Poradnia podatkowa

Podstawą opodatkowania VAT jest co do zasady wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej (zob. art. 29a ust. 1 ustawy o VAT). Przy czym podstawa opodatkowania obejmuje koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy (zob. art. 29a ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT). W świetle tych przepisów podstawa opodatkowania dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych do nabywcy obejmuje również najczęściej koszty wysyłki/transportu, którymi obciążany jest nabywca (zob. np. interpretacje indywidualne dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 listopada 2020 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.672.2020.1.RG oraz z 7 stycznia 2021 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.746.2020.1.AKA).

Wskazane przepisy stosuje się odpowiednio do ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (zob. art. 30a ust. 1 ustawy o VAT). Powoduje to, że najprawdopodobniej koszt transportu, o którym mowa w pytaniu, stanowi element podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, do którego doszło lub dojdzie na skutek nabycia przedmiotowego urządzenia. W związku z tym u podatnika nie doszło, ani nie dojdzie do nabycia podlegającej odrębnemu opodatkowaniu usługi transportowej, której nabycie stanowiłoby dla niego import usług. A zatem w przedstawionej sytuacji podatnik nie powinien rozpoznawać importu usług. Musi jedynie rozpoznać wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, którego elementem podstawy opodatkowania będzie koszt transportu, o którym mowa w pytaniu. ©℗