Wynagrodzenie dyrektora można opodatkować nisko

@RY1@i02/2012/225/i02.2012.225.18300040e.802.jpg@RY2@

Dr Janusz Fiszer, partner w PwC, docent Uniwersytetu Warszawskiego

Typowa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania dochodu, oparta na Modelowej Konwencji OECD, reguluje kwestie wynagrodzeń dyrektorów (ang. Directors’ Fees) w art. 16. Regulacje te adresowane są do członków rad dyrektorów - dotyczą wynagrodzeń członków zarządów lub innych organów zarządzających spółek.

Podstawową zasadą przepisu jest przyznanie państwu, w którym ma siedzibę dana spółka, prawa do opodatkowania wynagrodzeń takich osób. To postanowienie umowy otwiera drogę do zastosowania - w niektórych jurysdykcjach - optymalizacji podatkowej. Ma to miejsce w sytuacji, gdy dana umowa przewiduje wyłączenie - zwykle połączone z progresją - jako metodę unikania podwójnego opodatkowania. Art. 23 danej umowy podatkowej stanowi, że państwo siedziby lub zamieszkania podatnika zwolni od opodatkowania dochód, który zgodnie z umową może być opodatkowany w państwie źródła dochodu. Oznacza to, że wynagrodzenie członka zarządu będzie efektywnie zwolnione z opodatkowania w państwie jego zamieszkania.

Art. 16 umowy może być więc efektywnie stosowany do optymalizacji podatkowej w sytuacji, gdy jurysdykcja siedziby spółki nie nakłada podatku na wynagrodzenia członków zarządów spółek, względnie gdy stawka podatku jest wyraźnie niższa niż obowiązująca w państwie zamieszkania podatnika. Klasycznym przykładem takiej regulacji mogą być obowiązujące jeszcze postanowienia umowy polsko-cypryjskiej, które w połączeniu ze zwolnieniem z podatku na Cyprze wynagrodzeń z tytułu działalności wykonywanej poza Cyprem pozwalają na zminimalizowanie obciążeń podatkowych. Od przyszłego roku wchodzi jednak w życie zmiana umowy, zgodnie z którą wynagrodzenia będą opodatkowane w państwie rezydencji podatnika, a nie w państwie siedziby spółki.

Korzystne rozwiązania obowiązują jednak nadal, np. w umowie zawartej w 1994 r. z Maltą.

Not. MGM