Po egzekucji termin biegnie od nowa
Procedura Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego przerywa zastosowanie środka egzekucyjnego. Nie ma znaczenia, czy zastosowany środek był skuteczny
Zgodnie z art. 70 par. 1 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.) zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności. Jak wynika z art. 70 par. 4 Ordynacji bieg terminu przedawnienia może zostać jednak przerwany, jeśli wobec podatnika zostanie zastosowany środek egzekucyjny (np. zajęcie środków na rachunku bankowym). Jak przypomniał ostatnio Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (wyrok z 13 października 2011 r., I SA/Po 403/11), po przerwaniu biegu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następnego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. Organy podatkowe mogą więc wykorzystywać ten przepis do wydłużenia czasu, który potrzebny jest im na podjęcie działań. Z taką sytuacją miał do czynienia podatnik w omawianej sprawie.
Organ zajął rachunek bankowy skarżącego w grudniu, ale działania, które pozwoliły na wyegzekwowanie należności, zastosował dopiero w styczniu kolejnego roku. To wystarczyło jednak, aby przerwać bieg terminu przedawnienia.
Sąd wyjaśnił, że przepis art. 70 par. 4 Ordynacji obowiązuje dopiero od 1 stycznia 2005 r., ale ma zastosowanie do przedawnienia zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie nowelizacji. Podatnik w takiej sytuacji nie może nic zrobić.
WSA dodał, że biorąc pod uwagę art. 59 par. 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeśli wierzyciel złoży wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego, to nie można uznać, że w ogóle nie zastosowano np. zajęcia rachunku bankowego. Zdarzenie takie, mimo umorzenia, wywołuje skutki prawne, a więc w praktyce przerywa bieg przedawnienia.
Sąd argumentował dodatkowo, że art. 60 par. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie pozostawia wątpliwości, że umorzenie postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela powoduje, że pozostają w mocy wszelkie dokonane w danej sprawie czynności egzekucyjne.
Łukasz Zalewski
Art. 59 par. pkt 9, art. 60 par. 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 z późn. zm.).
Art. 70 par. 1 i 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu