Jak ustalić podatek od spadków i darowizn

Zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn nie powstaje z mocy prawa, lecz z dniem doręczenia podatnikowi decyzji organu podatkowego. Organ podatkowy wydaje decyzję na podstawie złożonego w terminie miesięcznym zeznania SD-3, w którym podatnik podaje informacje do właściwego określenia wysokości podatku, w tym wartość nabywanego majątku oraz to, od kogo on pochodzi.

Do zeznania należy dołączyć dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania, potwierdzające nabycie rzeczy lub praw majątkowych, np. umowę darowizny, postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, oraz np. dokumenty potwierdzające istnienie długów i ciężarów obciążających nabyte rzeczy lub prawa majątkowe.

Zwolnione z podatku są osoby zaliczone do tzw. zerowej grupy podatkowej, czyli członkowie najbliższej rodziny, np. rodzice, dzieci, dziadkowie. Zamiast zeznania podatkowego składają oni w urzędzie skarbowym w ciągu sześciu miesięcy zgłoszenie nabycia majątku na druku SD-Z2.

Art. 21 par. 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. nr 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Złożone przez podatnika zeznanie SD-3 wszczyna postępowanie podatkowe, które kończy się wydaniem przez naczelnika urzędu skarbowego decyzji ustalającej wysokość podatku od spadków i darowizn.

Naczelnik urzędu skarbowego powinien sprawę załatwić nie później niż w ciągu miesiąca. Jeżeli sprawa okazałaby się szczególnie skomplikowana, wówczas termin może być przedłużony do 2 miesięcy. Do terminu załatwienia sprawy nie wlicza się okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.

Art. 139 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Wysokość podatku organ podatkowy oblicza według właściwej skali podatkowej, z zastosowaniem kwoty wolnej od podatku. Są trzy takie skale określone dla nabywców z trzech grup podatkowych. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy lub prawa. Niższy podatek opłacają podatnicy, którzy nabywają majątek od osób zaliczanych do I lub II grupy podatkowej, tj. członków rodziny, najwyższy natomiast ci, którzy otrzymali spadek lub darowiznę od osoby, z którą nie łączą ją więzy krwi. Podatnik może sam sprawdzić, jak wyskoki podatek zapłaci, korzystając z właściwej skali podatkowej określonej w ustawie.

Art. 15 ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 768 z późn. zm.).

Podatnik może odwołać się od decyzji naczelnika urzędu skarbowego określającej wysokość podatku od spadków i darowizn. Odwołanie takie przebiega na ogólnych zasadach, co oznacza, że należy je złożyć w terminie 14 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji.

Odwołanie wnosi się do dyrektora izby skarbowej, za pośrednictwem naczelnika urzędu skarbowego, który wydał decyzję w sprawie wysokości podatku.

Art. 223 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. nr 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

magdalena.majkowska@infor.pl