Czy wartość stroju sportowego stanowi przychód pracownika podlegający PIT

W firmie podatnika funkcjonuje drużyna piłkarska, złożona z pracowników, która bierze udział w rozgrywkach międzyfirmowych. W związku z tym pracodawca przekazał na rzecz pracowników sportowców koszulki i spodenki z logo firmy, bluzy, getry, rękawice i torby sportowe.

- Czy wartość zakupionego stroju sportowego należy doliczyć pracownikom do przychodu i opodatkować podatkiem dochodowym od osób fizycznych - pyta pani Magdalena z Konina.

O rozwiązanie tych wątpliwości poprosiliśmy eksperta z Urzędu Skarbowego w Brzesku i z kancelarii KDA Grupa Sarnowski i Wiśniewski w Poznaniu.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.) za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Co do zasady, należy zatem uznać, że przychodem ze stosunku pracy będzie każde świadczenie otrzymane przez zatrudnionego od pracodawcy.

Obecne stanowisko organów podatkowych dotyczące kwestii zaliczania do przychodów i opodatkowania wartości świadczeń na rzecz pracowników (w tym opisanych w rozpatrywanym przykładzie) można przedstawić w sposób następujący:

- jeżeli firma udostępnia stroje sportowe pracownikom w celu reprezentowania przedsiębiorcy w zawodach sportowych, a strój po zawodach pozostaje w dalszym ciągu własnością pracodawcy (przedsiębiorcy), wówczas wartość strojów sportowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nie stanowi bowiem przychodu pracownika z art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 9 marca 2011 r., nr IBPBII/1/415-1006/10/MK);

- jeżeli przedsiębiorca przekazuje pracownikowi stroje sportowe na własność, wówczas należy rozróżnić, które elementy stroju sportowego zawierają logo przedsiębiorcy:

a) jeżeli stroje sportowe (koszulki, spodenki) zawierające logo przedsiębiorcy zostają przekazane pracownikowi w celu obowiązkowego noszenia podczas zawodów sportowych i pracownik nie ma prawa wykorzystywania tych strojów w innym celu, wartość tych strojów nie będzie stanowiła przychodu pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

b) w przypadku przekazania pracownikowi strojów nieoznaczonych logo pracodawcy (np. buty sportowe, bluzy, getry, rękawice, torby itp.) powstanie u pracownika przychód do opodatkowania z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pracownik bowiem może takie elementy ubrań bądź wyposażenia wykorzystywać również na co dzień, nie tylko podczas meczów, na których reprezentuje pracodawcę w zawodach sportowych.

Grzegorz Jeziorek

kierownik Działu Obsługi Bezpośredniej w Urzędzie Skarbowym w Brzesku

@RY1@i02/2011/239/i02.2011.239.07100150b.802.jpg@RY2@

Hanna Kozłowska, biegły rewident i doradca podatkowy, KDA Grupa Sarnowski i Wiśniewski w Poznaniu

Zgodnie z art. 12 ustawy o PIT za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Za przychód ze stosunku pracy należy zatem co do zasady uznać każde świadczenie otrzymane przez pracownika od pracodawcy.

W takim kontekście należy zauważyć, że wyposażenie członków drużyny piłkarskiej w stroje sportowe nie będzie miało charakteru świadczenia nieodpłatnego. Pracownicy są bowiem w zamian za stroje zobowiązani do uczestnictwa w rozgrywkach piłkarskich, podczas których promują firmę i reklamują jej działalność. Z tego względu raczej nie można uznać wartości strojów sportowych za nieodpłatne świadczenie powodujące powstanie u pracownika przychodu. Podobne stanowisko można znaleźć w interpretacji dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 23 września 2010 r., nr ILPB2/415-152/09/10-S/TR, z której wynika, że trudno w takiej sytuacji przyjąć, że wysyłając drużynę sportową składającą się z pracowników spółki i ponosząc koszty jej udziału w imprezie sportowej branżowej działanie spółki (ponoszenie kosztów tej imprezy) nakierowane jest działaniem na rzecz pracowników. W takiej sytuacji mamy do czynienia wręcz z sytuacją odwrotną, a mianowicie to pracownicy spółki (ci przez nią oddelegowani, najlepsi w danej dziedzinie sportowej) podejmują działania na rzecz spółki - promując w ten sposób jej wizerunek na rynku handlowym. Wartość przedmiotowych wydatków na rzecz pracowników z tytułu uczestnictwa w imprezie integracyjnej nie stanowi dla pracowników przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ta interpretacja została jednak wydana na skutek wyroku sądu zmieniającego pierwotną interpretację, w której organ podatkowy wskazał na konieczność doliczenia do przychodów pracowników wartości wydatków poniesionych przez przedsiębiorcę w związku z ich uczestnictwem w imprezie sportowej. Również obecnie organy podatkowe prezentują co do zasady stanowisko, że przychodem pracownika - zawodnika drużyny piłkarskiej - będzie przypadająca na niego część wartości kosztów, za które nie musi płacić.

Warto jednak zauważyć, że z powstaniem przychodu po stronie pracowników nie będziemy mieli do czynienia w przypadku, gdy stroje są im jedynie udostępniane w celu reprezentowania firmy na zawodach sportowych. Taki pogląd został zaprezentowany w interpretacji dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 9 marca 2011r., nr IBPBII/1/415-1006/10/MK. W interpretacji czytamy, że jeżeli stroje sportowe opatrzone są logo i barwami spółki i nie zostały przekazane pracownikom - zawodnikom drużyny piłkarskiej - na własność, lecz jedynie noszone będą przez pracowników tylko w celu reprezentowania pracodawcy na zawodach, to wartość strojów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nie stanowi bowiem przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podobnie do wartości przychodu przypadającego na pracownika nie można zaliczyć kosztów zakupu przyrządów sportowych, jeżeli przyrządy te są własnością wnioskodawcy.

Biorąc zatem pod uwagę aktualną linię orzeczniczą prezentowaną przez organy podatkowe, należy uznać, że wartość przekazanych na rzecz członków drużyny piłkarskiej przedmiotów będzie stanowić u nich przychód ze stosunku pracy. Konieczność rozpoznania przychodu nie powstanie w sytuacji, gdy przedmioty te będą własnością firmy, a ich używanie przez pracowników będzie wiązało się wyłącznie z wykonywaniem zadań służbowych i pracownicy nie będą mieli możliwości ich swobodnego używania.

Jak się domyślam, stroje sportowe z logo firmy zostają przekazane członkom drużyny piłkarskiej do obowiązkowego noszenia podczas meczy piłkarskich, co powoduje, że wartość tych strojów nie będzie przychodem pracowników w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. Przychód będzie natomiast stanowić wartość innych elementów (bluz, toreb sportowych lub innych elementów, które są nieopatrzone logo) - mogą być one bowiem wykorzystywane przez pracowników na co dzień, nie tylko podczas meczów, na których reprezentują przedsiębiorcę.

Art. 12 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Oprac. Ewa Matyszewska