Kiedy Polak z pracy zagranicznej rozlicza się przed krajowym fiskusem

doradca podatkowy, partner w kancelarii Piekielnik i Partnerzy we Wrocławiu

@RY1@i02/2010/143/i02.2010.143.086.007b.001.jpg@RY2@

Fot. Archiwum

Tomasz Piekielnik, doradca podatkowy, partner w kancelarii Piekielnik i Partnerzy we Wrocławiu

Obowiązki podatkowe w Polsce w przypadku dochodów uzyskiwanych za granicą ciążyć mogą wyłącznie na rezydentach podatkowych podlegających w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (obejmującemu zarówno dochody osiągane w kraju, jaki i za granicą).

Charakter tych obowiązków zależeć będzie przede wszystkim od rodzaju dochodu, miejsca wykonywania pracy, państwa, z jakiego dochód jest osiągany - tj. postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę z tym państwem, od tego, czy w danym roku osiągaliśmy także dochód w Polsce, a także czy uzyskując zagraniczny dochód, przebywaliśmy za granicą.

Najczęściej za granicą uzyskiwane są dochody na podstawie umowy o pracę. Zgodnie z regulacjami zawartymi w umowach podatkowych wynagrodzenie takie podlega opodatkowaniu wyłącznie w państwie zamieszkania pracownika, chyba że praca wykonywana jest w innym państwie. Wówczas dochód ten może być opodatkowany zarówno w państwie miejsca zamieszkania, jak i w państwie wykonywania pracy. Wtedy należy zastosować jedną z dwóch metod unikania podwójnego opodatkowania: metodę wyłączenia z progresją albo metodę proporcjonalnego odliczenia. Przy zastosowaniu pierwszej podatnik ma obowiązek składania zeznania rocznego PIT-36 (z załącznikami PIT/ZG oraz PIT/O), jeżeli:

● osiągnie inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce według skali podatkowej,

● zechce skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego (zeznanie łącznie z małżonkiem lub jako osoba samotnie wychowująca dzieci).

Przy zastosowaniu drugiej metody obowiązek wykazania w zeznaniu rocznym dochodu uzyskanego za granicą istnieje zawsze bez względu na to, czy oprócz dochodów z zagranicy podatnik uzyskał inne dochody opodatkowane w Polsce według skali podatkowej.

Osoby prowadzące działalność gospodarczą w Polsce lub wykonujące wolne zawody uzyskujące w jej ramach przychody z innych państw mają obowiązek rozliczenia w kraju osiągniętego za granicą dochodu. Uwzględniają one zagraniczny dochód dla celów obliczanej samodzielnie zaliczki na PIT i opodatkowują według właściwych dla siebie zasad (np. podatkiem liniowym 19-proc.). Jeśli jednak za granicą powstanie tzw. zagraniczny zakład przedsiębiorcy (np. oddział, plac budowy) prowadzącego taką działalność, wtedy dochód tam uzyskany będzie najczęściej zwolniony w Polsce z opodatkowania na podstawie właściwej umowy podatkowej. Wówczas zagraniczny dochód będzie uwzględniony w kraju jedynie dla celów obliczenia stawki podatku dochodowego i efektu progresji.

Kluczowym obowiązkiem osoby uzyskującej dochody zagraniczne, które korzystają w Polsce ze zwolnienia podatkowego na podstawie właściwej umowy, jest także obowiązek wpłacenia zaliczki w trakcie roku samodzielnie przez podatnika. Obowiązek ten może wystąpić przy umowach o pracę, umowach-zleceniach i innych kontraktach zawieranych przez osoby nieprowadzące firmy. Wówczas samodzielnie musimy rozliczyć się z fiskusem przez comiesięczne wpłacanie zaliczki na podatek (płatnych do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu uzyskania wynagrodzenia). Wyłączone z tego obowiązku są osoby przebywające czasowo za granicą które uzyskują dochód za granicą jednocześnie tam przebywając (np. pracujące za granicą na podstawie umowy o pracę) - są one jednak obowiązane do zapłaty zaliczki na podatek po powrocie do Polski (do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik wrócił do kraju).

em