Jak długo można stosować wyższą stawkę amortyzacji

doradca podatkowy, kancelaria podatkowa Tax & Business

Podatnicy, w określonych przypadkach, są uprawnieni do stosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych. Takie uprawnienie jest korzystne dla podatnika, gdyż umożliwia mu zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych w wyższych wysokościach.

W przypadku gdy podatnik ma siedzibę w gminie o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym albo w gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną, jest uprawniony do stosowania stawek amortyzacyjnych wynikających z Wykazu stawek amortyzacyjnych podwyższonych o współczynnik nie wyższy niż 3,0.

Wykaz zarówno gmin zagrożonych bezrobociem, jak i gmin zagrożonych recesją i degradacją ustala Rada Ministrów w rozporządzeniu. Rozporządzanie Rady Ministrów może ulec zmianie, jak to miało miejsce w omawianym przypadku. W przypadku zmiany rozporządzenia Rady Ministrów wyłączającej daną gminę z wykazu w trakcie roku podatkowego - podatnik, który stosuje podwyższone stawki amortyzacyjne - jest uprawniony do stosowania tych podwyższonych stawek amortyzacyjnych do końca tego roku podatkowego. Takie zasady wynikają wprost z uregulowań podatkowych.

W omawianym stanie faktycznym podatnik jest uprawniony do stosowania podwyższonej stawki amortyzacyjnej do końca roku podatkowego, w którym gmina została wyłączona z wykazu Rady Ministrów. W sytuacji gdy rok podatkowy jest równoznaczny z rokiem kalendarzowym, podatnik jest uprawniony do stosowania stawki podwyższonej wskaźnikiem 3,0 do końca grudnia.

Podkreślenia wymaga, iż od nowego roku podatkowego podatnik jest uprawniony do stosowania stawki amortyzacyjnej podwyższonej wskaźnikiem 2,0. W przypadku gdy tak podwyższona stawka amortyzacyjna, w związku z odniesieniem tej stawki do zmniejszanej wartości początkowej danego składnika majątkowego, będzie niższa niż stawka amortyzacyjna stosowana z zastosowaniem metody liniowej - podatnik powinien dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z tą metodą liniową.

Oprac. Ewa Ciechanowska

Art. 16l ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).

Art. 22k ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).