej sytuacji uchylić się od uzasadnienia okoliczności, które jego zdaniem mają wpływ na skutki podatkowe pytającego. Sąd uznał, że warunkowe uznanie prawidłowości stanowiska podatnika jest niedopuszczalne.

Dodatkowo sąd podkreślił, że ustawodawca podatkowy definiuje działalność gospodarczą, konstruując swoją własną definicję, i nie odwołuje się do przepisów innych ustaw. Przepisy podatkowe nie zawierają więc wymogu, by była to działalność spełniająca wymogi przewidziane w innych ustawach. Dla celów fiskalnych nie jest bowiem tak istotny - jak dla prawa gospodarczego - charakter i branża działalności, ale fakt stałego i profesjonalnego wykonywania określonego rodzaju powtarzalnych czynności (działalności) w sposób zarobkowy.

Opracowała Aleksandra Tarka