Część pieniędzy z najmu Hiszpania zostawia dla siebie

Tak wynika z umowy międzynarodowej o unikaniu podwójnego opodatkowania, podpisanej 15 listopada 1979 r. (Dz.U. z 1982 r. nr 17, poz. 127).

Czytelnik, który mieszka, pracuje i rozlicza się z podatków w Polsce, nosi się z zamiarem kupna małego mieszkania w Barcelonie. Pisze: "Nie mam na razie żadnych zagranicznych źródeł przychodu, ale w przyszłości kupione mieszkanie chciałbym przez kilka tygodni w roku wykorzystywać na własne cele, a w pozostałym okresie wynajmować odpłatnie turystom.

Przyszły inwestor zastanawia się, w jaki sposób musiałby opodatkować ten najem. "Czy podatek miałbym płacić w Polsce, czy w Hiszpanii? A jeśli w Polsce, to jakie koszty mogę uwzględnić w rozliczeniu" - pyta.

Jak potwierdza Joanna Narkiewicz-Tarłowska, ekspert podatkowy z PwC, zastosowanie w tym przypadku będzie miała umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wskazuje ona, że co do zasady dochody z najmu np. mieszkania na hiszpańskim terytorium opodatkowane są według tamtejszych przepisów. W Polsce natomiast równocześnie należy zastosować odpowiednią metodę unikania podwójnego opodatkowania - w tym przypadku będzie to wyłączenie z progresją, co oznacza, że dochody z najmu będą zwolnione z opodatkowania w Polsce, jednak będzie trzeba je wziąć pod uwagę przy obliczaniu stawki podatku należnej od dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce.

Polak, który podczas swojego pobytu w Hiszpanii będzie postrzegany w świetle prawa dewizowego jako hiszpański nierezydent, w celu otwarcia konta bankowego powinien posiadać paszport oraz certyfikat potwierdzający jego hiszpańską nierezydencję, wydany przez tamtejszą policję/ Tak wynika z informacji PwC.

Warto też zaznaczyć, że w niektórych częściach Hiszpanii stawki mogą być bardzo wysokie (właśnie m.in. w Katalonii maksymalne sięgają aż 56 proc.).

Tomasz Wojciechowski

tomasz.wojciechowski@infor.pl