Jak przekazać darowiznę

KRZYSZTOF BIERNACKI

ekspert podatkowy w firmie Rödl & Partner

Obowiązujący art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia z podatku otrzymane środki pieniężne od osób najbliższych, pod warunkiem że nabywca zgłosi w terminie sześciu miesięcy do właściwego naczelnika urzędu skarbowego fakt otrzymania darowizny, a ponadto darowizna została udokumentowana przelewem na rachunek bankowy, rachunek w kasie oszczędnościowo-kredytowej lub w formie przekazu pieniężnego. W tym wypadku Niespełnienie chociażby jednego z tych warunków uniemożliwia skorzystanie z tego zwolnienia w odniesieniu do całości przekazanej kwoty.

Jeżeli nabywca dowiedział się o nabyciu środków pieniężnych po upływie wskazanego terminu, ze zwolnienia może on skorzystać wówczas, gdy zgłosi naczelnikowi urzędu skarbowego darowiznę nie później niż w terminie sześciu miesięcy od dnia, w którym się o niej dowiedział, oraz uprawdopodobni fakt późniejszego powzięcia takiej wiadomości. Mając na uwadze opisany stan faktyczny, rozwiązanie takie nie będzie mogło znaleźć zastosowania.

Niemożność skorzystania ze zwolnienia z art. 4a ustawy nie oznacza, iż podatnik musi opodatkować całość otrzymanych środków. Relacja z ojcem darczyńcą pozwala na kwalifikację takiej darowizny jako czynności pomiędzy osobami należącymi do I grupy podatkowej. Zgodnie z art. 9 ustawy Oznacza to, iż podatek naliczany będzie tylko od wartości 10 363 zł. Mając na uwadze stawkę podatku w I grupie podatkowej, kwota podatku do zapłaty wynosić będzie 312,55 zł.

W tym wypadku obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia aktu notarialnego lub z chwilą oświadczenia darczyńcy. Jeżeli jednak umowę darowizny stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia takiego dokumentu. Oznacza to, że czytelnik może złożyć deklaracje SD-3 z wykazaną wartością darowizny lub dokonać darowizny u notariusza, który z chwilą sporządzania aktu notarialnego pobierze stosowny podatek.