W lutym płatnicy muszą wypełnić i wysłać PIT-11 i PIT-40

@RY1@i02/2013/024/i02.2013.024.071000600.806.jpg@RY2@

Właściciele ciężarówek składają deklaracje

Do 15 lutego właściciele samochodów ciężarowych muszą złożyć deklarację na podatek od środków transportowych na 2013 rok.

Kto i co składa...

Obowiązki w zakresie podatku od środków transportowych ciążą na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami środków transportowych, czyli samochodów ciężarowych (o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony), ciągników siodłowych i balastowych, przyczep, naczep i autobusów oraz autobusów. Jak wynika z art. 9 ust. 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.), tak jak właścicieli traktuje się również jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, na które środek transportowy jest zarejestrowany, oraz posiadaczy środków transportowych zarejestrowanych na terytorium Polski jako powierzone przez zagraniczną osobę fizyczną lub prawną podmiotowi polskiemu.

Obowiązki, jakie zostały nałożone na właścicieli, są określone w art. 9 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Najważniejszy z nich to złożenie deklaracji na podatek od środków transportowych na dany rok podatkowy na właściwym formularzu. Wzór deklaracji - formularz DT-1 wraz z załącznikiem DT-1/A określił minister finansów w rozporządzeniu z 23 grudnia 2011 r. w sprawie wzoru deklaracji na podatek od środków transportowych (Dz.U. nr 293, poz. 1731).

...komu...

Deklarację należy złożyć organowi właściwemu w sprawach podatku od środków transportowych, o którym mowa w art. 9 ust. 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Jest nim więc organ podatkowy (wójt, burmistrz lub prezydent miasta), na którego terenie znajduje się miejsce zamieszkania lub siedziba podatnika. W przypadku przedsiębiorstwa wielozakładowego lub podmiotu, w którego skład wchodzą wydzielone jednostki organizacyjne, jest to organ podatkowy, na terenie którego znajduje się zakład lub jednostka posiadająca środki transportowe podlegające opodatkowaniu. Z kolei jeśli środek transportowy jest współwłasnością dwóch lub więcej osób lub firm, to deklarację trzeba złożyć organowi podatkowemu odpowiedniemu dla osoby lub jednostki organizacyjnej, która została wpisana jako pierwsza w dowodzie rejestracyjnym pojazdu.

...w jakiej wersji

W praktyce deklarację DT-1 trzeba złożyć we właściwym urzędzie gminy lub miasta. Można to zrobić w formie papierowej, ale część gminnych i miejskich urzędów pozwala na przesyłanie deklaracji drogą elektroniczną. Jeśli podatnik będzie chciał przesłać deklarację drogą elektroniczną, musi najpierw sprawdzić na stronie internetowej platformy ePUAP (epuap.gov.pl), czy właściwy urząd daje taką możliwość. Jeśli tak, to podatnik będzie musiał podpisać e-deklarację podpisem elektronicznym z kwalifikowanym certyfikatem, chyba że wcześniej uzyskał tzw. zaufany profil. Szczegóły zdobycia takiego profilu znajdują się na stronie ePUAP.

Zapłata raty

Kolejnym obowiązkiem, który ciąży na właścicielach środków transportowych, jest konieczność zapłaty raty podatku. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podatek od środków transportowych trzeba wpłacać w dwóch ratach proporcjonalnie do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminie do 15 lutego i do 15 września każdego roku.

Osoba, która składa deklarację do 15 lutego, musi również w tym terminie wpłacić połowę podatku wykazanego w deklaracji.

WAŻNE

Deklarację na podatek od środków transportowych można składać w formie elektronicznej, jednak trzeba sprawdzić na stronie internetowej platformy ePUAP, czy właściwy urząd daje taką możliwość

@RY1@i02/2013/024/i02.2013.024.071000600.807.jpg@RY2@

Zaliczki można płacić kwartalnie bądź w formie uproszczonej

Podatnicy powinni zasadniczo płacić zaliczki na podatek dochodowy co miesiąc, w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyskali dochód. Wysokość zaliczki za każdy miesiąc należy obliczyć od dochodu uzyskanego od początku roku i odliczeniu zaliczek zapłaconych za poprzednie miesiące. Wymaga to jednak comiesięcznych obliczeń i wpłat zaliczek w różnych wysokościach. Aby ułatwić podatnikom wyliczenia, ustawodawca dopuścił stosowanie zaliczek kwartalnych. Mogą je stosować tzw. mali podatnicy i przedsiębiorcy rozpoczynający prowadzenie działalności w danym roku. Mali podatnicy zawiadomienie o wyborze zaliczek kwartalnych zobowiązani są złożyć w terminie do 20 lutego roku podatkowego. Natomiast osoby fizyczne, które rozpoczną działalność gospodarczą w 2013 r., zawiadomienie powinny złożyć do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia tej działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Kolejnym udogodnieniem są zaliczki uproszczone. Przewiduje je zarówno art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, jak i art. 44 ust. 6b ustawy o PIT. O wyborze tego sposobu rozliczeń należy powiadomić właściwy urząd skarbowy do 20 lutego.

Jak to działa

Zgodnie z przepisami ustaw o podatku dochodowym uproszczenie polega na tym, że podatnicy (rozliczający się według skali podatkowej lub 19-proc. podatku liniowego) wpłacają co miesiąc zaliczkę w stałej kwocie, wyliczonej na podstawie dochodu uzyskanego w roku (latach) poprzednim. Dla zaliczek na 2013 rok podstawą wyliczeń będzie przede wszystkim rok 2011 (zeznanie za ten rok powinno być złożone do końca kwietnia 2012 r.). Jeśli w zeznaniu tym (za 2011 rok) podatnik wykazał dochód podlegający opodatkowaniu, wysokość zaliczek uproszczonych oblicza na podstawie tego dochodu. Jeśli zaś w zeznaniu za 2011 rok wykazał dochód niepowodujący zapłaty podatku lub wykazał stratę, to podstawą do wyliczeń zaliczek uproszczonych będzie dochód osiągnięty rok wcześniej, czyli w 2010 roku. Natomiast jeśli ani w 2011 roku, ani w 2010 roku nie wykazał dochodu do opodatkowania, to nie może korzystać z zaliczek uproszczonych. Z tej preferencji nie skorzystają także podmioty rozpoczynające w danym lub poprzednim roku prowadzenia działalności gospodarczej (nie osiągnęli bowiem jeszcze dochodów, na podstawie których można by wyliczyć wysokość zaliczek uproszczonych).

Decyzję o wyborze zaliczek uproszczonych podatnicy powinni podejmować z rozwagą. Nie zawsze bowiem będzie to korzystne rozwiązanie.

Kto zyska

Najbardziej opłaca się to tym, którzy w 2013 roku spodziewają się uzyskać dochód znacznie wyższy niż w latach poprzednich (zwłaszcza w roku, który będzie podstawą wyliczenia zaliczek uproszczonych). W takiej sytuacji bowiem będą przez cały rok wpłacać zaliczki mniejsze niż rzeczywiście należne od uzyskiwanego (większego) dochodu. Rozliczenie i dopłata podatku nastąpi dopiero w terminie złożenia zeznania rocznego (czyli 30 kwietnia 2014 r.). Do tej pory przedsiębiorca może dysponować tą ,,nadwyżką".

Z kolei przedsiębiorcy, którzy spodziewają się spadku dochodów w 2013  roku, a korzystają z uproszczonych zaliczek, powinni zrezygnować z tej metody, gdyż mogą zapłacić wyższy podatek niż rzeczywiście należny. Zwrot nadpłaty uzyskają dopiero po złożeniu rozliczenia rocznego.

Niewątpliwa korzyść z wyboru zaliczek uproszczonych ujawnia się np. wówczas, gdy podatnik zagubi fakturę i nie rozliczy jej w danym miesiącu. Gdyby rozliczał się na zasadach ogólnych, spowodowałoby to zaniżenie zaliczki i konieczność zapłaty odsetek od zaległości podatkowej. Zaliczki uproszczone eliminują to niebezpieczeństwo, gdyż w tym przypadku wysokość zaliczki nie zależy od wysokości miesięcznego dochodu.

Kiedy odwołać

Raz złożone zawiadomienie o wyborze zaliczek uproszczonych dotyczy także lat następnych, aż do odwołania. Zatem aby zrezygnować z tej preferencji, podatnik powinien złożyć pisemne zawiadomienie o rezygnacji właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, w terminie wpłaty pierwszej zaliczki za dany rok podatkowy. Niekiedy zdarza się, że przedsiębiorcy składając zawiadomienie o wyborze uproszczonych zaliczek dodają, że chcą tę metodę stosować tylko przez rok (np. do rozliczeń w 2013 roku wybieram metodę uproszczonych zaliczek) i uważają, że od 2014 roku będą rozliczać się już na zasadach ogólnych. Niestety, takie stanowisko nie jest właściwe. Organy podatkowe twierdzą bowiem, że zawiadomienie o rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek nie może być złożone z rocznym wyprzedzeniem, a także jednocześnie z pismem o wyborze formy uproszczonej w roku poprzednim.

PRZYKŁAD

Dochód sprzed dwóch lat

Podatnik rozliczający się 19-proc. podatkiem liniowym zamierza w 2013 roku płacić zaliczki uproszczone. W rozliczeniu za 2011 rok wykazał stratę, natomiast za 2010 rok wykazał dochód do opodatkowania w wysokości 360 000 zł. Ponieważ w 2011 roku podatnik poniósł stratę, to do wyliczenia uproszczonych zaliczek należy przyjąć dochód z 2010 roku. Zaliczka miesięczna w 2013 roku wyniesie: [(360 000 zł : 12 miesięcy) x 19 proc.] = 5700 zł.

Podstawa prawna

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.). Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.).

@RY1@i02/2013/024/i02.2013.024.071000600.808.jpg@RY2@

Podatnik i fiskus muszą dostać informację o dochodach za ubiegły rok

Do końca lutego zakłady pracy muszą przekazać podatnikom i urzędom skarbowym indywidualne informacje PIT-11 o dochodach oraz pobranych zaliczkach na PIT w 2012 roku.

Podstawa rozliczeń

PIT-11 jest dla wielu pracowników i współpracowników podstawą rozliczenia z urzędem skarbowym z uzyskanych w ciągu roku podatkowego przychodów. Brak tej informacji może utrudnić prawidłowe wypełnienie rocznej deklaracji podatkowej, w szczególności PIT-37, w której wykazuje się dochody z wynagrodzenia za pracę, z działalności wykonywanej osobiście czy z praw autorskich. W PIT-11 pracodawca wykazuje nie tylko pobrane zaliczki na PIT, ale też informacje o składkach na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne w 2012 roku.

Dlatego ważne jest, aby płatnicy w terminie sporządzili i przekazali pracownikom druki PIT-11. Obowiązek wystawienia informacji PIT-11 ciąży na płatnikach, którymi są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, będące zakładami pracy, a także spółdzielnie zajmujące się produkcją rolną, uczelnie czy podmioty przyjmujące na praktykę absolwencką.

Szczególny obowiązek ciąży na płatnikach, którzy w trakcie roku mieli dużą rotację pracowników lub współpracowników. Otóż podatnicy, którzy w ciągu roku przestali świadczyć pracę, mogą zwrócić się do swojego pracodawcy o wystawienie informacji PIT-11 wcześniej niż do końca lutego. Przepisy określają, że jeżeli obowiązek poboru zaliczek przez płatnika ustanie w trakcie roku, płatnik będzie zobowiązany do sporządzenia PIT-11 na pisemny wniosek podatnika. Płatnik (pracodawca) ma 14 dni na sporządzenie informacji od dnia złożenia wniosku przez podatnika (pracownika).

Możliwa korekta

W przypadku gdy płatnik wystawił już PIT-11, ale zorientował się, że na przekazanym do urzędu skarbowego i podatnika formularzu znalazły się błędy czy zostały podatne nieprawidłowe kwoty odnoszące się do przychodów czy kosztów ich uzyskania, to może skorygować wcześniej wystawioną deklarację. Wzór formularza PIT-11 przewiduje taką możliwość.

Jeśli podatnik, ani urząd nie otrzymają informacji PIT-11 w ustawowym terminie (do końca lutego), to na płatnika organy mogą nałożyć karę grzywny. Niewystawienie PIT-11 może zostać uznane za wykroczenie skarbowe. Kwestia odpowiedzialności płatnika za niewystawienie PIT-11 nie jest jednak wprost określona. Przepisy podatkowe oraz o odpowiedzialności karnej skarbowej nie określają jasno, czy informacja ta jest informacją podatkową, czy deklaracją podatkową i jakie przepisy o odpowiedzialności karnej mają być w praktyce zastosowane.

Elektronicznie

Pracodawcy mogą wysłać PIT-11 przez internet zarówno do urzędu skarbowego, jak i pracownika. W obu przypadkach niezbędny jest podpis elektroniczny z kwalifikowanym certyfikatem. Muszą również pamiętać o tym, aby przesłać informację PIT-11 na aktualnym formularzu. Co ważne, jeśli pracodawca nie wysyła osobiście informacji, musi upoważnić do jej podpisania swojego pracownika. W tym celu musi złożyć upoważnienie w formie papierowej na formularzu UPL-1.

Przykładowe przychody wykazywane w PIT-11

w wynagrodzenia i inne przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy (w tym spółdzielczego stosunku pracy) oraz pracy nakładczej,

w zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego,

w należności z tytułu członkostwa w rolniczych spółdzielniach produkcyjnych lub innych

w spółdzielniach zajmujących się produkcją rolną,

w emerytury i renty zagraniczne,

w należności za pracę przysługujące tymczasowo aresztowanym oraz skazanym,

w w przychody z działalności wykonywanej osobiście (m.in. z umów-zleceń, kontraktów menedżerskich, zasiadania w radach nadzorczych, pełnienia obowiązków społecznych, działalności sportowej),

w przychody z praw autorskich i innych praw majątkowych.

Podstawa prawna

Art. 35 ust. 1, art. 39 ust. 1, art. 42 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.). Art. 12, art. 81 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.). Art. 79 par. 2, art. 80 par. 2 ustawy z 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 111, poz. 765 z późn. zm.).

@RY1@i02/2013/024/i02.2013.024.071000600.809.jpg@RY2@

Na wniosek zatrudnionego pracodawca powinien sporządzić i złożyć zeznanie

Pracodawca, który otrzymał od podatnika oświadczenie PIT-12 (składane przed 10 stycznia), ma obowiązek ostatecznie rozliczyć jego dochody i wystawić mu PIT-40 (w sytuacji gdy podatnik otrzymywał wynagrodzenia tylko od jednego pracodawcy). Wtedy powinien samodzielnie za podatnika obliczyć ostateczną kwotę przychodów, kosztów uzyskania przychodów, a następnie przy obliczaniu podstawy opodatkowania uwzględnić odprowadzone za podatnika kwoty składek ZUS i składek zdrowotnych.

Deklarację PIT-40 wypełniają przede wszystkim podmioty, które mają status zakładu pracy. W związku z tym mogą rozliczyć za pracownika jego wynagrodzenie otrzymywane ze stosunku pracy czy stosunku służbowego. PIT-40 mogą też wystawić spółdzielnie, uczelnie oraz jednostki naukowe.

Gdy powstanie różnica

Jeśli przy rozliczeniu przez płatnika w PIT-40 powstanie różnica między podatkiem wynikającym z rocznego obliczenia a sumą zaliczek pobranych za miesiące od stycznia do grudnia, to różnicę tę należy pobrać z dochodu podatnika za marzec roku następnego. Wyjątkowo na wniosek podatnika różnicę tę płatnik może pobrać z dochodu za kwiecień roku następnego.

Zryczałtowane wynagrodzenie

W przypadku wystąpienia różnicy powstaje pytanie, od jakiej kwoty płatnik powinien obliczyć dla siebie wynagrodzenie. Zgodnie z art. 28 par. 1 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) płatnikom przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu państwa - obecnie w wysokości 0,3 proc. kwoty odprowadzanych podatków. W sprawie tej wypowiedział się dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 27 września 2012 r. (nr IBPBII/1/415-631/12/MK).

Organ stwierdził, że kwotę zryczałtowanego wynagrodzenia przysługującą płatnikowi z tytułu terminowego wpłacania podatków (zaliczek na podatek) należy obliczyć od kwoty pobranych na rzecz budżetu państwa zaliczek, a nie od kwoty pobranych zaliczek pomniejszonej o nadpłaty wynikające z rozliczenia podatku za rok ubiegły.

Obowiązki w marcu

W stanie faktycznym, jaki został przedstawiony we wniosku o interpretację, wnioskodawca jako płatnik obliczył należne zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za marzec. Jednocześnie w marcu została rozliczona nadpłata wynikająca z rozliczenia roku ubiegłego (PIT-40). Natomiast w kwietniu wnioskodawca wpłacił na konto urzędu skarbowego należne zaliczki za marzec pomniejszone o wynagrodzenie płatnika oraz nadpłatę wynikającą z rozliczenia za rok ubiegły. Wynagrodzenie płatnika wyniosło 0,3 proc. kwoty należnych zaliczek za marzec. Takie działanie organ interpretacyjny uznał za prawidłowe.

Przez internet

Zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów deklaracji, które mogą być składane drogą elektroniczną (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 85), podatnicy mogą przesyłać przez internet roczne obliczenie podatku od dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym (PIT-40). W tym przypadku formularz obowiązkowo trzeba podpisać podpisem elektronicznym z kwalifikowanym certyfikatem. Co więcej, podatnicy mają trzy możliwości wysłania PIT-40: jako formularz interaktywny, za pomocą aplikacji e-Deklaracje Desktop lub bezpośrednio ze swojego oprogramowania finansowo-księgowego, pod warunkiem że przewidziano w nim możliwość wysyłki e-deklaracji.

Podstawa prawna

Art. 37 ust. 1, ust. 4 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.).

Autorzy: Przemysław Molik, Alina Wróbel, Łukasz Zalewski