Minister musi odpowiedzieć na pytanie zawarte we wniosku
Minister finansów, dokonując interpretacji przepisów prawa podatkowego, musi odpowiedzieć na pytanie podatnika zawarte we wniosku o wydanie interpretacji.
Podatnicy, składając wniosek o interpretację indywidualną, oczekują szczegółowej odpowiedzi na pytanie postawione we wniosku. Jeśli minister finansów nie odpowie na pytanie, podatnik powinien wezwać ministra do usunięcia naruszenia prawa, a następnie zaskarżyć interpretację do sądu administracyjnego.
O obowiązku odpowiedzi na pytanie podatnika przez ministra finansów, jako organu I instancji, wypowiedział się ostatnio Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (wyrok z 24 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 1706/09).
Sąd orzekł, że nieudzielenie przez organ podatkowy I instancji odpowiedzi co do istoty zapytania sformułowanego we wniosku, a następnie dokonanie interpretacji po raz pierwszy przez organ odwoławczy (ministra finansów) jest istotnym naruszeniem przepisów o interpretacjach indywidualnych. Sąd zwrócił uwagę, że postępowanie w sprawie o udzielenie interpretacji indywidualnej różni się zasadniczo od np. postępowania odwoławczego. W przeciwieństwie do postępowania odwoławczego, w którym następuje ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tej samej sprawy podatkowej, która wcześniej była przedmiotem postępowania przed organem I instancji, w postępowaniu o udzielenie interpretacji odwoławczy organ podatkowy nie rozpoznaje ponownie sprawy i nie prowadzi postępowania dowodowego.
Minister jako organ odwoławczy dokonuje jedynie kontroli postanowienia zawierającego interpretację.
Organ odwoławczy nie może zatem dokonać interpretacji za organ I instancji, czyli dopiero w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zatem, jak argumentował sąd, dokonanie interpretacji po raz pierwszy na etapie odpowiedzi na wezwanie stanowiłoby naruszenie zasady instancyjności, jaką ustawodawca przewidział przy udzielaniu interpretacji co do zakresu stosowania prawa podatkowego. Podatnicy, którzy nie uzyskali odpowiedzi, powinni zatem skorzystać z drogi odwoławczej.
Wyrok WSA we Wrocławiu z 24 lutego 2010 r. (sygn. akt I SA/Wr 1706/09, nieprawomocny).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu