Otrzymujący 1 proc. czasem zapłaci podatek

ROZMOWA

– Organizacje wybierają różne metody wspierania osób indywidualnych – beneficjentów swoich działań. Jedne przekazują pieniądze bezpośrednio do danej osoby ze wskazaniem, aby wydała je na potrzebne świadczenia, np. operację czy zakup specjalistycznego sprzętu. Inne organizacje same kupują potrzebny sprzęt i przekazują go w darze potrzebującemu.

– Przepisy nie przewidują wprost zwolnienia od opodatkowania środków ani świadczeń, jakie beneficjent przyjmuje od organizacji pożytku publicznego. Zatem – co do zasady – powinien odprowadzić podatek.

– Jeśli otrzymaliśmy wsparcie w formie darowizny pieniężnej lub niepieniężnej, powinniśmy odprowadzić podatek od spadków i darowizn. W relacji organizacja–osoba fizyczna zastosowanie ma stawka obowiązująca dla III grupy podatkowej. Czyli, jeśli w ciągu pięciu lat otrzymaliśmy od danej organizacji darowiznę lub darowizny, których wartość przekracza 4,9 tys. zł, zapłacimy podatek w wysokości odpowiednio 12 proc. (dla wartości do 10 278 zł), 1233,40 zł i 16 proc. nadwyżki ponad 10 278 zł (dla wartości do 20 556 zł) albo 2877,90 zł i 20 proc. nadwyżki ponad 20 556 zł wartości przedmiotu darowizny.

– Wtedy fiskus może uznać, że otrzymaliśmy nieodpłatne świadczenie, które podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako tzw. przychód z innych źródeł. Wtedy obowiązuje nas stawka przewidziana przez ustawę o PIT zależna od wysokości naszych dochodów – 18 lub 32 proc.

– To prawda. Zwolnione są m.in. świadczenia udzielane w ramach pomocy społecznej. Zatem jeżeli otrzymamy nieodpłatne wsparcie, które mieści się w ustawowej definicji pomocy społecznej, nie będziemy musieli płacić podatku dochodowego od jego wartości.

– Wskazanie, czym jest pomoc społeczna, znajdziemy w ustawie o pomocy społecznej. Jest to instytucja polityki społecznej państwa, mająca na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi. Może mieć ona charakter świadczenia pieniężnego lub niepieniężnego.

Jednak aby beneficjent tej pomocy nie musiał odprowadzać podatku od jej wartości, organizacja musi spełnić określone warunki. Organy podatkowe podkreślają, że organizacja taka musi prowadzić statutową działalność w zakresie pomocy społecznej. Oznacza to w praktyce, że statut takiej organizacji powinien zawierać zapisy przewidujące możliwość wspierania osób potrzebujących. Ponadto w ramach organizacji powinny istnieć wewnętrznie wypracowane zasady i kryteria, komu przysługują świadczenia. Informacje, czy organizacja spełnia te warunki, można uzyskać bezpośrednio od przedstawicieli organizacji lub z jej stron internetowych.

– Dokładnie tak. Zwolnienia podatkowe są wyjątkiem, nie regułą. Zatem otrzymując dary rzeczowe, pieniądze na leczenie czy dostęp do nieodpłatnych świadczeń, bądźmy przygotowani na to, że może wystąpić konieczność zapłacenia podatku dochodowego lub podatku od spadków i darowizn.

Fot. Wojciech Górski

Anna Mazgal z Ogólnopolskiej Federacji Organizacji Pozarządowych